بياييد با هم ورق بزنيم دفتر سبز حضور زمردنشان گوهر عشق مادر را؛ مادر، واژهاي بس عظيم و روحافزا.
چيست اين حس مادري كه كمال است همه بودنش از ازل تا ابد؟! زني را زن بودن به درخت و ميوهاش ميماند.
كاش ما زنها ميدانستيم قدر همه عظمت و قدرت اين موهبت الهي را كه اگر بدانيم خود به اين افاضه الهي فخر خواهيم كرد و بالاترين سود و برداشت را ازجايگاه خويش طلب ميكنيم. آن هنگام كه قدر «گوهر مادري» را بدانيم پي خواهيم برد كه مادران «نظركردگان» پروردگارند كه تاج مادري را بر سر آنان قرار داده است. وه چه نام مقدسي است كه هر گاه بر زني درود آورند در وصفش ميگويند: «مادري نمونه است».
بارها اين را شنيدهايم كه انسان از دامان اين فرشته زميني به معراج ميرود و اين اوج عظمت دستگاه آفرينش خداوند است اما اين روزها، خبررسانها خبر ميآورند كه خيليها هم خودشان و هم خيليها را از نعمت «مادر شدن» و «مادرداشتن» محروم ميكنند! اين روزها خبررسانها خبر ميآورند كه چون خيليها از «مادر شدن» دور شدهاند، زلزله پيري و كهنسالي به سرزمين ما نزديك شده است.
با علم به جايگاه، مقام ومنزلت خداگونه اين فرشته زميني، كم لطفي است كه موهبت الهي را برخي بانوان از خويشتن خويش دريغ ميكنند زيرا كه ميخواهند آزاد و بيفرزند زندگي كنند.
آنها از «مادر شدن» فاصله ميگيرند زيرا ميخواهند تصدي يك شغل مهم اجتماعي را به عهده گيرند و با انديشه اينكه فرزند سبب زحمت است، ميخواهند خوش باشند و به دغدغههاي كاري برسند يا اينكه اظهار ميكنند به دنيا آوردن فرزند تناسب جسماني را بر هم ميزند! آيا اين ديدگاه، خودخواهانه و فمنيست مآبانه نيست؟! واقعاً فلسفه آفرينش مرد و زن چيست؟ آيا هر كسي را بهر كاري نساختهاند؟!
مگر ميشود باور نداشته باشيم كه فرزند نعمت و رحمت است از سوي آفريدگار دانا. او آفريدگار است يا ما؟! بيترديد، او خالق است و ما آفريده او و كدام خالق است كه نداند آفريده و دست پروردهاش را چه چيز به صلاح است و چه چيز به خطا.
مادر خوب بر صد استاد و آموزگار برتري دارد. هر چه از زبان مادر برون تراود بر صفحه افكار فرزندش نقش ميبندد، پس دقت و ظرافت در رسالت مادري نياز مبرم است زيرا بيش از هر چيز ديگر لوح افكار فرزند تشنه توجه و آموزگاري مادري است. آباداني و خرابي تمامي اقليمهاي انساني در گرو ناز سرانگشتان هنرمند مادران است.
تجلي سرنوشت، بروز، بلوغ و تعالي انسان به دست صدفگون تو اي مادر مرواريد ميشود. پس «دُر مادري» مبارك باد بر آنان كه نميخواهند سونامي پيري، اين مرز و بوم را بلرزاند. هم آنان كه ايمان دارند «چو ايران نباشد تن من مباد».
