حال آنكه اين اقدامات علاوه بر سياست اعلامي حزب حاكم تركيه مبني بر به صفر رساندن تنشهاي مرزي با همسايگان با اهداف و سياست اعلامي دولت آنكارا و سازمان ملل در مبارزه با تروريسم نيز منافات و تناقض دارد.
يكي از اين شاخصها ممانعت دولت تركيه از بازديد نمايندگان پارلمان اين كشور از اردوگاه آبايدن است كه گفته ميشود به مكاني براي آموزش نيروهاي مخالف دولت سوريه و همچنين نيروهاي القاعده تبديل شده است و در هفتههاي اخير به كرات در مطبوعات و رسانههاي تركيه و همچنين از سوي احزاب مخالف مطرح شده است.
در اين خصوص كمال قليچدار اوغلو، رهبر حزب جمهوريخواه خلق تركيه با بيان اينكه اردوگاه آبايدن بر اساس قوانين بينالمللي غيرقانوني است، تصريح كرد «افراد تروريست و مسلح در اين اردوگاه مستقر هستند. نمايندگان ما تصميم داشتند وارد اين اردوگاه شوند اما مانع ورود آنها شدند. در تركيه اردوگاههايي وجود دارد كه نمايندگان پارلمان نميتوانند وارد آنها شوند. اين امر نشان ميدهد افراد مسلح خارجي در اين اردوگاهها هستند و آموزشهاي لازم را در آنجا فرا ميگيرند.
اين كار خلاف قانون است و براي قانوني كردن آنها بايد به پارلمان مراجعه شود و پارلمان نيز هيچگاه با وجود چنين اردوگاههايي موافقت نخواهد كرد. تروريستها در سوريه فعاليتهاي تروريستي انجام ميدهند سپس به تركيه بازميگردند تا در امان باشند. ما نميتوانيم در مقابل اين مسئله سكوت كنيم.» نايب رئيس حزب كارگر تركيه نيز بسته شدن اين اردوگاه را خواستار شد. وي اين اردوگاه را غيرقانوني دانست و تأكيد كرد اين اردوگاه با هدف انجام اقدامات تروريستي و خرابكارانه عليه سوريه و اداره اينگونه اقدامات در سوريه ايجاد شده است.
وي با استناد به بسياري از گزارشهايي كه رسانههاي ترك و غيرترك منتشر كردند، افزود: رهبران گروههاي تروريستي مسلح كه اقدامات تروريستي در سوريه را طراحي و اجرا ميكنند تمركز در اردوگاه آبايدن و حملات عليه سوريه از طريق اين اردوگاه را تأييد كردند. سميح كوراي، مسئول روابط بينالملل حزب كارگر تركيه نيز گفت: «اردوگاه آبايدن به درخواست امريكا و با هدف ادامه درگيريهاي مسلحانه در سوريه ايجاد شده است تا پايگاهي نظامي براي افراد مسلح باشد.»
از ديگر شاخصهاي موجود، حضور متعدد گروههاي وابسته به القاعده است كه به طرق مختلف از جمله انجام عمليات و صدور بيانيه از ماهيت خود پرده برداشتهاند. جبهه النصره مسئوليت انفجارهاي مقرهاي امنيتي در چند منطقه در مركز دمشق پايتخت سوريه و انفجارهاي ديگر در حلب را به عهده گرفت. براساس گزارشهاي امنيتي امريكايي، شاخه سوري گروه الظواهري و بن لادن تا ژوئن گذشته ۲۷۸ عمليات انفجاري و حمله انجام داده است. همچنين بعد از سخنان ايمن الظواهري درباره سوريه، دهها ستيزهجو به سوريه منتقل شدند. طارق الفضلي يكي از رهبران القاعده يمن در چارچوب آنچه براساس گزارشهاي مطبوعاتي معامله سري توصيف شد، از درخواست ايمن الظواهري براي اعزام ستيزهجويان به سوريه از طريق تركيه تبعيت كرد.
همچنين ميتوان از اذعان منابع غربي و امريكايي به عنوان يكي ديگر از شاخصهاي نقش تركيه در تجهيز و ترانزيت عناصر القاعده به داخل سوريه نام برد. چنانكه به نوشته روزنامه واشنگتن پست، امريكا تعداد زيادي از ديپلماتها و جاسوسهاي سازمان اطلاعات خود را در مرزهاي تركيه با سوريه مستقر كرده است و همچنان تعداد بيشتري از آنها را به اين مناطق اعزام ميكند تا به صورت مخفيانه كمكها و توصيههاي خود را در اختيار گروههاي تروريستي مسلح در سوريه قرار دهند و هماهنگيهاي لازم را براي پيوستن عناصري از شبكه القاعده به تروريستها در سوريه انجام دهند. اين روزنامه در ادامه با تصريح به اطلاع مقامات دولت امريكا از اين اقدامات افزود: «اين اقدامات در چارچوب طرح دولت باراك اوباما رئيسجمهور امريكا براي تقويت نظامي گروههاي تروريستي صورت ميگيرد بدون آن كه ناچار به دخالت مستقيم و آشكار در جنگ باشد».
به نظر ميرسد تركيه در حالي به تقويت و ترانزيت القاعدههاي وارداتي از كشورهاي مختلف عربي به سوريه اقدام ميكند كه دستكم در يك دهه گذشته بخصوص پس از واقعه ۱۱ سپتامبر امريكا همواره از القاعده يك چهره تروريستي به تصويركشيده شده است و اساساً به سرلوحه سياست خارجي اين كشور تبديل شده بود. درچنين وضعيتي تبديل تركيه به عنوان محلي براي آموزش و ترانزيت عناصر القاعده به سوريه همچنان كه شواهد موجود نيز نشان ميدهد با حمايت و چراغ سبز امريكا صورت ميگيرد كه اين از دو حالت خارج نيست.
يا امريكا با استفاده ابزاري از القاعده براي مقاصد سياسي و نظامي خود درصدد تكرار تجربههاي افغانستان و عراق در سوريه است يا اينكه اين ترفندي براي كشاندن عناصر القاعده به سوريه تا به كمك فراريهاي ارتش سوريه موسوم به ارتش آزاد آنها را به قتل برسانند اما افشاي نقشآفريني تركيه در اين زمينه ميتواند به تدريج اين كشور را در معرض آماج حملات القاعده قرار دهد و بر گستره زيانها و صدمات امنيتي تركيه از تحولات سوريه بيفزايد.
هر چند مقامات تركيه احساس ميكنند كه پلهاي پشت سرشان را خراب كردهاند و راه برگشت پيش رو ندارند اما به هر حال جلوي ضرر را از هر جايی كه بگيري منفعت است. در صورتي كه مسئولان تركيه بر اين قاعده رفتار كنند در اين صورت ميتوان راهي براي برونرفت اين كشور از باتلاق سوريه پيدا كرد و در عين حال از سوء استفاده پ. ك. ك و رژيم صهيونيستي از محاسبات اشتباه تركيه در معادلات سوريه جلوگيري كرد.
