بالا بودن هزينههاي دندانپزشكي از آن دسته چالشهايي است كه هميشه دامنگير نظام سلامت بوده است و در اغلب اوقات مردم درمان مشكلات دهان و دندان را جزو آخرين اولويتهاي خود قرار ميدهند چراكه گاهي اوقات درمان يك دندان به طور متوسط هزينهاي برابر با حقوق يك ماه يك كارگر ساده را ميطلبد و هم اكنون كه قيمت تجهيزات و مواد دنداني همراه با تب ارز بالا گرفته، ديگر دست خيلي از اقشار جامعه به دامان دندانپزشكان نميرسد. اين در حالي است كه بنا به تأكيد رهبر فرزانه انقلاب سلامت مهمترين اولويت كشور است.
سهم بيمهها در بيدندان شدن مردم
قصه پا پس كشيدن بيمهها از پوشش خدمات دندانپزشكي قصه هزار و يك شبي است كه هنوز به پايان نرسيده است. درمان بيماريهاي دهان و دندان به رغم اهميتي كه در پيشگيري از ديگر بيماريها و سلامتي بدن دارد هنوز هم از نگاه سازمانهاي بيمهگر در رديف درمانهاي لوكسي همچون جراحيهاي زيبايي به شمار ميرود. مطابق آمار ميانگين دندان ايرانيها در سنين ۳۵ تا ۴۵ سالگي حدود ۲۱ تا ۲۱/۷ است در حالي كه در اين سنين بايد تمام دندانها حفظ شده باشد. از نگاه بيمهها انگار فقط كشيدن دندان درمان است. حتي اگر دندانهاي كشيده شده يكي از شاخصهاي عدالت در سلامت باشد و آمار بيش از ۲ ميليون دندان كشيده شده در بخش دولتي و همين تعداد يا حتي بيشتر در مراكز خصوصي و خيريه طي سال چهره عدالت در سلامت را مخدوش كند.
كشيدن دندان، ترجيح بيماران
رئيس انجمن دندانپزشكي هم از عملكرد ضعيف بيمهها در پوشش خدمات دندانپزشكي انتقاد ميكند. به گفته وي كمبودها و گرانيهاي اخير روي مراجعه بيماران اثر گذاشته است، به طوري كه بيماران ترجيح ميدهند كمتر به دندانپزشك مراجعه كنند. غلامرضا غزنوي معتقد است با توجه به جمعيت بالاي كشور و نياز به درمانهاي دندانپزشكي، سازمانهاي بيمهگر آنطور كه بايد شايسته فعاليت نميكنند، در نتيجه درمانها بسيار گران تمام ميشود. به باور وي در شرايط كنوني نيازمند كمك مسئولان و نهادهاي مختلف براي برنامهريزيهاي كلان در اين زمينه هستيم.
فرار بيمهها از تعهدي قانوني
مديركل دفتر سلامت دهان و دندان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در گفتوگو با «جوان» از رايزنيهاي اين وزارتخانه براي تحقق بيمه خدمات دهان و دندان و جلسات متعدد با بيمهها سخن ميگويد. محمدحسين خوشنويسان با اشاره به بهانه بيمهها براي فرار از پوشش خدمات دهان و دندان ميافزايد: تعدد و تنوع بيش از ۴۰۰ خدمت دندانپزشكي و همچنين قيمت بالاي مواد و تجهيزات، اصليترين دليل بيمهها براي حمايت نكردن از خدمات دهان و دندان است. اين در حالي است كه بنا به تأكيد وي ۱۵ درصد حق بيمهاي كه بيمهشدگان به بيمهها ميپردازند طبق قانون بايد به بخش دندانپزشكي اختصاص يابد. به باور مديركل دفتر سلامت دهان و دندان وزارت بهداشت اما بيمهها در حالي كه براي درمان، هزينههاي هنگفتي را ميپردازند، در مباحث مربوط به پيشگيري حاضر نيستند يك دهم مسائل مربوط به درمان را خرج كنند.
غفلت از مهمترين اولويت كشور
كاهش مراجعه به دندانپزشك يك نشانه است همچنان كه افزايش ۲۰ درصدي مراجعه به بيمارستانهاي دولتي حكايت از فشار گراني بر سلامت مردم دارد. واقعيت اين است كه نه فقط مراجعه به دندانپزشك، بلكه به طور كلي مراجعات مردم به مراكز پزشكي براي پيشگيري و درمان به طور چشمگيري كمتر شده است. اين در حالي است كه رهبر انقلاب در ديدار با مجمع خيرين سلامت براي چندمين بار تأكيد كردند: «مسئولان و دلسوزان بايد به نحوي برنامهريزي كرده و مسائل را در عرصه اجرايي دنبال كنند كه خيال مردم از مسئله درمان آسوده شود». هر چند انگار مهمترين اولويت كشور مغفول مانده است.
