سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی نوشت:
حاج حسین سلیمانی از محافظان حضرت امام در كتاب خاطرات خود به بیان خاطره ای از امام خمینی(ره) می پردازد:
شیوه برخورد امام با برادران سپاه، حداقل آنها كه در حلقه یك بودند، بسیار ملاطفت آمیز بود. وقتی فرد جدیدی به جمع ما اضافه می شود، حضورش نمود داشت و حتی خود حضرت امام پی می بردند كه فرد جدیدی وارد جمع محافظان شده است. از این رو سوال می كردند كه ایشان كی هسستند و از كج آمده اند؟
ایشان عنایت خاصی به پاسداران و حتی بستگان ما داشتند و در موقع مقتضی این امر را نشان می دادند. برای مثال گاه اقوام ما یا دوستان و آشنایمان و كسانی كه از بودن ما در بیت امام مطلع بودند، برای مثال عكسی را در اختیار ما می گذاشتند تا آن را مزین به امضای مبارك حضرت امام كنیم یا احیانا پارچه ای را ایشان تبرك كند.
در برخی موارد، بنده خودم مستقیما برای این منظور خدمت امام می رسیدم و در بیشتر موارد از طریق نوه های حضرت امام و خانم هایی كه با ایشان مرتبط بودند، كار را انجام می دادم. مثلا پارچه ای را به یكی از خانم ها می دادم و می گفتم به امام بدهید و بگویید متعلق به آقای سلیمانی از پاسدارهای قمی ست و می خواهد شما تبرك كنید.
در این گونه موارد امام از سر لطفی كه به ما داشتند، بدون درنگ كار را انجام می دادند. گاه مقداری قند را می دادند كه آقا تبرك كنند و باز گردانند یا استخاره ای انجام دهند. بنده شاید بتوان بگویم قریب صد نسخه عكس و قرآن را خودم یا با واسطه به امام رساندم كه ایشان امضا كنند و باز گردانند.
* منبع: خاطرات حاج حسین سلیمانی- از محافظان حضرت امام، تدوین رضا شیخ محمدی، انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامی
