مجلس شوراي اسلامي استيضاح وزير را اعلام وصول كرده و وزير ورزش به فراكسيون مربوط احضار شده آن وقت دكتر عباسي از عدم ابلاغ استيضاح سخن گفته. بدون شك در چند روز گذشته اتفاقات پشت پردهاي رخ داده كه عباسي از آن آگاه است و با روندي كه او در پيش گرفته هيچ بعيد نيست اصلاً كار به جلسه روز پنجشنبه نكشد و نمايندگان ملت امضاهاي خود را پس بگيرند.
حمايت برخي از اعضاي فراكسيون مجلس و خيال بيش از حد راحت عباسي واقعاً جاي تعجب دارد. تعليق ورزش ايران هر روز ابعاد گستردهتري پيدا ميكند و علتش هم معلوم است. عدهاي كه از ابتدا برنامه داشتند ورزش را تحت سيطره خود قرار دهند مديران ورزشي موفق و كار بلد را يك به يك از كار بيكار و مهرههاي خنثي و بلهقربانگو را جايگزين آنها ميكنند تا راه براي رسيدن به اهدافشان هموار شود.
در اين آشفته بازار و در شرايطي كه برخي بهارستاننشينان چراغ سبز نشان ميدهند چه بهانه و توجيهي بهتر از مسائل سياسي. آنها كه خود اين بحران را به راه انداختهاند با همفكرانشان به اين نتيجه رسيدهاند كه صادر نشدن رواديد بسياري از كشورها و لغو اعزامهاي برون مرزي را به مسائل سياسي ربط دهند تا كمتر كسي به خود اجازه اظهارنظر و دخالت در اين باره را بدهد. اما هم ما ميدانيم داستان از چه قرار است و هم وزير و رفقا. پس از اخطارهاي پي در پي IOC ميزبانان مسابقات رشتههاي مختلف كه زير نظر كميته بينالمللي المپيك كار ميكنند اجازه حضور تيمهاي ايراني را در رقابتها نميدهند وگرنه قزاقستان و هند در حدي نيستند كه با عدم صدور رواديد براي ورزشكاران ما كارشكني كنند.
از سال گذشته كه وزارت ورزش تشكيل شده عادت كردهايم كه راحتترين گرهها را هم با دندان باز كنيم. با اين حال اميدواريم آقاي وزير قبل از آنكه دير شود به خواسته IOC يعني بازگرداندن رؤساي بركنار شده جامه عمل بپوشاند و از اتفاقي كه اهالي ورزش را ماهها است نگران كرده (تعليق رسمي ورزش ايران) جلوگيري كند. هر چند در قاطعيت برخي نمايندگان فراكسيون ورزش ترديد داريم اما در اين ميان جديت نمايندگان مجلس در جلسه پنجشنبه و اتمام حجت با عباسي قطعاً بيتأثير نخواهد بود، چه بسا حساب كار دستش بيايد و پس از چند ماه اضطراب و دلهره ورزش ايران رنگ آرامش ببيند.
