اگر چه روابط عمومي وزارت ورزش در آغاز كار در دور جديد براي مكانيزه شدن صدور آيدي كارتها و رعايت انصاف و عدالت در توزيع سهميه خبري هر بازي خبر داد، اما هنوز سختترين روز خبرنگاران و عكاسان، روزي است كه بايد براي گرفتن ايدي كارتهاي خود، راهي وزارت ورزش و جوانان بشوند. روزي كه از ابتداي صبح تا بعد از ظهر، براي آنها به طول ميانجامد و بايد ساعتها، پلههاي وزارت خانه را بالا و پايين كنند تا شايد بتوانند مجوز حضور در ورزشگاه، براي تهيه عكس و خبر را بگيرند.
اين مشكل البته جديد نيست و تنها به اتلاف وقت خبرنگاران و عكاسان پشت درهاي اتاقهاي وزارت ورزش ختم نميشود، چراكه در اكثر مواقع، بعد از ساعتها انتظار كشيدن، خبرنگاران و عكاسان با يك در بسته مواجه ميشوند و يك «نه» محكم برابر درخواستشان براي گرفتن ايدي كارت. چراكه يا ايدي كارتها به تعداد محدود است يا آنكه در راه بين روابط عمومي و حراست، متأسفانه گم شده است.
البته محدود بودن تعداد ايدي كارتهاي صادره نيز حكايتهاي جالبي دارد؛ حكايتي كه كم از داستانهاي هزار ويك شب شهرزاد قصهگو نميآورد!
در حالي كه تعداد زيادي از خبرنگاران و عكاسان روزنامههاي ورزشي و خبرگزاريها و روزنامههايي كه صفحات پر خواننده ورزشي دارند كه بايد آنلاين و به روز، خبرها و عكسهاي خود را پوشش دهند، در صفهاي طولاني، به انتظار دريافت ايدي كارت ايستادهاند، سهم زيادي از اين ايدي كارتهاي محدود، نصيب مجلات و هفتهنامهها و ماهنامه هايي ميشود كه شايد يك هفته تا يك ماه ديگر بخواهند اين اخبار را پوشش دهند يا حتي به كرات ميبينيم افرادي را كه شايد حتي خبرنگار هم نيستند يا اگر هستند، مجله يا هفته نامه آنها، هيچ صفحه ورزشي ندارد كه نياز به پوشش خبري بازيهاي فوتبال داشته باشند. اما بدون كمترين دردسري ميتوانند كارتهاي خود را دريافت كنند و با كلي احترام، وزارت را ترك ميكنند و اتفاقاً كارتهاي اين گونه افراد، هرگز در رفت و آمد بين روابط عمومي و حراست، گم وگور نميشود!
در حالي كه صدور ايدي كارت براي بازيهاي ورزشي، يكي از وظايف وزارت ورزش و جوانان است و خبرنگاران و عكاسان نيز جز براي انجام دادن وظايف خود و پوشش خبري بازيها راه وزارت ورزش و جوانان را در پيش نميگيرند، اما گاهي انجام اين وظايف، بهانهاي ميشود تا برخي مسئولان اين وزارتخانه، با خبرنگاران يك يا چند رسانه خاص، بابت نوشته و خبرهايي كه پوشش ميدهند، تسويه حساب كرده يا به دنبال رسيدن به هدفهاي خودشان باشد.
خبرنگاري، يكي از مشاغل سخت است و بيشك هركس وارد اين عرصه ميشود، خود را براي هرگونه سختي و مشقتي آماده ميكند اما اينكه عدهاي بخواهند براي رسيدن به اهداف خود، براي خبرنگاران مانعتراشي كنند و مانع از انجام و ظايف آنها به نحو احسن شوند، مسئلهاي نيست كه ربطي به سختي كار خبرنگاران داشته باشد و بايد مقابل آن ايستاد.
بي عدالتي وزارتخانه در توزيع ايدي كارتها، كار امروز و ديروز نيست و سالهاي سال است كه به يكي از مشكلات اصحاب رسانه تبديل شده است و هيچ اعتراضي، با پاسخ قانع كننده مواجه نيست و همواره، كارتهايي كه بايد بر گردن خبرنگاران و عكاسان باشد، بر گردن افرادي است كه هيچ ارتباطي با حوزه خبري ندارند. اما شايد چون ارتباطاتشان قويتر از اصحاب رسانه است ميتوانند كارتهاي مربوط به خبرنگاران و عكاسان را به گردن انداخته و بدون اينكه دغدغهاي براي پوشش خبري داشته باشند، در اماكن ورزشي آزادانه رفت و آمد كنند. شايد هم اگر تعداد عكاسان و خبرنگاران در نزديكي زمين بازي كم باشد، كم و كاستيها هم كمتر پوشش داده ميشود كه هر بار، براي ورود خبرنگاران به ورزشگاه، مشكلسازي ميشود و كارتها به درستي صادر نميشود.
