دور جديد حملات در دمشق پس از آن انجام شد كه گروههاي مسلح و حاميان غربي و عربي آنها نتوانستند اهداف خود را در حلب عملي كنند.
در واقع جنگ حلب آخرين زورآزمايي براي پيگيري طرح براندازي در سوريه بود كه در چارچوب آن تلاش ميشد با ايجاد منطقه حائل در داخل سوريه از بار سنگين اقامت شورشيان و خانوادههاي آنها در تركيه كاسته و در عين حال با فشارهاي سياسي ناشي از معترضان داخلي به استقرار آوارگان در تركيه مقابله شود. به عبارت روشنتر جنگ حلب كاملاً در راستاي اهداف و خواستههاي تركيه صورت گرفت اما پس از آنكه از اين جنگ نيز نتيجهاي حاصل نشد، اعلام شد كه ارتش آزاد پايگاه خود را تركيه به سوريه منتقل كرده است كه به نظر ميرسد اين اقدام نه انتقال بلكه اخراج بوده است.
از اين ديد حملات تروريستي اخير در دمشق كه مسئوليت آن را ارتش به اصطلاح آزاد بر عهده گرفت، با هدف سرپوش گذاشتن بر اين موضوع و به نوعي تأكيد بر اعلام وجود در تحولات ميداني است تا از اين طريق بتواند خود را در برابر شاخه القاعدهاي گروههاي مسلح به اثبات برساند. از نظر سياسي نيز حملات اخير در دمشق پاسخي منفي به تحركات سياسي مخالفان غيرمسلح سوري براي ورود به گفتوگو با دولت براي حل مسالمتآميز بحران است كه سومين كنفرانس آنها يكشنبه با حضور نمايندگان ۲۰ حزب مخالف و سفراي ايران، روسيه و چين و همچنين ديپلماتهايي از كشورهاي عربي همچون الجزاير و مصر در دمشق برگزار شد.
با وجود اينكه پيش از اين دو نشست با حضور نمايندگان گروههاي مخالف در دمشق برگزار شده بود اما نشست يكشنبه قبل مخالفان اولين نشست از نوع خود بود كه در آن نمايندگاني از ديگر كشورها نيز حضور داشتند. در اين نشست و بيانيه نهايي آن از يكسو با دخالت خارجي و تسليح مخالفان و ايجاد جنگ طايفهاي مخالفت و از ديگر سو بر روند اصلاحات داخلي و تسريع آن از طريق گفتوگوهاي داخلي تأكيد شد. همچنين از آنجا كه در نشست يكشنبه مصر نيز براي اولين بار در كنار نمايندگان، حاميان و متحدان دولت سوريه حاضر شدند، لذا انفجار روز چهارشنبه در نزديكي سفارت مصر نميتواند تصادفي باشد و اين ميتواند شكاف ميان حاميان گروههاي مسلح را بيش از پيش تعميق بخشد؛ شكافي كه روز به روز گسترش مييابد و به تازگي دولت اردن نيز بر حل سياسي بحران سوريه تأكيد كرده كه از عقبگرد مواضع قبلي آن حكايت دارد، همچنين ميتوان ارتباط معناداري را بين انفجارهاي روز چهارشنبه در مقابل ستاد مشترك سوريه و سخنان امير قطر در مجمع عمومي سازمان ملل دال بر لزوم ايجاد منطقه پرواز ممنوع مشاهده كرد.
در چنين وضعيتي به نظر ميرسد كساني كه همچنان بر رويكرد نظامي پافشاري ميكنند، روز به روز منزويتر ميشوند اما خواه ناخواه مسئوليت ادامه درگيريها و خونريزيها را متوجه خود ميسازند. بر اين اساس مقابله با اين بازيگران ميتواند زمينه را براي موفقيت دور جديد تحركات سياسي بيش از پيش فراهم سازد.
