خرنامه!

سينا پيروز

هميشه انگشت اتهام به طرف ما بوده، از خيلي قبل‌تر از آنكه خودمان بدانيم خر هستيم آدم‌ها خريت را نماد نفهمي و حماقت كرده‌اند بدون آنكه حداقل دليلش را بگويند. اين آدم‌ها عادت دارند براي همه اسم مي‌گذارند و لقب مي‌سازند. اصلاً آنقدر از خود راضي هستند كه به جز خودشان همه را حيوان صدا مي‌زنند.
بازهم خدا را شكر چند نفر فيلسوف در ميان آنها هست كه ثابت كرده‌اند آدم‌ها هم حيوان هستند. اسم خودشان را گذاشته‌اند «حيوان ناطق». نمي‌دانم «نطق كردن» فحش به حساب مي‌آيد يا نه، اما مسلماً «خر» بودن در ميان آدم‌ها از آن فحش‌هاي خيلي ناجور به حساب مي‌آيد. حتي براي بچه‌هايشان هم از بچه‌هاي ما مايه مي‌گذارند. «كره‌خر» از خريت هم نافرم‌تر است با آنكه هر خري روزي كره خر بوده. نمي‌دانيد وقتي به جگر گوشه خر توهين مي‌كنند چقدر ناراحت مي‌شود. همين چند وقت پيش دو تا آدم گنده با هم دعوايشان شد. وسط دعوا اسم كره خر را شنيدم، خيلي دلم گرفت. آخر كجاي كره ما شبيه آن دو آدم بي‌ادب است؟! ما به كره‌هايمان از اين حرف‌ها ياد نمي‌دهيم. به نظرم با اين وضعيت انسانيت «كره آدم» بايد به عنوان فحش انتخاب شود. الان خون جلو چشم‌هايم را گرفته، اصلاً همه آدم‌ها «كره آدم» هستند.