وسوسههاي بزرگ هميشه سراغ شما ميآيند. خيليها عاشق يك شبه پيمودن راههاي طولاني هستند، اما حقيقت اين است كه فخر فروختن با چنين عناويني بيش از خود راهي كه طي شده براي جامعه عذابآور جلوه ميكند. نمونه تازهاي در فوتبال ايران رخ داده است. اين بار علي فتحاللهزاده لقب شواليه را از جايي ربود كه تا امروز براي كسي شناخته شده به نظر نميرسيد. كسب عنوان شواليه از سوي فتحاللهزاده به سرعت صداي خنده (نه اعتراض) جامعه مديراني را به همراه آورد كه خود چند ماه پيشتر، با پيشنهاد همان بنگاه براي كسب عنوان شواليه مديريتي از سوي يك شركت در ايران روبهرو شده بودند.
علي فتحاللهزاده در حالي سعي ميكند از عنوان خود دفاع كند كه براي محق جلوه دادن خود براي كسب اين عنوان، نشان رسمي شواليه فرانسه كه به استاد ناظري رسيده را همتراز با خود معرفي ميكند و البته يقين هم پيدا كرده كه در اين بين، هرگز استاد ناظري شان خود را آن قدر تنزل نميدهد كه براي دفاع از عنوان خود (كه يكي از ۱۰ نشان اول جهان است) روي خط زنده برنامه نود بيايد يا حتي در رسانهاي ديگر از عنوان خود دفاع كند. مديرعامل استقلال حتي ميتوانست خود را محق نشان دهد كه ادعا كند وقتي نشان شواليه را به سينه او ميكوبيدند، بگويد كه مسئولان مربوط ادعا كردهاند حتي از استاد ناظري براي اين عنوان لايقتر بوده و از اينكه دير مديريت برتر او را كشف كردهاند پشيمان هستند! آيا كسي در مقام پاسخگو به او برميآمد؟
اين كه امروز مديري بخواهد براي يادگاري خود يك نشان بخرد و به سينه ديوار خانه يا اتاق كارش بكوبد عجيب نيست، اما اين مسئله كه مديري سعي كند (مانند دوشنبه شب در نود) جامعه را به احترام گذاشتن به خود بابت چنين مقام غير رسمي و ناشناختهاي وادار به اداي احترام كند قابل فهم نيست! انگار اين مرد انتظار داشت مانند سريالهاي كارتوني، با شنيدن لقب و نشان شواليهاش، جامعه به او تعظيم كند! علي فتحاللهزاده تلاشي معنيدار و ريشهاي را براي رسيدن به رياست فدراسيون فوتبال آغاز كرده و در اين راه تمامي رايزنيهاي ممكن با مقامات بالاتر را هم انجام داده. كسب عنوان شواليه در حالي كه ساير مديران نيز خود را در موقعيت كسب اين عنوان ميديدند شايد براي مديرعامل استقلال فرصتي باشد تا بيش از قبل لياقتهاي خود را به مديران وزارت ورزش نشان دهد و ثابت كند!
مسئله اصلي، كسب اين عنوان نيست. درد امروز مديريت ورزش ايران را ميتوان در فخرفروختن با عناويني ديد كه مديران ما با خرج ريال و دلار (نه فكر و منطق و عملكرد) به دست آوردهاند! مديران اروپايي چگونه به مديري از فوتبال ايران كه هيچ عنواني در آسيا به دست نميآورند لقب شواليه ميدهند و بعد به مديران كرهاي هيچ نشاني نميفروشند؟!
