ايسنا: بديهي است كه پس از شنيدن چنين خبر تكان دهندهاي، احساسات طبيعي فرد دستخوش تغيير و اختلال ميشود و اندوه و سرگرداني زندگي بيمار را دربر ميگيرد. گاهي اين نوسانات احساسي به حدي شديد ميشود كه بيمار را در معرض ابتلا به اختلالات و مشكلات رواني جدي قرار ميدهد.
اولين نكتهاي كه يك بيمار مبتلا به سرطان پستان بايد بداند اين است كه تنها او با اين مشكل دست به گريبان نيست. در يك مطالعه انجام شده در سال ۲۰۰۶ ميلادي از سوي كارشناسان دانشكده پزشكي دارتموت معلوم شد تقريبا نيمي از افرادي كه سرطان پستان به تازگي در آنها تشخيص داده شده دچار مشكلات احساسي و علائم آشفتگي و اضطراب ميشوند كه اين آمار به لحاظ باليني، حائز اهميت است.
پايگاه اينترنتي لايو واير در اين مقاله منتشر كرد؛ اين آمار بدين معني است كه مبتلايان به سرطان پستان علاوه بر نگراني و اندوه كلي در مورد ابتلا به اين بيماري در معرض ابتلاي طولاني مدت به اختلالات احساسي و رواني نيز هستند.
برخي از مهمترين و شايعترين پيامدهاي رواني ناشي از ابتلا به سرطان پستان عبارتند از:
- آشفتگي احساسي شديد؛ يكي از شايعترين مشكلات بهداشت رواني در بين مبتلايان به سرطان پستان، آشفتگي احساسي شديد است كه به طور جدي روي زندگي عادي فرد تاثير ميگذارد.
- افسردگي حاد؛ آمارها نشان ميدهد كه ۱۱ درصد از مبتلايان به سرطان پستان به افسردگي شديد مبتلا ميشوند كه يك بيماري رواني محسوب ميشود و ميتواند زندگي روزمره فرد را به طور جدي مختل كند. در اين بيماران تشخيص به موقع علائم افسردگي و در نتيجه مراجعه به روانپزشك ضروري است. مهمترين نشانههاي افسردگي حاد در مبتلايان به سرطان پستان شامل تغيير در ظاهر مانند آشفتگي چهره و مردها و يا بيتوجهي به نحوه لباس پوشيدن، احساس عمومي غمگيني، هجوم افكار منفي، كاهش فعاليت بدني، كاهش تمركز، مشكل در برقراري ارتباط و احساس گناه و عزت نفس پايين و يا گرايش به خودكشي هستند.
- اختلال استرس پس از تروما؛ يكي ديگر از پيامدهاي رواني ابتلا به سرطان پستان نوعي اختلال اضطراري موسوم به اختلال استرس پس از تروما يا PTSD است كه روي افرادي كه دچار آسيبهاي جسمي جدي شدهاند، تاثير ميگذارد. آمارها نشان ميدهد كه اين اختلال اضطرابي تقريبا در ۱۰ درصد از زنان مبتلا به سرطان پستان مشاهده ميشود.
- اختلال اضطراب عمومي؛ اين اختلال نيز كه در ۱۰ درصد از مبتلايان به سرطان پستان بروز ميكند شامل يك احساس عمومي ناآرامي يا ترس است كه هر چند به اندازه اختلال قبلي تهديد كننده نيست اما به نوبه خود آزاردهنده است. مبتلايان به اختلال اضطراب عمومي بيشتر ساعات روز را نگران هستند و علائم جسمي مانند سردرد و تحريكپذيري را تجربه ميكنند. كمك گرفتن و مشاوره با يك متخصص بهداشت رواني از مهمترين اقداماتي است كه براي اين بيماران توصيه ميشود. بيترديد در وضعيت آرامش امكان كنترل بيماري و به تعويق انداختن پيشرفت آن بيشتر فراهم ميشود.
