به اين ترتيب، پيروزي كه در جريان جنگ هشت روزه غزه به دست آمد، در عرصه ديپلماسي، با رأي مثبت اكثر كشورهاي جهان تكميل شد؛ پيروزياي كه مخالفان آن امريكا، كانادا، رژيم صهيونيستي و شش كشور ذره بيني بودند.
فلسطيني كه محمود عباس از آن حمايت ميكند روز پنجشنبه ميهمان سازمان ملل بود و با ۱۳۸ رأي موافق، ۴۰ رأي ممتنع و ۹ رأي مخالف از يك «نهاد ناظر» تبديل به «دولت ناظر غيرعضو» در سازمان ملل شد. اين اتفاق واكنشهاي زيادي را به همراه داشته كه از داخل فلسطين و سرزمينهاي اشغالي تا ديگر كشورهاي منطقه و جهان خود را به نمايش گذاشته است.
به گزارش «جوان»، ۱۹۳ كشور در روز رأيگيري پيشنهاد تشكيلات خودگردان حضور داشتند. حتي اگر ۹۳ كشور نيز در مجمع عمومي به اين پيشنهاد رأي مثبت ميدادند برايش كافي بود. پنج شنبه ۲۹ نوامبر بود يعني همان روز تقسيم فلسطين.
سال ۱۹۴۷ سازمان ملل در اين روز قطعنامهاي را صادر كرد كه باعث شد اسرائيليها خاك فلسطينيها را تصاحب كنند. حال آيا تصويب روز پنج شنبه ميتواند خاك فلسطينيها را به آنها برگرداند؟ آيا عباس در اين راه هم توان برداشتن قدمي را دارد يا اينكه اسرائيل مثل دو روز گذشته بر اين مسئله تأكيد ميكنند كه براي دولت شدن فلسطين بايد از اسرائيل كسب اجازه كنند نه سازمان ملل متحد؟ هيلاري كلينتون، وزير امور خارجه امريكا نيز چيزي شبيه همين بر زبان آورد و گفت كه «آرمانهاي فلسطينيها در رامالله و اورشليم و از طريق بازگشت فلسطينيها به پشت ميز مذاكرات با اسرائيل به دست خواهد آمد و نه از راه نيويورك». مصوبه روز پنجشنبه سرزمينهاي ۱۹۶۷ را مورد تأييد قرار داده است يعني همان بخشهايي كه در نوامبر ۱۹۸۸ از سوي ياسر عرفات در الجزيره مورد توافق قرار گرفت. در اين توافق عرفات موجوديت اسرائيل را به رسميت شناخت و همين مسئله زمينههاي صلح اسلو را در سپتامبر ۱۹۹۳ فراهم كرد تا از دل آن «تشكيلات خودگردان فلسطين» ظهور كند و پس از عرفات به عباس برسد.
شايان ذكر است كه «نهاد ناظر» فلسطين در سازمان ملل كه روز پنج شنبه تبديل به «دولت غير عضو » شد در سال ۱۹۷۴ و با رسميت يافتن «سازمان آزاديبخش فلسطين» (PLO) به عنوان نماينده فلسطينيها انتخاب شده بود.
در دور جديد پس از كش و قوسهاي فراوان و فشار بر جنبش حماس كه توانسته بود در انتخابات سال ۲۰۰۶ قدرت را به دست بگيرد، سازمان فتح با اين جنبش وارد جنگ شد و اختلاف بين منتخبان فلسطينيها (حماس) و گروه فتح باعث شد كه جنبش حماس به نوار غزه برود تا اسرائيل مقدمات لازم را براي ايجاد جنگ ۲۲ روزه عليه «مقاومت» منتخب در فلسطين فراهم كند.
پس از اين در سال ۲۰۱۱ محمود عباس درصدد برآمد براي عضويت تشكيلات خودگردان در سازمان ملل تلاش كند كه در گام اول به نتيجهاي نرسيد، اما در گام دوم در پنج شنبه گذشته با رأي ۱۳۸ كشور و مخالفت تنها۹ كشور مثل امريكا و كانادا و سيشل توانست به نتيجه برسد. اين تغيير را ميتوان به معناي به رسميت شناختن غيرمستقيم فلسطين دانست كه به لحاظ حقوقي بهخصوص در عرصه بينالمللي گامي مؤثر است. به هر جهت فلسطين تا عضويت كامل در سازمان ملل تنها يك گام دارد. به همين خاطر است كه اسرائيل از آن انتقاد كرد و امريكا نيز آن را غيرسازنده دانست.
واكنشها به دولت ناظر شدن
محمود عباس در حالي از سازمان ملل رأي موافق گرفت كه مسئله فلسطين هنوز در داخل خود با مشكلاتي مواجه است. اگر چه اين رأي توانست برخي از فلسطينيها را شاد كند و آنها را به خيابانها بكشاند تا شادي و پايكوبي كنند، اما كساني كه كمي جديتر به مسئله نگاه ميكنند، هشدارهايي نسبت به اين مسئله دادهاند. به اين دليل كه فلسطين در حال حاضر در داخل خود با مشكلاتي بزرگ از جمله مقاومت و چگونگي رويارويي با اسرائيل مواجه است. تشكيلات خودگردان در حالي براي اين پيشنهاد رأي مثبت گرفته كه مجبور شده همچون عرفات موجوديت اسرائيل را به رسميت بشناسد، اين در حالي است كه بسياري از گروههاي ديگر چندان با آن موافق نيستند. خالد مشعل رئيس دفتر سياسي جنبش حماس در اين باره گفت: ما با هرگونه طرح سازشي كه به اصول ملي فلسطينيان ضربه بزند، مخالف هستيم، اما توافق آرامسازي اخير با رژيم صهيونيستي به منزله كوتاهي در زمينه مقاومت نيست، بلكه هدف از آن استفاده از راهكارهاي مختلف براي آزادسازي فلسطين است.
مشعل با تأكيد بر لزوم يكپارچهسازي مواضع طرفين فلسطيني و عربي، تصريح كرد: شكاف داخلي فلسطين يك مسئله تحميل شده بر ماست. رمضان عبدالله شلح، دبيركل جنبش جهاد اسلامي فلسطين نيز گفت:« اگر صحبت از كشور بزرگ و يكپارچه فلسطين باشد، جهاد اسلامي از آن به گرمي استقبال و حمايت ميكند، ولي اگر قرار باشد سقفي براي احقاق حقوق فلسطينيها وضع شود، به صراحت در مصر اعلام كرديم كه از آن استقبال نميكنيم، ولي با آن مخالف هم نيستيم». وي تأكيد كرد مقاومت در غزه پيروز شد، زيرا مقاومت توانست ارتش اسرائيل را با همه امكانات و تجهيزات نظامي پيشرفته غافلگير كند. در اين ميان اسماعيل هنيه نيز از پيروزهاي پي در پي مردم فلسطين ابراز خشنودي كرد.
محمود عباس نيز در تمجيد از اين مسئله از اصطلاح «مقاومت» استفاده كرد و گفت: مردم فلسطين به حق خود و دفاع از خويشتن در برابر تجاوزگريها و اشغالگري پايبند هستند و در اين باره مقاومت مسالمتآميز مردمي و حماسه پايداري و سازندگي در سرزمين ما را ادامه خواهند داد. روزنامه صهيونيستي هاآرتص كه از منتقدان اصلي اين تغيير بود، روز گذشته شكست اسرائيل در سازمان ملل را تحقيرآميز خواند. همچنين مارك رِگو سخنگوي كابينه رژيم صهيونيستي گفت: رأيگيري براي به رسميت شناختن كشور فلسطين در سازمان ملل، نمايشي بيمعنا بود. ايهود باراك نيز در كنفرانس خبري مشترك با لئون پانتا وزير دفاع امريكا گفت به نظر ما تصميم ابومازن براي مراجعه به مجمع عمومي سازمان ملل و درخواست وضع ناظر غير عضو، اشتباه بوده است.
رون پروس اور نماينده اسرائيل در سازمان ملل متحد نيز طي يك سخنراني، مدعي شد كه موافقت با اين خواسته فلسطينيها به مفهوم آماده كردن زمينه براي نفوذ حماس و حتي حكومت ايران در كرانه باختري رود اردن خواهد بود. اين در حالي است كه يهوديان ضدصهيونيست در امريكا به حمايت از مردم فلسطين راهپيمايي كردند و جمهوري اسلامي ايران نيز از اين رأي استقبال كرده است. سفير اسرائيل با گفتن اينكه قطعنامه سازمان ملل «يك تكه كاغذ است كه واقعيتي را تغيير نميدهد»، گفت «فلسطينيها خواهان به رسميت شناخته شدن خود هستند، اما از شناسايي اسرائيل سخني نميگويند». اين در حالي است كه در داخل سرزمينهاي اشغالي گروهها و طيف هايي از مردم وارد خيابانها شده و با شاد باش گفتن به فلسطينيها از آنها حمايت كردهاند. در ميان احزاب نيز عموماً احزاب ميانه و چپ گرا به پشتيباني از آن پرداختهاند.
در ميان ۲۷ كشور اتحاديه اروپا ۱۲ كشور به اين پيشنهاد رأي موافق و ۱۵ كشور ديگر از جمله انگليس و آلمان رأي ممتنع دادند. در ميان اين كشورها، فرانسه از دولت ناظر شدن فلسطين حمايت كرد. كاترين اشتون رئيس سياست خارجي اتحاديه اروپا پنجشنبه گفته بود كه اين اتحاديه در زمان مناسب كشور فلسطين را به رسميت خواهد شناخت، اما بايد اين امر در چارچوب راهكار صلحجويانه باشد. بانكيمون، دبير كل سازمان ملل نيز بعد از رأي مثبت سازمان ملل از محمود عباس خواست كه به ميز مذاكره براي صلح بازگردند.
