اگر پدران و مادران آلماني تصميم بگيرند بين سن يك تا سه سالگي از كودكان خودشان در خانه نگهداري كنند، ماهانه ۱۵۰ يورو (۱۱۸ پوند) به عنوان «عايدي مراقبت» دريافت خواهند كرد. ائتلاف محافظهكار به رهبري آنجلا مركل ماه ژوئن اين طرح را تصويب كرد ولي تا قبل از پايان ماه جاري ميلادي قرار است براي دومين مرتبه هم در پارلمان آلمان به بحث گذاشته شود. اين مصوبه دولت آلمان به بحثهاي داغ بين موافقان و مخالفان دامن زده است. موافقان ميگويند كه با اين مصوبه، والدين امكان خواهند داشت خودشان انتخاب كنند چطور از كودكانشان مراقبت كنند ولي مخالفان ادعا ميكنند بودجهاي كه صرف اجراي اين طرح ميشود بايد صرف حمايت بيشتر از مراكز كودكستاني دولتي شود.
دوروتي بار، سخنگوي مسائل خانواده در حزب دموكرات مسيحي (CDU) وابسته به مركل اين لايحه را يك گام مهم در سياستگذاريهاي مربوط به خانواده دانسته و گفت: «اين به خانوادهها اجازه ميدهد خودشان تصميم بگيرند كه آيا ميخواهند كودكانشان را به مهدكودك بفرستند يا اينكه خودشان آنها را در خانه آموزش دهند.» احزاب مخالف آلمان به شكل كمسابقهاي در مقابل اين لايحه متحد شده و با نوشتن طوماري به نمايندگان مجلس خواستهاند كه در رأيگيري اوليه طي ماه ژوئن اجازه ندهند كه اين لايحه به تصويب برسد. در اين طومار آمده است: «هيچكس كمك هزينه مراقبت از كودكان را نميخواهد. ما از دولت آلمان ميخواهيم لايحه مراقبت از كودكان را كنار گذاشته و به جاي آن پول بيشتري صرف مؤسسه و افزايش مراكز مراقبت از كودكان اختصاص دهد.»
آلمان طي چند سال گذشته تغييرات مهمي در سيستم مراقبتهاي كودكان به وجود آورده است. دولت طي پنج سال، ۱۰ ميليون پوند سرمايهگذاري كرده تا تعداد مراكز مراقبت از كودكان را در سراسر كشور بيشتر كند. اين سياست از سال آينده با قانوني كردن مراقبت والدين از كودكان يك تا دو ساله تكميل ميشود.
مرخصيهاي والدين مبتني بر پرداخت حقوق است و تا ۱۴ ماه بيشتر ميتواند ادامه پيدا كند. در سال ۲۰۰۷، قدرتهاي اصلي اروپا سيستمهاي حمايتي والدين را مدرنيزه كردند و پدران را نيز واجد شرايط استفاده از مرخصي پدرانه با پرداخت حقوق كردند.
سرمايهگذاري قابل توجه دولت در مراقبتهاي دولتي از كودكان، باعث تشديد انتقادها از طرح پرداخت براي «مراقبت در خانه» شده است.
آكسل پلونكه، محقق سياستگذاريهاي خانواده در مؤسسه پژوهشهاي اقتصادي «كولونگ» در جريان رأيگيري اول براي اين طرح در گفتوگو با نيويوركتايمز گفته بود كه نبايد به خاطر اينكه والدين از زيرساختهاي اجتماعي فراهم شده از سوي دولت استفاده نميكنند، پول جبراني دريافت كنند.
او تخمين زده بود دريافت پول و ماندن در خانه، براي حدود ۱۰۰ هزار از كارگران با درآمد پايين، جذابتر از رفتن به سركار است و اين مسئله بازگشت آنها به بازار كار را به تعويق مياندازد. آقاي بلونكه ميگويد: «از نقطهنظر كاملاً اقتصادي، اين نوع پرداخت يارانه كاملاً بيمعناست.»
