اگرچه در جهان چندقطبي و عصر جهانيسازي ميتوان بسياري از تحريمها را بيخاصيت كرد اما بالاخره برخي از كمبودها رخ مينماياند. ظهور اين پديده دو راهحل را پيش پا ميگذارد؛ يا براي رفع آن در عرصه جهاني و داخلي چارهانديشي ميكنيم يا حسينوار و براي تسليم نشدن در مقابل ظلم قلدران، در ميدان مبارزه ميايستيم.
ايستادن در اين ميدان همان «اقتصاد مقاومتي» است كه بايد راهحلهاي مختلف آن را بررسي كرد و به درمانگري پرداخت. اگر دشمن احساس يا باور نمايد كه تحريمهايش اثرگذار بوده است، قطعاً فشار خود را بيشتر خواهد كرد و حقوق بشر و مردم و نيازهاي آنان برايش بيمعني است. بنابراين براي ساختن و زنده نگه داشتن «گفتمان اقتصاد مقاومتي» توجه به موارد ذيل ضروري به نظر ميرسد.
۱ - فلسفه تحريمها براي مردم تبيين شود. هنوز برخي بر اين باورند كه ما به دنبال سلاح هستهاي هستيم يا در اعتمادسازي توانايي لازم را نداريم.
اينكه مسئله تحريمها هيچ ارتباطي با پرونده هستهاي ندارند بايد براي مردم تبيين شود. فلسفه تحريمها با اصل انقلاب اسلامي پيوند خورده است. بايد مبتني بر باور و انديشه امام (ره)، يك بار ديگر به چرايي آن بپردازيم. امام (ره) معتقد است «تحريمها براي اين است كه ما نگوييم اسلام پاسخگو است.»
اين مسئله بايد براي مردم تبيين شود كه امام (ره) ميفرمود: «نكته مهمي كه همه ما بايد به آن توجه كنيم و آن را اصل و اساس سياست خود با بيگانگان قرار دهيم، اين است كه دشمنان و جهانخواران تا كي و تا كجا ما را تحمل ميكنند و تا چه مرزي استقلال و آزادي ما را قبول دارند؟ به يقين آنان مرزي جز عدول از همه هويتها و ارزشهاي معنوي و الهيمان نميشناسند و به گفته قرآن كريم، هرگز دست از مقابله و ستيز با شما بر نميدارند. مگر اينكه شما را از دينتان برگردانند.
ما چه بخواهيم و چه نخواهيم صهيونيستها و امريكا در تعقيبمان خواهند بود تا هويت ديني و شرافت مكتبيمان را لكهدار نمايند.» طبق انديشه امام (ره) ما «چه بخواهيم و چه نخواهيم» اين مسير را براي ما طراحي كردهاند. بنابراين نميتوانيم مسئله هستهاي را به عنوان بهانه فشار آنان بدانيم و تسليم شويم. آنان براي نبود نظام جمهوري اسلامي تلاش مينمايند و واگذاري هر سنگر باعث آرايش آنان در مقابل سنگر بعدي خواهد شد.
۲- واقعيتها را تا آنجا كه موجب سوءاستفاده دشمنان نميشود، براي مردم بگوييم.
نظام جمهوري اسلامي تنها به اتكاي اين ملت بزرگ و مقاوم در همه سنگرها جنگيده است. اگر قرار است اين ملت در سنگر «اقتصاد مقاومتي» سختيها را تحمل كند بايد مشكلات را حتيالمقدور بشناسد تا براي گرهگشايي و ايستادگي برنامهريزي نمايد. بايد آنجا كه مشكلات ناشي از مديريتهاست خود بپذيريم و آنجا كه به تحريم دشمنان بر ميگردد، حتيالمقدور، ظلم ظالمان را براي مردم تبيين كنيم، آنگاه ملت ما كه به تعبير امام (ره) بهتر از ملت رسولالله است، قطعاً در شرايط سخت همراهي خواهد كرد.
۳ - گفتمان اقتصاد مقاومتي بايد همانند گفتمان «ايستادگي هستهاي» و گفتمان «دفاع مقدس» به فرهنگ عمومي تبديل شود. امام راحل ميفرمود رفاه و مبارزه با هم جمع نميشود بنابراين با گفتمان مبارزه يك بار ديگر در حوزه اقتصاد گفتمانسازي شود و اگر تا ديروز مصرفگرايي يك ارزش بود، امروز مقاومت اقتصادي بايد به ارزش برتر تبديل شود.
۴ - حزبالله در اولويت رياضت:
شايد همه مردم و خصوصاً طبقه مرفه را نتوان به ميدان مقاومت وارد نمود اما نيروهاي مؤمن به انقلاب اسلامي كه ميليونها نفر هستند و هميشه آماده بودهاند تا با نثار جان و مال و آبروي خود، عزت اسلام و مسلمين را حفظ نمايند، بايد پيشتاز كنترل مصرف در حوزههاي تحريم باشند تا بقيه مردم زندگي بهتري داشته باشند. فرزندان انقلابي امام(ره) كه فلسفه و ماهيت و اهداف انقلاب اسلامي را با همه وجود درك و براي آن تلاش مينمايند، بايد سنگ زيرين آسياب باشند و همانگونه كه جنگ را اداره كردند در ميدان مقاومت بايد ايثارگرانه كمبودها را تحمل و خريد كالاهاي كمياب را براي خود محدود يا حذف كنند.
۵ - ساماندهي مصارف وزارتخانهها و سازمانهاي دولتي و حكومتي
وزارتخانهها و سازمانهاي حكومتي به هزاران نفر از پرسنل خود ناهار ميدهند آيا دولت نميتواند (به طور مثال) مرغ را از سبد غذايي آنان كه خريدهاي انبوه نيز دارند، خارج نمايد. آيا ارتش و سپاه كه اصيلترين مدافعان انقلاب اسلامي هستند، نميتوانند اين كالا را از غذاي پادگانهاي خود حذف كنند تا قيمت آن در بازار شكسته شود؟ آيا نميشود ادارات دولتي سفرههاي رنگين افطار ماه رمضان را حذف كنند. قطعاً اين مهم قابل تحقق است، شرط آن اعتقاد به مبارزه و برنامهريزي عملياتي براي آن است.
۶ - حرام دانستن تنشهاي حاشيهاي و انرژيسوز:
در شرايط حال كشور از پرداختن به امور حاشيهاي و مسئلهسازي بيمورد كه معمولاً برخي از اطرافيان قوا آن را توليد ميكنند بايد پرهيز كرد (نظير آنچه بعضاً روزنامه ايران انجام ميدهد) بايد وقت و انرژي مديران ارشد كشور صرف برنامهريزي براي مقابله با تحريمها و پيدا كردن راهحلهاي خلاقانه شود. حال اگر كسي اين وقت و انرژي را صرف سناريوهاي قدرت و سياسيكار و زد و خورد سياسي كند، خيانت نيست؟
اميد است همه همت مسئولان براي پيروزي در اين ميدان به كار افتد و در سايه تحريمها روح برادري در نخبگان سياسي تقويت شود تا يك بار ديگر مقاومت مثالزدني ملت و مسئولان را به جشن پيروزي تبديل نماييم.
