ايسنا: دكتر محمد مهدی آخوندی با ذكر اين نكته كه زوجهای نابارور به دلیل فشارهای متعدد خانوادگی، روانی، اجتماعی و اقتصادی به شدت حساس و آسیبپذیر هستند، گفت: ما در این مدت بازتاب قسمتهای پخش شده این سریال را در زوجهای مراجعه كننده به مركز درمان ناباروری و سقط مكرر ابنسینا مشاهده كردهایم. اگرچه، پرداختن به مشكلات این زوجها میتواند مثبت و مفید باشد، اما مهم است كه رویكرد سازندگان به این مسأله، دقیق و كارشناسی باشد نه اینكه اضطراب و ناامیدی را ترویج دهد.
وي با تاكید بر اهمیت و پیچیدگی مسأله ناباروری گفت: تشخیص و درمان ناباروری كاری كاملاً گروهی و بین رشتهای است و ميبايست با همكاری متخصصان رشتههای مختلف، از جمله زنان و زایمان، جنین شناسی، ایمونولوژی، آندرولوژی، ژنتیك، غدد، روان پزشكی و ...، در مراكز درمان ناباروری انجام شود. بنابراین، نظر یك متخصص به تنهایی نمیتواند ملاك تشخیص و درمان قرار گیرد.
وی در ادامه افزود: یكی از رسالتهای صدا و سیما، با توجه به داشتن مخاطب انبوه، آگاه كردن مردم از پیشرفتهای علمی و پزشكی كشور است. كشور ما در زمینه فناوریهای كمك باروری و درمان سقط مكرر، پیشرفتهای چشمگیری داشته است و میتوان گفت كه امروزه، با استفاده از تشخیص صحیح و درمان مناسب بیش از ۶۰ درصد از موارد ناباروری با علت سقط مكرر قابل درمان است.
رییس انجمن جنین شناسی و بیولوژی تولیدمثل ایران، همچنین اشاره كرد: قبول حضانت فرزند در مراكز بهزیستی اگرچه اقدامی پسندیده است، ولی با توجه به دستاوردهای اخیر پزشكی در ایران و جهان، نمیبایست به عنوان تنها راهحل زوجهای نابارور مطرح شود.
وی با اشاره به اینكه ناباروری یكی از علتهای اصلی طلاق زوجهای جوان كشور است، گفت: اگر زوجهای نابارور، از وجود مراكز درمانی فوق تخصصی و امكان تشخیص و درمان اطلاع دقیق و درستی نداشته باشند به تخصصهای مختلف و نامربوط و حتی روشهای غیر علمی و خرافی روی میآورند. بسیاری از این زوجها به دلیل عدم تشخیص صحیح، تحت درمانهای بینتیجه و حتی آسیبزا قرار میگیرند و سالها متحمل هزینههای گزاف مالی و روحی میشوند و چه بسا پس از مدتی تلاش بینتیجه، ناامیدانه از هم جدا شوند.
آخوندي در پايان تاكيد كرد: حضور يك گروه متخصص و كارشناس در كنار تيم سازنده آثاري از اين دست ضروري است تا عدم آگاهي سازندگان فيلمها و سريالها از موضوعات علمي و پزشكي و ارائه تصاوير نادرست و غيرواقعي، موجب پيامدهايي همچون نااميدي، تشويش و اضطراب در جامعه نشود.
