آويگدور ليبرمن وزير امور خارجه رژيم صهيونيستي روز جمعه ۲۴ آذرماه از مقام خود به عنوان وزير امور خارجه و نخستوزير اين رژيم استعفا داد. در حالي كه مسائل ناشي از اتهام فسادمالي و سوءاستفاده از اعتماد عمومي به عنوان عوامل اين استعفا اعلام شده است اما سؤال در اينجاست كه اين مسائل همچنانكه خود ليبرمن نيز به آن اشاره كرده، از سالها پيش همواره مطرح و در جريان بوده است. بنابراين آنچه به اين استعفا اهميت ميدهد و به نوعي آن را خبرساز كرده است مقطع زماني آن است كه با انتخابات سرنوشت ساز رژيم صهيونيستي در سوم بهمن گره خورده است.
فساد ليبرمن؛ پاشنه آشيل نتانياهو در انتخابات با وجود برخي مسائل و مشكلات داخلي ميان نتانياهو و همپيمانان و رقباي سياسي خود- كه به كنارهگيري شائول موفاز رئيس حزب كاديما از ائتلاف نتانياهو شد- اما باز نتانياهو ميتوانست به حيات سياسي خود ادامه دهد. با اين حال به نظر ميرسد نتانياهو با پيشبيني كه از امكان پيروزي مجدد اوباما در دور دوم انتخابات رياست جمهوري امريكا داشت و تصور ميكرد وي در دور دوم آزادي عمل بيشتري براي پرداختن به مسئله فلسطين خواهد داشت لذا در يك اقدام پيشدستانه با انحلال پارلمان به انتخابات زودهنگام دست زد تا با تقويت جايگاه داخلي خود امكان مقابله را با فشارهاي خارجي درخصوص پذيرش طرح دو دولت داشته باشد. نظرسنجيهايي كه رسانهها و مطبوعات اسرائيلي روز دوشنبه گذشته يعني چهار روز قبل از استعفاي ليبرمن منتشر كردند، حاكي از اين بود كه ائتلاف راستگراها به رياست نتانياهو و ليبرمن در صدر جدول قرار دارند اما درخواست چپگرايان از دادستاني براي پيگرد پرونده فساد مالي و سياسي ليبرمن و اقدام پيشدستانه وي در اين زمينه برنامه نتانياهو را به هم زده و امكان پيروزي آن را در هالهاي از ابهام قرار داده است.
قمار سياسي يا يك گام به عقب، دو گام به جلو؟
ليبرمن كه پيش از اين با از بين بردن رد پاي خود در پولشويي و اخذ رشوه از تاجران (شاهدان اين ماجرا يا به طور مشكوك به قتل رسيدند يا سكوت اختيار كردند) اعتماد به نفس تازهاي در مقابله با پروندههاي فساد خود كسب كرده است اميد دارد در آخرين مورد اتهامي نيز به موفقيت مشابه دست يابد. اين مورد به اعطاي ترفيع به سفير وقت اسرائيل در بلاروس مربوط ميشود كه به نوعي نقش جاسوسي و اطلاعرساني را براي ليبرمن در خصوص روند تحقيقات از يكي از پروندههاي مربوط به فساد مالي وي ايفا ميكرده است.
ليبرمن با اين تصور كه مورد اخير را نيز پشت سرخواهد گذاشت با استعفا از مقام رسمي خود- كه موجب سلب مصونيت سياسي ميشود- زمينه را براي حضور در دادگاه فراهم كرده است تا با رفع اتهام از خود با آسودگي بيشتر در انتخابات شركت كند و شريك انتخاباتي خود را ياري كند. از اين ديد تصميم استعفاي ليبرمن بر اساس رويكرد «يك گام به عقب؛ دو گام به جلو» اتخاذ شده است.
ليبرمن براي پيروزي در اين نبرد حقوقي به زدوبند با دستگاه قضائي و خريد رأي سفير وقت رژيم صهيونيستي در بلاروس نياز دارد و اين در حالي است كه مخالفان و رقباي ليبرمن نيز دقيقاً به همين تلاش دست زدهاند و در اين منازعه اگر ليبرمن از دولت نتانياهو برخوردار است در مقابل رقباي وي از سوي غرب اعم از امريكا و اروپا پشتيباني ميشوند كه براي عملي كردن طرح تشكيل دو دولت در دور دوم رياست جمهوري باراك اوباما خيز برداشتهاند و تحقق اين هدف جز از طريق به قدرت رساندن چپگرايان يا حداقل تضعيف موقعيت راستگراها امكانپذير نيست و به همين علت مشاهده ميشود كه بلافاصله پس از پيروزي اوباما، ايهود اولمرت رئيس سابق حزب كاديما از واشنگتن سر در آورد، ليوني به صحنه سياست برگشت و همزمان با آن در سازمان ملل قطعنامه ارتقاي جايگاه حقوقي هيئت نمايندگي فلسطين به تصويب رسيد و متعاقب آن اقدام واكنشي دولت نتانياهو در تصويب طرح شهركسازي با واكنش متقابل اروپاييها و احضار سفير رژيم صهيونيستي مواجه ميشود. ترديدي نيست استعفاي آويگدور ليبرمن وزير امور خارجه و معاون نخستوزير رژيم صهيونيستي نشانه ديگري از تسويه حسابهاي سياسي ميان راستگراها و چپگراهاي اسرائيلي با نزديك شدن به انتخابات پارلماني اين رژيم در سوم بهمن ماه به شمار ميرود اما با اين حال اين كشمكش را نميتوان تنها در ابعاد داخلي اين رژيم خلاصه كرد زيرا با توجه به اهميتي كه نتيجه اين انتخابات بر اجرا يا عدم اجراي برنامههاي از پيش طراحي شده بازيگران خارجي درخصوص طرح دو دولت در فلسطين خواهد داشت، لذا نميتوان نقش آنها را در تضعيف موقعيت راستگراهاي حاكم و تقويت موقعيت رقباي آنها ناديده گرفت و اين به اين مفهوم است كه هر دو طرف نهايت تلاش خود را بر له يا عليه پرونده سوءاستفاده ليبرمن به كار خواهند گرفت و به همين علت عبور از آن براي وي به راحتي پروندههاي گذشته نخواهد بود.
