نتيجه مستقيم اضمحلال امپراتوري عثماني تجزيه متصرفات آن و سر بر آوردن دولتهايي بود كه توانستند با رفع سلطه عثماني به استقلال خود برسند اما اين نتيجه در تمام سرزمينهاي تحت تسلط عثمانيها به يك نحو حاصل نشد.
در حالي كه فرانسه و انگليس توانستند با فروپاشي عثماني بر متصرفات سابق آن در شمال آفريقا و غرب آسيا تسلط بيابند و كشورهاي تحت قيموميت خود را ايجاد كنند، وضعيت در متصرفات اروپايي عثماني به نحو ديگري بود. سرنوشت متصرفات اروپايي از امپراتوري عثماني قيموميت يكي از قدرتهاي آن زمان بود بلكه بعد از فروپاشي عثماني، كشورهايي همانند صربستان، بلغارستان، مونتهنگرو و يونان در متصرفات اروپايي استقلال خود را به دست آوردند. يكي از كشورهاي اين منطقه آلباني بود كه همانند همسايههاي خود بعد از فروپاشي امپراتوري عثماني و در سال ۱۹۱۲ به استقلال رسيد. آلباني با وجود دستيابي به استقلال اما از همان ابتداي كار با معضلي به نام صربستان روبهرو شد كه هم بر حقوق ارضي و دريايي آلباني و هم بر وحدت ملي آلبانيتبارها تأثيرگذار بود. كشور مستقل آلباني با وجود مشكلات به وجود آمده در نهايت و با توافق بينالمللي ۱۹۱۳ در كنفرانس لندن مورد تأييد قدرتهاي اصلي وقت اروپا قرار گرفت و توانست به صورت كشوري كوچك در بخش غربي بالكان و ساحل شرقي دريا آدرياتيك ظاهر شود.
پذيرفته شدن كشور آلباني در مجموعه اروپا موجب نشد تا وضعيت آلبانيتبارها به صورت كامل حل و فصل شود زيرا آلبانيتبارهاي ساكن در كوزوو در خارج از كشور جديد قرار گرفتند و از همان موقع بود كه آرماني به نام ملت متحد آلبانيايي به وجود آمد. صربستان در اين مقوله نقش اساسي داشت زيرا با استيلاي كامل بر كوزوو اجازه وحدت آلبانيتبارها را نميداد اما آرمان كشور متحد همواره بين آلبانيتبارهاي دو سوي مرز وجود داشت تا آنكه جمهوري فدرال يوگسلاوي در دهه ۱۹۹۰ تجزيه شد و مقدمه براي آرمان قديمي آلبانيتبارها فراهم شد. هرچند تجزيه يوگسلاوي استقلال كوزوو را در پي نداشت اما همهپرسي استقلال مونتهنگرو از صربستان در ماه مي ۲۰۰۶ انگيزه كافي به آلبانيتبارهاي كوزوو براي مطالبه استقلال از صربستان داد. مجمع ملي كوزوو در ۱۷ فوريه ۲۰۰۸ رأي به استقلال از صربستان داد و با وجود مخالفت صربستان و روسيه از سوي بسياري از كشورهاي جهان مورد استقبال قرار گرفت. رأي مجمع ملي تنها به استقلال از كوزوو محدود نشده بلكه اين رأي مليگراهاي آلباني را برانگيخته تا در جهت تحقق آرمان قديمي خود حركت كنند و از آن زمان است كه عقيده وحدت دوباره ملت آلباني تقويت يافته است.
گلاوك كنوفكا يكي از رهبران جنبش ملي خود مختاري (Vetëvendosja) كوزوو است كه در مورد جدايي آلبانيتبارها ميگويد: «وحدت ملي كوزوو و آلباني يك حق غيرقابل بحث ملت آلباني است كه به ناحق در تاريخ از هم جدا شدهاند». كنوفكا با اين سخنان ديدگاه حزب خود را بيان ميكند كه خواهان برگزاري همهپرسي وحدت كوزوو و آلباني است و در دستهبنديهاي سياسي به عنوان جريان سوم قدرتمند در كوزوو شناخته ميشود. همهپرسي وحدت تنها هدف سياسي اين حزب يا مليگرايان در كوزوو نيست بلكه اين هدف در آن سوي مرز و آلباني پيگيري ميشود. حزب ائتلاف قرمز- سياه سال ۲۰۱۲ در آلباني تأسيس شد و وحدت دو سوي مرز را هدف اساسي خود ميداند. بايد توجه داشت كه ميل به ايجاد يك آلباني بزرگ در ديگر مناطق بالكان نيز به وجود آمده است به صورتي كه جنبشها و گروههاي مليگرا در مناطق آلبانيتبارنشين نظير مقدونيه، مونتهنگرو و بخشهايي از صربستان جنوبي خواهان چنين هدفي هستند. اين گروهها پرچم عقاب سياه دو سر در پس زمينه قرمز را علم كردهاند كه نشانه آلبانياي بزرگ و متحد و به عنوان پرچم ملي خود را در دست گرفتهاند. از اينرو، استقلال كوزوو خود مقدمهاي است بر وحدت كوزوو و آلباني كه همين امر جريان مليگرا را در منطقه وسيعتري و به هدف ايجاد آلباني بزرگ به راه خواهد انداخت و به اين جهت بايد انتظار قدرت گرفتن اين جريانهاي مليگرا را انتظار داشت كه ميتواند منطقه را با چالشهاي جديدي مواجه كند.
