توقف درگيري و خشونت به طور همزمان توسط طرفهاي درگير، تأكيد بر حل مسالمتآميز بحران بدون دخالت خارجي، توقف هرگونه حمايت مالي، نظامي و آموزشي از نيروهاي مسلح مخالف دولت سوريه، آغاز گفتوگو ميان دولت سوريه و معارضه، تشكيل كميته آشتي ملي با مشاركت همه گروهها، اعزام ناظران از كشورهاي شركت كننده در نشست قاهره براي نظارت بر روند توقف خشونت، تأكيد بر لزوم حفظ يكپارچگي، وحدت ملي وارضي سوريه و كمك به روند اصلاحات ريشهاي و تحقق رويكرد مردم سالاري و دمكراسي با محوريت سوري-سوري از جمله مؤلفههاي نقشه راه ايران براي خروج از بحران سوريه است كه در مقايسه با طرحهاي پيشين از جمله طرح ۶ مادهاي كوفيعنان از جامعيت بيشتري برخوردار است.
البته جمهوري اسلامي ايران در كنار ارائه اين طرح كه ميتوان آن را به نرمافزار حل بحران تشبيه كرد، يك طرح سخت افزاري نيز پيشنهاد كرد و خواستار پيوستن عراق به عنوان رئيس دورهاي اتحاديه عرب و ونزوئلا به عنوان عضو گروه تروئيكاي جنبش عدمتعهد به كميته چهارجانبه پيشنهادي محمد مرسي شده است. بر اين اساس ميتوان گفت كه ابعاد نرمافزاري و سخت افزاري ايران را بايد با هم ديد و فقط در اين صورت است كه ميتوان به موفقيت آن اميدوار شد. تحول ساختاري و شكلي كميته چهارجانبه از اين جهت ضروري است كه در وضعيت فعلي اعضاي آن سه به يك است، به اين معني كه سه عضو آن يعني عربستان، مصر و تركيه در يك طرف و ايران در طرف ديگر قراردارد و از اين لحاظ كاملاً نامتوازن است اما با عضويت عراق و ونزوئلا تركيب آن متوازن ميشود و همين امر به پيشبرد تلاشها و رايزنيها براي حل بحران كمك ميكند.
بيترديد طرحهاي پيشنهادي جمهوري اسلامي ايران زمينه و بستر لازم را براي موفقيت مأموريت اخضر ابراهيمي فراهم ميكند و از اين لحاظ با رايزنيها و تلاشهاي سازمان ملل نيز مطابقت دارد و اين مسئله با توجه به احراز رياست ايران برجنبش عدم تعهد به عنوان بزرگترين تشكل حاضر در درون سازمان ملل از اهميت خاصي برخوردار است.
با اين حال به نظر ميرسد موفقيت دور جديد رايزنيها براي حل مسالمتآميز بحران سوريه به تجديد نظر مواضع گروههاي مسلح مخالف و حاميان خارجي آنها بستگي دارد و اگرچه برخي شاخصها از جمله كنارگذاشتن قطر به عنوان يكي از عوامل طرح براندازي در سوريه از كميته چهارجانبه يا خودداري اخضر ابراهيمي از ديدار با فرستاده امير قطر در اين زمينه اميدواركننده است اما برخي شاخصهاي ديگر از جمله خودداري وزير امور خارجه عربستان از شركت در نشست چهار جانبه قاهره نشان ميدهد كه متأسفانه مقاومتها همچنان در اين زمينه ادامه دارد.
با اين حال اين مقاومتها و مخالفتها نميتواند نتيجهاي جز افزايش هزينهها براي اين كشورها در پي داشته باشد، زيرا اولاً موقعيت گروههاي مسلح مورد حمايت آنها به دلايلي چون استقبال نشدن از سوي مردم مناطق درگير يا بروز اختلافات و تسويه حسابهاي داخلي به خصوص ميان شاخه القاعدهاي و شاخه ارتش به اصطلاح آزاد بيش از پيش تضعيف شده است و دوم اينكه اثرات منفي حمايت ازگروههاي مسلح ضد سوري در داخل برخي از حاميان آن از جمله تركيه بيش ازپيش آشكار شده است و زمينه را براي تجديد رفتار اين كشورها فراهم كرده است.
گذشته از اين، همچنان كه از قرائن و شواهد موجود برميآيد با گذشت زمان ائتلاف ضدسوري در ابعاد منطقهاي و بينالمللي نيز شكنندهتر و حاميان گروههاي مسلح نسبت به عواقب كارخود مرددتر ميشوند.
