به نظر ميرسد وزارت امور خارجه رژيم صهيونيستي بيشتر از دستگاه ديپلماسي كشورمان، ستون روزنامههاي كشور را رصد و به توصيههاي آنها عمل ميكند! چهارشنبه هفته قبل در همين صفحه و همين ستون يادداشتي با عنوان «ديپلماسي سست در مقابل عاديسازي حمله به ايران» منتشر و از ضعف ديپلماسي كشور درباره بحثهايي كه مقامهاي اسرائيلي درباره حمله به انتقاد شد، در اين يادداشت نوشتيم: « نخست وزير رژيم صهيونيستي در روز روشن، از حمله به ايران صحبت ميكند، بر اين مسئله اصرار ميورزد و از نويسندگاني هم كه از ديدگاهش حمايت ميكنند، تقدير ميكند، ولي آب از آب تكان نميخورد كه هيچ، همه درباره جدي بودن يا جدي نبودن تهديدهايش تحليل مينويسند.»
در ادامه اين يادداشت آمد: « آيا نماينده محترم كشورمان در نيويورك نميتواند دست به قلم برده و به دبير كل سازمان ملل نامه بنويسد؟ آيا اظهارات منتسب به نخست وزير رژيم صهيونيستي در روزنامههاي اسرائيلي، نميتواند به عنوان يك سند در سازمان منتشر شود؟ آيا همانطور كه سفراي اسرائيل در كشورهاي مبدأ عليه اجلاس شهريور ماه غيرمتعهدها در تهران لابي ميكنند، سفراي محترم جمهوري اسلامي قادر نيستند در كشورهاي مبدأ دست به كارهاي مشابه بزنند.
آيا در فضايي كه شكاف بين روسيه و چين با امريكا حول سوريه تشديد شده، نميتوان لااقل درخواست طرح موضوع در شوراي امنيت را از طرف يكي از شركاي ايران مطرح كرد؟ آيا سفراي كشورمان در كشورهاي مبدأ نميتوانند در روزنامههاي محلي در اين باره طرح موضوع كنند؟ آيا به جاي اعزام يك هيئت پرتعداد به اجلاس مكه، نميتوان با كشورهاي شريك ايران در اين باره طرح مسئله كرد؟ آيا فقط خود اسرائيليها بايد از توئيتر و فيسبوك، كمپين آنلاين مخالفت با حمله به ايران راه بيندازند؟ آيا تهران در پايتختهاي اروپايي و امريكا هيچ لابياي ندارد كه در مقابل عاديسازي بحث درباره حمله، كمپين راه بيندازد؟»
هنوز دو روز از انتشار اين يادداشت نگذشته بود كه دبير كل محترم سازمان ملل، سخنان ضدصهيونيستي جناب رئيسجمهور را محكوم كرد و ديروز هم روزنامه جروزالمپست نوشت كه وزارت امور خارجه اسرائيل فهرستي از اظهارات ضداسرائيلي مقامهاي ايراني را تهيه كرده است.
يك مقام رژيم صهيونيستي در گفت و گو با اين روزنامه گفته است كه ايده اصلي جمعآوري اين نقل قولها در طول ماه جاري اين است كه ماهيت رژيم ايران به منطقه و خارج از آن نشان داده شود.
آيا واقعاً ميشود باور كرد كه محكوم كردن سخنان رئيسجمهور ايران از طرف بان كي مون، بدون درخواست و طرح موضوع از طرف مقامهاي اسرائيلي انجام شده باشد؟ آيا تعداد تهديدهايي كه از قول مقامهاي رژيم صهيونيستي درباره حمله به ايران در روزنامهها و بقيه رسانههاي اسرائيلي منتشر شده، از اظهار نظرهاي واكنشي مقامهاي كشورمان كمتر است؟
آيا واقعاً فهرست كردن، مستندسازي و دهها اقدام قابل پيگيري ديگر درباره تهديدهاي مقامهاي اسرائيلي عليه ايران، اينقدر سخت است كه وزارت محترم امور خارجه از انجام آن ابا دارد؟ اين مورد قبول است كه دستگاه ديپلماسي كشور درگير اجلاس غيرمتعهدهاست، اما آيا چشمپوشي از چنين موضوعي كه به امنيت ملي كشور گره خورده، قابل قبول است؟
يك مقدار ديپلماسي لطفاً!
