درجريان انفجار در انبار مهمات شهر افيون تركيه ۲۵ نظامي اين كشور كشته شدند. تحقيقات درباره علل وقوع اين حادثه در جريان است، اما دو روايت كاملاً مختلف درباره آن مطرح شده است.
برخي از منابع دولتي تركيه اعلام كردهاند كه هنگام انتقال مهمات اين اتفاق روي داده و از اين طريق خواستهاند احتمال عمدي بودن اين انفجار را رد كنند. در مقابل منابع مطبوعاتي تركيه بر عمدي بودن اين انفجار تأكيد دارند و ميگويند انفجار در نتيجه اصابت گلوله خمپاره روي داده است.
در صورت درست بودن اين احتمال و روايت ميتوان آن را به عنوان مصداقي جديد از هزينههاي دخالت تركيه در امور داخلي سوريه ارزيابي كرد. البته اين به اين مفهوم نيست كه مسئولان سوريه اين كار را كرده باشند، بلكه به اين معني است كه دخالت تركيه در امور داخلي سوريه اولاً به طور طبيعي وضعيتي را پديد آورده كه موجب فعال شدن فعاليت پ. ك. ك شده است، چراكه اجراي طرحهاي متعدد براندازي در سوريه - كه اتفاقاً تركيه هم در آن نقش پيشقراول را بازي كرده است - موجب شده كه سوريه نيروهاي خود را از مناطق كردنشين اين كشور به مناطق ناامن انتقال دهد و همين امر طبعاً پاي پ. ك. ك را به اين مناطق باز ميكند و دوم اينكه با بروز تنش در روابط تركيه و سوريه، اين فرصت طلايي براي رژيم صهيونيستي ايجاد شده است كه با ترفندهاي خاص خود به اين تنش دامن بزند، به خصوص اينكه اين رژيم در چند دهه گذشته با سوريه به عنوان كشور خط مقدم و عضو محوري مقاومت درحالت نه جنگ و نه صلح قرار داشته و با تركيه نيز بعد از حمله ارتش صهيونيستي به كشتي تركيهاي مرمره در درياي مديترانه، دچار تنش شده است و در چنين فضايي دامن زدن به جنگ داخلي در سوريه در كنار تشديد تنش در روابط آنكارا - تل آويو فرصت طلايي براي اين رژيم محسوب ميشود و در چنين شرايطي احتمال اينكه اقداماتي از قبيل حمله به انبار مهمات شهر افيون تركيه نيز ساخته و پرداخته محافل صهيونيستي باشد، بعيد نيست تا از اين طريق ذهنيت مقامات تركيه را به سوريه و پ. ك. ك بيش از پيش منفي و از اين طريق خصومت را بين طرفين تشديد كنند.
در واقع از زماني كه دولت آنكارا در فضاي ناشي از خيزشهاي مردمي در منطقه خاورميانه و شمال آفريقا ـ و به اميد اينكه بتواند خود را به الگو و رهبر اين حركتها معرفي كند - سياست به صفر رساندن تنشهاي مرزي را كنار گذاشت، گام در راهي گذاشت كه اكنون ميتوان از آن به خودزني اين كشور تعبير كرد. هر چند مقامات تركيه احساس ميكنند كه پلهاي پشت سرشان را خراب كردهاند و راهي براي بازگشت به گذشته پيش رو ندارند، اما به هر حال نبايد از اين اصل و قاعده نيز غافل شد كه «جلوي ضرر را از هر جا كه بگيري منفعت است.» در صورتي كه مسئولان تركيه بر اين قاعده رفتار كنند، در اين صورت ميتوان راهي براي برونرفت اين كشور از باتلاق سوريه پيدا كرد و در عين حال از سوءاستفاده پ. ك. ك و رژيم صهيونيستي از محاسبات اشتباه تركيه در معادلات سوريه جلوگيري به عمل آورد.
