
در حالي كه اعلام حمايت برخي كشورهاي اروپايي مانند فرانسه از عضويت فلسطين با مرزهاي ۱۹۶۷ در سازمان ملل، رئيس خوشخيال تشكيلات خودگردان را به نرمتر شدن موضع مخالف دولت امريكا اميدوار كرده بود، اما سهشنبه شب سخنگوي وزارت خارجه امريكا همان موضع ۱۲ نوامبر باراك اوباما را كه در گفتوگوي تلفني با عباس اتخاذ شده بود، دوباره تكرار كرد.
ويكتوريا نولاند با بيان اينكه كاخ سفيد با برنامه كاخ اليزه براي شناسايي دولت فلسطين در سازمان ملل مخالف است، تصريح كرد: امريكا علناً مخالفت خود را با اقدام فرانسه در رابطه با اعلام حمايت از شناسايي دولت فلسطين در سازمان ملل متحد اعلام كرده است. نولاند گفت: ما علناً در رابطه با اين مسئله با قديميترين همپيمانمان مخالف هستيم و آنها هم از مخالفت ما اطلاع دارند.
اين سخنگو يادآور شد: اگر در اين هفته درباره ارتقاي سطح عضويت فلسطين در سازمان ملل رأيگيري شود امريكا به درخواست فلسطينيها رأي مخالف خواهد داد. زيرا كه به عقيده واشنگتن، چنين درخواستي اقدامي اشتباه است.
لوران فابيوس، وزيرخارجه فرانسه به پارلمان اين كشور گفته بود كه پاريس به طرح ارتقاي موقعيت فلسطينيها در سازمان ملل به عنوان كشور غيرعضو، رأي مثبت خواهد داد.
به اين ترتيب امروز حين ارائه طرح ارتقاي عضويت فلسطين در سازمانملل، عباس در ميان كشورهاي غربي به جز فرانسه به حمايت كشورهاي درجه ۲ همچون اسپانيا و دانمارك دلخوش است، بهخصوص كه انگليس و اقمار استعماري آن يعني كانادا و استراليا كه قبلاً زمزمههايي مبني بر حمايت آنها از طرح عباس ورد محافل ديپلماتيك و رسانههاي غربي شده بود، نيز مخالفت رسميشان با طرح عباس را اعلام كرده و همان مسير امريكا را در توهمزدايي از عباس پيش گرفته بودند. مخالفت اين كشورها با طرح عباس هرچند راه را بر طرح او نبست، اما علامتي آشكار بود كه تنها راهكار مقاومت ميتواند چاره اشغالگري در فلسطين باشد.
بر اساس طرح تشكيلات خودگردان، فلسطين در محدوده مرزهاي ۱۹۶۷ كه در حال حاضر به عنوان ناظر در سازمان ملل حضور دارد، به وضعيت دولت غيرعضو (Non me meber State) ارتقا پيدا ميكند.
اين طرح در حالي از سوي عباس مطرح شد كه حتي توافقي روشن بر سر حدود همين مرزها هم وجود ندارد و حتي اگر چنين توافقي هم شكل بگيرد و امريكا و انگليس هم موافق فلسطين ۱۹۶۷ شده و طرح عباس از مجمع عمومي به شوراي امنيت برود و استقلال فلسطين در اين محدوده با قاطيعت بيشتر تأييد شود، بيش از فلسطينيها اين اسرائيل است كه از چنين طرحي سود خواهد برد، چراكه عملاً محمود عباس اشغالگري رژيم صهيونيستي و اساساً موجوديت اين رژيم به عنوان يك كشور را به رسميت شناخته و بخش عمدهاي از سرزمينهاي فلسطين و حتي بخش غربي شهر قدس را به اسرائيل واگذار كرده است.
با اين حال مخالفت امريكا با طرح عباس در همين سطح مجمع عمومي نشان داد كه خوشبينترين فلسطينيها هم نبايد تصور تشكيل كشور مستقل فلسطيني در چنين شرايطي را در سر بپرورانند و ادعاهاي سال ۲۰۰۹ باراك اوباما در مورد تلاش براي تشكيل دو كشور فلسطين و اسرائيل اگر هم به منصه ظهور درآيند، چيزي در حد ترسيم كاريكاتوري از يك كشور مستقل فلسطيني است كه در قبال تعهدات بينالمللي ناشي از همين استقلال نصف و نيمه، هيچگونه مزيت بينالمللي در مقابل انواع مزايا و امكانات گسترده اسرائيل نخواهد داشت. با توجه به اينكه در حال حاضر معدود كشورهاي ديگري چون واتيكان شبيه همين وضعيت فلسطين را در سازمان ملل دارند، بايد اين طرح را نوعي واتيكانيزاسيون فلسطين خواند.
اين در حالي است كه حتي موافقت پاريس با پيشنهاد عباس هم بدون چون و چرا نيست و لوران فابيوس وزير امور خارجه فرانسه كه از حمايت پاريس از ابومازن خبر داد، در ادامه سخنانش افزود كه تشكيل يك كشور فلسطيني، تنها از طريق مذاكره ميان اسرائيل و فلسطينيها ممكن است.
حمايت هنيه از تلاشهاي ابومازن اسماعيل هنيه شب گذشته از تلاشهاي ابومازن براي كسب عضويت غيررسمي فلسطين در سازمان ملل متحد استقبال كرد تا ابومازن با آرامش خيال بيشتري به عنوان نماينده تمامي فلسطينيها در سازمان ملل ظاهر شود.
پيشتر نيز خالد مشعل رئيس دفتر سياسي حماس در گفتوگوي تلفني با رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين، موافقت خود را با عضويت غيررسمي فلسطين در سازمان ملل متحد اعلام كرده بود.
مشعل در اين گفتوگو تأكيد كرد كه درخواست عضويت غيررسمي فلسطين در سازمان ملل متحد بايد در چارچوب يك ديدگاه و استراتژي ملي صورت گيرد؛ راهبردي كه حافظ اهداف و آرمانهاي ملت فلسطين باشد.
كارشناسان امور خاورميانه معتقدند كه هرچند مباحثات جدي در مورد عواقب اقدام عباس در سازمان ملل در ميان گروههاي فلسطيني در جريان است، اما به هر تقدير حمايت حماس از طرح ابومازن در راستاي تلاش گروههاي اسلامي براي حفظ وحدت ميان همه گروههاي فلسطيني، صورت ميگيرد و حماس و ساير گروههاي فلسطيني اميدوارند بدون آنكه حرفي از به رسميت شناخته شدن دولت يهودي اسرائيل بزنند، از معدود مزاياي احتمالي اين مدل عضويت فلسطين در سازمان ملل براي رفع محاصره شديدي كه به طور خاص در مورد غزه اعمال شده است، بهره بگيرند.