
مهدي چمران، رئيس شوراي اسلامي شهر تهران در اين باره در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي «جوان» در پاسخ به اين سؤال كه اكنون شهرهاي ما با شهر اسلامي چقدر فاصله دارند، ميگويد: شهر اسلامي يك ماكت نيست كه بخواهيم آن را طراحي كنيم. يك شهر با آدمها و سيستم و ساختار موجودش بايد اسلامي شود كه اكنون ما با آن فاصله زيادي داريم. در اين خصوص بايد در آينده توضيحاتي مفصل ارائه كنم، زيرا اين يكي از مسائل بسيار تأثيرگذار به شمار ميرود.
وي در خصوص مديريت شهري و عملكرد آن طي سالهاي اخير كه يكي از مؤلفههاي تسهيل روند اسلامي شدن شهرها به شمار ميرود، اظهار ميكند: براي بررسي عملكرد مديريت شهري بايد جدا از بررسي توان مديريتي، امكاناتي را هم كه در اختيار مديريت شهري قرار دارد، ارزيابي كرد. در حال حاضر مديريت شهري در كل كشور بار سنگيني را بر دوش دارد كه آن را از دوش دولت برداشته است و به خوبي دنبال ميكند. وي ميافزايد: اين در حالي است كه مديريت شهري امكانات كافي در اختيار ندارد اما تمام سعي و تلاش خود را انجام ميدهد و به اعتقاد من وظايف خود را به خوبي انجام داده است و تحول در مديريت شهري كشور به وضوح قابل مشاهده است. چمران خاطرنشان ميكند: اكنون بار سنگيني از روي دوش دولت برداشته شده، ارتباط مردم با دولت تبديل به ارتباط مردم با شهرداري شده است و اين كار بسيار مهمي محسوب ميشود كه كمتر كسي به آن و مزاياي آن توجه داشته است.
رئيس شوراي شهر تهران در خصوص نقاط ضعف مديريت شهري هم ميگويد: البته مديريت شهري چندين نقطه ضعف بزرگ هم دارد؛ نبود درآمد پايدار يكي از بزرگترين نقاط ضعف محسوب ميشود. مشكل بعدي نبود يكپارچگي و هماهنگي بين مديريت شهري است. همچنين كمبود امكانات مالي كه اكنون شهرداريها با آن مواجه شدهاند از ديگر نقاط ضعف به حساب ميآيد. جدا از آن مديريت شهري نياز مبرمي به اصلاحات ساختاري دارد و اين مهم بايد هرچه زودتر اتفاق افتد.
وي در پاسخ به اين سؤال كه نگران نيستيد ماجراي خيابان ۱۷ شهريور و مشكلات آن در لالهزار كه ميخواهد به پيادهراه تبديل شود رخ دهد، توضيح ميدهد: لالهزار مانند ۱۷ شهريور نيست و خيابان ۱۷ شهريور محل زندگي بود و مردم هم اكنون هم از اين تغييرات راضي نيستند و با راهاندازي اين خيابان اتومبيلها حتماً روي آن عبور و مرور خواهند كرد. در اين محل نگرانيها بيشتر تجاري است و اميدواريم آن هم حل شود اما در لالهزار ماجرا فرق ميكند، هرچند بايد روي آن تفكر و تأمل بيشتري صورت گيرد.