فرصت خوبي از دست رفت، صحبت از رقابتهاي جام حذفي است كه با تصميمي كه گرفته شد قرار نيست امسال برگزار شود آن هم پس از اينكه در چند ماه گذشته حرفهاي ضد و نقيضي درباره آن از فدراسيون فوتبال به گوش ميرسيد. اما آخر هفته گذشته، رئيس فدراسيون تصميم آخر را گرفت و رسماً اعلام كرد جام حذفي از رقابتهاي امسال حذف شده است؛ رقابتهايي كه ميتوانست براي فوتبال ايران فرصت خوبي باشد اما گوش اهالي فدراسيون بدهكار نبود و آنها همان طور كه كرش خواسته بود برنامههاي فصل جديد فوتبال را خلوتتر كردند تا سرمربي پرتغالي وقت بيشتري از مليپوشان را در اختيار داشته باشد آن هم براي اينكه تيم ملي ايران در مسير صعود به جام جهاني به مشكل نخورد.
با اين استدلال فدراسيون فوتبال تصميم گرفت قيد جام حذفي را براي امسال بزند تا سرمربي پرتغالي بهانهاي نداشته باشد. با تمام اينها بايد علي كفاشيان را مورد نقد قرار داد و از او پرسيد چرا با خط قرمز كشيدن روي رقابتهاي جام حذفي، فوتبال ايران را از يك فرصت مناسب محروم كرده؛ فرصتي كه ميتوانست پيامدهاي خوبي داشته باشد ولي فدراسيون با حذف آن آسانترين كار را براي جلب نظر كرش انجام داد.
در حالي امسال خبري از بازيهاي جام حذفي نيست كه اين رقابتها در چند سال گذشته توانسته بود شكل خوبي به خودش بگيرد و تيمها ديگر مانند گذشته به سادگي از كنار آن نميگذشتند و اين رقابتها را جدي ميگرفتند، به خصوص اينكه قهرمان اين بازيها سهميه ليگقهرمانان آسيا را ميگرفت به همين خاطر جام حذفي اهميت ويژهاي در برنامههاي تمام تيمهاي ليگ برتري و دسته پايينتر داشت كه مسابقات حذفي را ميان بري براي رسيدن به ليگ قهرمانان ميدانستند. همين توجه تيمها به جام حذفي باعث ميشد حساسيت و جذابيت بازيها بالا برود و مسابقات قشنگي از آب در بيايد. رقابت فشرده تيمها در جام حذفي، تيمها و بازيكنان را هم آبديدهتر ميكرد. بعضي هفتهها بود كه تيمها به فاصله ۷۲ساعت، دو بازي انجام ميدادند و اين فشردگي رقابتها نقش زيادي در آمادگي بازيكنان داشت. هر چند برخي مربيان و تيمها به اين فشردگي بازيها اعتراض داشتند و عنوان ميكردند خستگي بازيها به تن بازيكنان ميماند. با وجود انتقادها، كمتر كسي بود كه برگزاري جام حذفي در كنار ليگ برتر را به سود فوتبال ايران نداند با توجه به اينكه هر چه تعداد بازيهاي يك تيم بالاتر برود بازيكنان پختهتر هم ميشوند.
جدا از اين، رقابتهاي جام حذفي ميداني بود كه جام شگفتيها هم لقب گرفته بود، تيمهاي دسته پايينتر اين فرصت را داشتند بازي با ليگ برتريها را تجربه كنند، تجربهاي كه در برخي مواقع به خلق شگفتي ميانجاميد. تيمهاي دسته اولي يا حتي پايينتر يقه تيمهاي بزرگ را ميگرفتند و فيناليست هم ميشدند. از دل اين بازيها هم پديدههاي زيادي معرفي ميشدند، بازيكنان تيمهاي دسته اولي يا آنها كه در ليگ برتر در تيمهايشان ذخيره بودند در جام حذفي كه فرصت بازي به آنها ميرسيد خودي نشان ميدادند و تواناييهايشان را به رخ همه ميكشيدند. جام حذفي در كنار ليگ برتر نقش زيادي در بازيكنسازي داشت كه هم تيم ملي از آن سود ميبرد و هم باشگاهها.
حالا با تصميم فدراسيون در فصل جديد، اين فرصتها از فوتبال ايران گرفته شده، ميداني كه ميتوانست بازيكنان را آمادهتر كند و پديدههايي را معرفي كند. اتفاقي كه ميتوانست در نهايت به سود فوتبال ايران و تيم ملي تمام شود آن هم بر خلاف نظر فدراسيون و البته شخص كرش كه تصور ميكنند با كم شدن بازيهاي باشگاهها، آنها ميتوانند ملي پوشان را آمادهتر در اختيار داشته باشند!
