ميليونها سعودي در حاشيه يكي از قويترين اقتصادهاي جهان با فقر دست و پنجه نرم ميكنند، جايي كه در آن مشاغل و برنامههاي رفاهي نتوانسته همگام با جمعيتي كه از ۶ ميليون نفر در ۱۹۷۰ به ۲۸ ميليون افزايش يافته است، رشد كند.
دولت عربستان سعودي اطلاعات رسمي كمي در مورد فقيرترين شهروندانش افشا ميكند. اما گزارشهاي مطبوعات و برآوردهاي خصوصي نشان ميدهد كه بين ۲ تا ۴ ميليون بومي، كمتر از ۵۳۰ دلار در ماه درآمد دارند كه معادل ۱۷ دلار روزي و مرز خط فقر در عربستان سعودي است. اقتصاد اين پادشاهي، متشكل از حدود ۱۶ ميليون نفر است و بقيه اغلب كارگران خارجي هستند. نرخ فقر و بيكاري جوانان در ميان شهروندان عربستان سعودي همچنان رو به افزايش است. بيش از دو سوم مردم عربستان زير ۳۰ سال هستند و نزديك به سه چهارم از همه سعوديها بيكار.
اينها همه در حالي است كه مجله فوربس ثروت شخصي شاه عبدالله را ۱۸ ميليارد دلار تخمين ميزند و او را پس از حاكمان تايلند و برونئي ثروتمندترين سلطان جهان ناميد. او آزادانه بودجه دولت را صرف پروژههاي گرانقيمت ميكند. اخيراً براي ساخت چهار شهرستان اقتصادي ۷۰ ميليارد دلار خرج كرده است.
پادشاه در سال گذشته اعلام كرد قصد دارد ۳۷ ميليارد دلار صرف مسكن، افزايش دستمزدها، مزاياي بيكاري و برنامههاي ديگر كند، كه به طور گستردهاي تلاش خاندان عربستان سعودي براي جلب رضايت طبقه متوسط و سركوبي خاموش هر گونه نارضايتياي كه ممكن است آنها را در چالش بيداري اسلامي فرو برد، نزد مردم شناخته شد.
براي سالهاي بسياري، مقامات عربستان وجود فقر را تكذيب ميكردند. رسانههاي دولتي تا سال ۲۰۰۲، از پرداختن به چنين موضوعي سر باز ميزدند. اما زماني كه عبدالله، وليعهد، از يك زاغه در رياض بازديد كرد، با پوشش خبري اين بازديد، بسياري از مردم عربستان براي اولين بار فقر كشور را از تلويزيون شاهد بودند.
با وجود اين تلاشها، فقر و خشم از فساد همچنان رو به رشد است. به گفته متخصصين عرب و امريكايي، مبالغ هنگفتي از طريق ملغمهاي از قوم و خويشپرستي، فساد و قراردادهاي دولتي، سر از جيب خانواده سلطنتي درميآورند. يكي از همين متخصصين ميگويد كه از طريق طرحهاي فاسدي چون مصادره كردن زمين از مالكان فقير خصوصي و سپس آن را به قيمتهاي گزاف فروختن، سلطنتطلبان سعودي خود را فربه ميكنند.
