شايد يك پاسخ نه چندان روشن را ميشد از ارزيابي گروه تروئيكا يا سهگانه اروپايي به دست آورد اما اين گروه در دادن پاسخ خود تعلل ميورزد و به نظر ميرسد كه قصد دارد به اين تعلل خود ادامه دهد.
اين گروه سهگانه متشكل از اعضاي اتحاديه اروپا، بانك مركزي اروپا (ECB) و صندوق بينالمللي پول (IMF) است كه تيمي به نمايندگي اين گروه در روزهاي اخير به آتن رفت تا از نزديك به بررسي وضعيت اقتصادي اين كشور بپردازد و بتواند جوانب بحران مالي اين كشور و چگونگي مديريت آن از سوي دولت يونان را به دقت مورد بررسي قرار دهد. حضور اين تيم در راستاي دستورالعمل گروه سهگانه براي كمكهاي آينده به يونان است تا آن كه با ارزيابي عملكرد دولت يونان معلوم شود تا چه ميزان توانسته شروط مورد انتظار از اين دولت را برآورده كند. به عبارت ديگر، ارزيابي اين تيم و گزارش نهايي گروه سه گانه پاسخي به سؤال خواهد بود و نشان خواهد داد كه ميتوان چشمانداز اميدبخشي از فعاليتهاي دولت يونان را انتظار داشت يا اينكه وضع به سوي بدتر شدن خواهد رفت.
قرار بود گزارش اين تيم و گروه سهگانه تا ابتداي اكتبر آماده شود و به بروكسل داده شود تا آنكه اتحاديه اروپا در صورت مثبت بودن عملكرد دولت يونان در مديريت بحران با اعطاي بسته حمايتي ديگر به اين دولت موافقت كند. اكنون از ابتداي اكتبر گذشته و خبري از گزارش گروه سهگانه نيست و طبق آخرين خبر اعلام شده از اين گروه، اواخر ماه جاري ميلادي به عنوان تاريخ بعدي براي دادن اين گزارش در نظر گرفته شده است. در حالي كه دولت يونان در وضعيت وخيم بحراني قرار دارد و چشم به بسته حمايتي بعدي دوخته، تعلل گروه سهگانه در دادن گزارش براي اين دولت هم نگرانكننده است و حاكي از آن است كه گروه سهگانه در جمعبندي خود از اوضاع يونان به نتيجهاي نرسيده است و ميخواهد با به عقب انداختن زمان، فرصتي بيشتر به دست آورد. تعلل گروه سهگانه گمانههاي زيادي را در رسانهها به وجود آورده و همين نيز باعث شد تا مسئولان اتحاديه با سؤالات رسانهها مواجه شوند اما آنان به جاي دادن اطلاعات شفاف و كافي از دادن پاسخ قابل قبولي طفره روند. سيمون اوكانر، سخنگوي كميسيون اروپا، در پاسخ به روزنامهنگاران تنها به اين گفته بسنده كرد كه «من هيچ نظر خاصي ندارم يا اينكه جزئياتي را در اين مرحله با شما در ميان بگذارم مادامي كه مذاكرات در جريان است. در صورتي كه توافقي به دست آمد، آن گاه ميتوانم بيش از اين به شما بگويم». اين نحو پاسخگويي تنها منحصر به اوكانر نميشود بلكه ديگر نمايندگان بروكسل و حتي مقامات كشورهاي تأثيرگذار در اروپا همانند آلمان و فرانسه نيز پاسخهايي مشابه اين را ميدهند و تنها به كليگويي در مورد يونان ميپردازند و همه را متوجه گفتوگوي گروه سهگانه با يونان و گزارش گروه سهگانه از آتن ارجاع ميدهند، يعني همان چيزهايي كه همه ميدانند و مسئولان اروپايي به نحوي فقط از پاسخ دادن شانه خالي ميكنند. يكي از عوامل تعلل گروه سهگانه در دادن گزارش نهايي و اين نحو پاسخ دادن مقامات اتحاديه و كشورهاي اروپايي اين است كه وضعيت بحران در يونان آن قدر پيچيده است كه فضاي بسته و محدودي هم براي گروه سهگانه و هم مقامات كشورهاي تأثيرگذار اروپايي ايجاد شده به نحوي كه آزادي عمل قابل توجهي در قبال آن ندارند و همين نيز موجب بروز اختلافنظرهاي قابل توجهي ميان آنان شده است. از مطالعات سياست اروپايي يك اتاق فكر مستقر در بروكسل است و دانيل گروس به عنوان يكي از مديران آن معتقد است گروه سهگانه در ظاهر شكل يك تيم دارد اما در درون به صورت يك تيم عمل نميكرد و در برابر بحران يونان دچار اختلافات دروني شده است. به نظر وي، وظيفه گروه سهگانه ارائه گزارش و ارزيابي شفاف از واقعيات است كه اين امر به معناي استنتاج نتايج مشخصي از وضعيت موجود است اما در اينجاست كه مشكلات شروع ميشود، «زيرا در واقع امر روشن نيست كه چه چيزي موردنظر است». گروس معتقد است كه گروه سهگانه در ظاهر امر به صورت يك تيم عمل ميكند اما وقتي كه موقع عمل برسد شكافي بنابر هر ضلع آن ايجاد ميشود به صورتي كه صندوق بينالمللي پول، IMF، خواستار اعمال فشار و شدت عمل بيشتر بر يونان است زيرا خود را نهادي ميداند كه شهرتش بر دقت نظر است و بنابر همين شهرت است كه دولتها را به سوي مرتب ساختن امور مالي خود هدايت ميكند.
از سوي ديگر، اتحاديه اروپاست كه ضلع ديگر اين گروه را تشكيل ميدهد و ميداند فشارهاي بيشتر بر يونان چه عواقب سياسي را به دنبال دارد. خروج يونان از منطقه يورو و پيامدهاي آن براي اين منطقه چيزي است كه از مدتها پيش مطرح بوده و فشارهاي بيشتر بر يونان به واسطه گزارش گروه سهگانه از چيزهايي است كه به طور طبيعي نگرانيهايي را براي اتحاديه اروپا ايجاد ميكند و به نظر ميرسد صندوق بينالمللي پول كمتر به اين مسائل توجه دارد.
در هر صورت، وضعيت يونان موجب شده گروه سهگانه در تنظيم گزارش نهايي و آخرين تصميمات به اختلاف نظرهاي جدي دچار شود و به همين علت در ارائه گزارش خود تعلل كند اما در نهايت مجبور است به يكي از دو گزينه فشار بيشتر يا موافقت با حمايتهاي بعدي به يونان تن دهد.
