المپيك نااميدكننده لندن براي اسرائيل

به جاي آن، روزنامه‌هاي اسرائيلي بر نااميدي ناشي از شكست‌هاي پي‌در‌پي در المپيك لندن تمركز كردند و اينكه ‌ اسرائيل قادر نخواهد بود حتي يك مدال هم به خانه بياورد. اين اتفاقي است كه از المپيك تابستاني ۱۹۸۸ تاكنون تكرار نشده بود.
 
«دست خالي»، «تحقير المپيكي»، «اقيانوس اشك‌ها» از جمله تيترهايي بودند كه بيشتر به چشم مي‌آمدند. آريهملي نياك از مقاله‌نويسان قديمي با اشاره به عدم موفقيت رئيس كميته المپيك اسرائيل نوشت كه «زوي وارشاويك بايد اخراج شود، همين حالا. 

زمان آن فرا رسيده كه حرف‌هاي تازه‌اي بشنويم و افراد جديدي را به خدمت بگيريم. مسيرهاي نويي را در پي بگيريم و راه جديدي را امتحان كنيم.» ۶۰ سال پس از اولين حضور اسرائيل در المپيك، ۴۰ سال پس از قتل ۱۱ قهرمان و مربيان ورزشي اسرائيلي در مونيخ و ۲۰ سال پس از كسب اولين مدال‌، انتظارات براي حضوري قدرتمند در المپيك لندن بسيار بالا بود. شش تا هشت ورزشكار در رشته‌هاي قايقراني، جودو، ژيمناستيك و تيراندازي شانس مدال داشتند. 

وارشاويك معتقد بود كه حداقل سه نفر روي سكو خواهند رفت، اما وقتي كه موج‌سوار داراي ركورد جهاني‌ به رده ششم سقوط كرد، آخرين شانس و اميد اسرائيل براي كسب مدال نيز نقش بر آب شد. در كشوري امنيت زده، ورزش هرگز به عنوان اولويت اصلي محسوب نمي‌شود. مدارس و باشگاه‌هاي جوانان اغلب داراي زيرساخت‌هاي مناسبي نيستند. افرايمزينگر، دبيركل كميته المپيك اسرائيل گفت: «ما به اهداف خود نرسيديم و اين يك شكست مفتضحانه بود، اما بايد به اين پرسش اساسي پاسخ دهيم كه واقعاً ورزش در اسرائيل در چه جايگاهي قرار دارد؟»