حدود ۵۱ تن زخمي شدهاند و بار ديگر هموطنان آذري در روستاهاي كاسن، تازهكند، بكرآباد، چراغلو، داشكسن، چايكندي، لمبران، مسقران و آغبلاغ سفلي به ياد زلزله ويران كننده مرداد ماه افتادند.
با اين حال گويا بار ديگر ساختمانهاي بسيار زيادي در اين مناطق فرو ريخته است و همچون ۲۱ مرداد ماه كه زمين لرزهاي به بزرگي ۳/۶ ريشتر به سراغ اهالي شمالغرب كشورمان رفته و ساختمانهاي كاهگلي مناطق روستايي اهر، تبريز، ميانه، هشترود، اردبيل و ورزقان را فرو ريخته و ۳۰۶ نفر از هموطنانمان را به كام مرگ فرو برده و حدود ۴۵۰۰ مجروح برجاي گذاشته بود؛ اين بار هم زمين لرزه شمال غرب كشور گرد و خاك زيادي را به پا كرده و بار ديگر ترس و اضطراب را ميان آذريهاي عزيز كشانده است.
هماكنون امدادرساني، ارائه خدمات بهداشتي – درماني و اسكان و تغذيه آسيبديدگان در حال اجراست، با اين وجود به نظر ميآيد كه اين مناطق همچنان نيازمند كمكرساني جديتر تمامي سازمانهاي دستاندر كار هستند.
اگرچه در همان زلزله نخست هم به گفته رئيس پژوهشگاه بينالمللي زلزلهشناسي و مهندسي زلزله انتظار زمينلرزه در منطقه اهر و ورزقان وجود نداشت، اما اين زلزله اتفاق افتاده و تاكنون بيش از يكهزار و ۴۰۰ پسلرزه داشته كه بزرگي ۱۰۵ پسلرزه آن بيش از ۳ ريشتر بوده است و اكنون و با گذشت چند ماه بازهم اين مناطق با يك زلزله شديد ديگر مواجه شدهاند!
زلزله آذربايجان درسهاي بسياري براي مسئولان داشت؛ درسهايي كه گويا مسئولان مايل به پاس كردن آنها نيستند و هر باره در حال تكرار شدن است. طي چند ماه گذشته مسئولان امر با سركشي به مناطق زلزلهزده نشان دادند كه براي رفع مشكلات زلزله زدگان آستين همت را بالا زدهاند اما گويا اين زمين سر لج دارد و مسئولان بايد به فكر چارهاي اساسي براي مقابله با چنين بلاي طبيعي باشند. همچنان مردم شمال غرب با عبارتي به نام «حفظ خونسردي» در هنگام بروز حادثه بيگانهاند. با وقوع زلزله روز گذشته و خسارتهاي آن موج شايعات لحظه به لحظه روحيه مردم شهرهاي زلزله زده را ويرانتر كرده و در سرماي استخوانسوز شمال غرب رعشه به دل هموطنان آذري انداخته است كه مبادا همين چادرهاي موقتي آنها هم روي سرشان ريخته و اوضاع را بدتر از گذشته كند.
زلزله اخير آذربايجان تلخي بسيار داشت، اما تلخي اين زلزله زماني بر كام ما بيشتر ميشود كه بدانيم متأسفانه باز همه اين حوادث و تبعات آن بعد از مدتي به دست فراموشي سپرده شده و انگيزه و ارادهاي جدي براي مقاومسازي بناها، ارتقاي سطح اطلاعات مردم روستاها و شهرها در قبال زلزله و بهسازي روستاها و راههاي مواصلاتي آن وجود ندارد و در كمال تعجب برخي از بناهاي به ظاهر ترميم شده از زلزله اخير بازهم فروريختهاند، البته با چند ريشتر لرزش كمتر از زلزله اخير!
در گذشته بارها به اين نكته اشاره شد كه كار ساخت مسكن براي زلزلهزدگان استان آذربايجانشرقي با سرعت خوبي پيش نميرود و براساس مشاهدات اگر اين روند ادامه يابد يقيناً بسياري از هموطنان زلزلهزده تا چندماه ديگر هم بايد در چادرها زندگي كنند.
مردمي كه ديگر كوچكترين اعتمادي به زمين زير پاي خود ندارند و هر ثانيه در انتظار لرزشي دوباره از سوي زمين هستند. چه خوب است كه مسئولان يك شبي را در همان چادرها سر كنند و تنها يك پس لرزه را تجربه كرده و آن وقت اينگونه سرشان را راحت روي زمين بگذارند.
