امريكا حدود يك ماه اخير شاهد چندين حمله مسلحانه بوده است؛ حمله مسلحانه پدري خشمگين به محل نگهداري كودكش، تيراندازي يك جوان در سينمايي در شهر آئورا واقع در ايالت كلرادو، حمله به معبد سيكها در جنوب ميلواكي از ايالت ويسكانسين و اين آخري هم مقابل ساختمان معروف امپاير استيت از منطقه منهتن نيويورك كه در نتيجه اين حملات دهها تن كشته و زخمي شدهاند. قبل از هر چيز بايد گفت كه اين قبيل حملات مسلحانه در امريكا برخلاف ديگر كشورها چندان چيز عجيب و غريبي نيست زيرا در كشوري كه حمل سلاح در آن آزاد است وقوع اين حملات طبيعي به نظر ميرسد، اما خشونت ناشي از اين حملات چيزي نيست كه بتوان حتي در اين كشور ناديده گرفته شود. به همين علت بود كه مايكل بلومبرگ، شهردار نيويورك، حمله مسلحانه در شهر خود را به مقوله كلي در كشورش مرتبط دانست و در اين مورد گفت: «همانطور كه ميدانيد نيويورك سيتي امنترين شهر در بين شهرهاي بزرگ امريكاست. ميزان جرم در نيويورك سيتي به كمترين ميزان خود رسيده اما به هر حال ما هم در برابر مشكل خشونت با سلاح گرم كه مشكلي است كشوري در امان نيستيم.»
معضل ملي حمل سلاح در امريكا بلومبرگ در اين سخن اشاره به مشكلي كرد كه نه تنها نيويورك بلكه تمام ايالتهاي امريكا با آن درگير هستند و به اين وسيله خواست معضل اصلي اين كشور را مطرح كند كه به قانون حمل سلاح مربوط ميشود. لازم به ذكر است كه كه ضارب در حمله منهتن به دليل قوانين سختگيرانه نيويورك نتوانسته بود سلاح خود را از اين شهر تأمين كند و به همين جهت اسلحه خود را از ايالت ديگري تهيه كرد و با آن همكار سابق خود را كشت. بلومبرگ ميخواست اين نكته را بگويد كه حتي اگر ما با قوانين سختگيرانهاي جلو خشونت در نيويورك را بگيريم باز اين حمل آزادانه سلاح و قانون مربوط به آن در امريكاست كه امكان جنايت و خشونت را به افراد ميدهد. روشن است كه اين خشونتها و دهها كشته و زخمي ناشي از آنها به طور مستقيم به قانون حمل سلاح در امريكا مرتبط است.
بعد از قتلعام آئورا بود كه روزنامه معروف امريكايي واشنگتن پست در سرمقاله خود به اين معضل در امريكا پرداخت. باراك اوباما در مورد اين قتلعام گفته بود كه چنين خشونت و اقدام شيطاني كاري احمقانه است و واشنگتن پست در پاسخ به اين گفته اوباما نوشت: «اما يك مسئله احمقانه ديگر هم وجود دارد و آن قانون حمل سلاح در امريكاست» و در ادامه افزود: «همه از تكرار بيهوده اين بحث فرسوده شدهايم. هميشه قتلعامي روي ميدهد، مدافعان كنترل سلاح در مورد احمقانه بودن اين سهلانگاري سخن ميگويند اما قانون تغييري نميكند و موضوع تا قتل عامي ديگر به فراموشي سپرده ميشود.»
قدرت لابي سلاح اوباما در جريان آن قتلعام مجبور شد تا برنامه تبليغاتي خود براي انتخابات رياست جمهوري را رها كند و راهي كلرادو شود تا با مصيبتزدگان همدردي كند. با وجود آنكه انتظار ميرفت در مورد اين قانون موضع جدي و مشخصي اعلام كند اما عكسالعمل او اين دست انتظارات را برآورده نكرد. تنها اشاره مستقيم او به موضوع در نياز به يك اجماع براي كاهش خشونتهاي مسلحانه بود و هرچند كه حمايت خود را براي محدوديت حمل سلاح عنوان كرد اما هيچ اقدام مشخصي را براي دستيابي به اين هدف مطرح نكرد. اوباما به طور مشخص نميخواست فراتر از سخنان احساساتي چيزي بگويد تا او را متعهد به اقدامي براي محدوديت در قانون حمل سلاح كند چون مسئله اصلي براي او نه قربانيان كلرادو يا حوادث مشابه آن، بلكه انتخابات رياست جمهوري امريكا است.
در واقع، او به لابي قدرتمند سلاح در امريكا توجه دارد كه يكي از مهمترين آنها انجمن ملي تفنگ، National Rifle Association (NRA)، است و به طور سنتي از جمهوريخواهان و در وضعيت فعلي از رقيب او، ميت رامني، حمايت ميكنند. به اين دليل است كه اوباما نميخواهد با دست گذاشتن بر موضوع كنترل حمل سلاح مخالفت اين لابي قدرتمند را عليه خود ايجاد كند و البته تجربه نيز نشان داده كه مخالفت با اين قانون يا هر اقدامي براي كنترل سلاح يك شكست سياسي در پيداشته است. كريستين گاس، كارشناس سلاح در دانشگاه دورهام از كاروليناي شمالي، در اين مورد به دويچهوله گفت كه دموكراتها شكست خود را در انتخابات مجلس نمايندگان سال ۱۹۹۴ و شكست الگور در انتخابات رياست جمهوري ۲۰۰۰ را ناشي از حمايتشان براي كنترل سلاح ميدانند.
جالب اينجا است كه ميت رامني در ۲۰۰۴ و وقتي كه فرماندار ماساچوست بود قانوني براي محدوديت حمل سلاح به تصويب رساند اما اكنون و به عنوان نامزد جمهوريخواهان مخالف هر محدوديتي در اين مورد است. روشن است كه رامني به عنوان نامزد حزبي كه در پيوند سنتي با لابي قدرتمند سلاح است، از موضع سابق خود عدول كند و در شرايط فعلي مخالف هرگونه كنترلي بر قانون مربوط به آن باشد اما اين اوباماست كه مجبور شده تا به قواعد بازي از سوي لابي سلاح تن دهد. چون او نميخواهد بازنده انتخاباتي باشد پس نميتواند وعدهاي براي كنترل و محدود كردن اين قانون بدهد. او بيش از هر چيز از آتش لابي سلاح عليه خود ميترسد و سعي دارد تا اين آتش در جريان انتخاباتي برافروخته نشود هر چند كه در جاي جاي امريكا باعث كشته و زخمي شدن شهروندان امريكايي بشود و نام اقدام شيطاني بر آن بگذارد.
