اين مسئله سبب شده است از ساعات اوليه صبح صفهاي طولاني بيماران در مقابل پذيرش بيمارستان شكل بگيرد و گاهي افرادي كه از شهرستانها براي درمان به تهران مراجعه ميكنند، براي آنكه بتوانند براي بيمارشان پذيرش بگيرند، ناگزيرند شب را در گوشه و كنار خيابان صبح كنند تا در ماراتن نوبتگيري از بيمارستانهاي شلوغ بخش دولتي، توفيق بستري شدن در بيمارستان و به دست آوردن سلامتي نصيب بيمارشان شود.
روز گذشته اما رئيس اداره مديريت بيمارستاني وزارت بهداشت از تكليف بيمارستانها براي تجهيز به سيستم نوبتدهي از راه دور و هدايت بيمار خبر داد و اظهار اميدواري كرد اين طرح تا پايان سال جاري در تمامي بيمارستانهاي كشور به بار بنشيند. در اين طرح طي بخشنامهاي قرار شده است تمامي بيمارستانهاي كشور سيستم نوبتدهي و پذيرش از راه دور را به صورت پيامكي، اينترنتي يا تلفني راهاندازي كنند تا به اين صورت از سردرگمي بيماران كاسته شود و پذيرش آنها راحتتر صورت گيرد.
راهاندازي سيستم نوبتدهي از راه دور در بيمارستانهاي دولتي را ميتوان گام مؤثري براي تحقق دولت الكترونيك به شمار آورد؛ گامي كه بايد با برنامهريزي دقيق و حساب شدهاي همراه باشد تا مبادا دچار آفتهايي شود كه اصل طرح را هم زير سؤال ببرد.
شايد تمامي ما تجربه تلخ پاسخگو نبودن تلفنهاي تماس بسياري از سازمانها و نهادها از جمله بيمارستانها را داشته باشيم و يا در پشت سرعت بسيار پايين اينترنت و يا قطع شدن ناگهاني آن به دردسر دچار شده باشيم. ترافيك اينترنت و مشكلات ناشي از ناكارآمدي سايتها براي مراجعه تعداد زيادي از افراد به آن، چالشي است كه اغلب دانشجويان در هنگام انتخاب واحدهاي درسيشان تجربه كردهاند. همچنان كه سايت سازمان هدفمندي يارانهها به دليل تناسب نداشتن با تعداد مراجعهكنندگان به مشكل فني دچار ميشد.
بديهي است كه پذيرش گرفتن از بيمارستان براي نجات جان يك بيمار به مراتب اهميت بيشتري به نسبت انتخاب واحدهاي درسي يا ثبتنام براي دريافت يارانه دارد و اگر سرعت اينترنت ياري نكند يا سيستمهاي نوبتدهي كارآمدي لازم را براي مراجعه تعداد زيادي از كاربران به صورت همزمان نداشته باشند، با به تعويق افتادن زمان مراجعه بيمار، جان او در پس عبور لحظهها به خطر ميافتد و اين مسئله قابل جبران نيست.
بنابراين هماهنگ با اقدام مفيد وزارت بهداشت در نوبتدهي از راه دور، بايد ساير نهادها همچون وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات زيرساختهاي فني لازم براي تحقق اين فرآيند را فراهم نمايند و بيمارستانها نيز با برنامهريزي دقيق و كار كارشناسي و حساب شده عمل كنند تا حق كسي ضايع نشود و جان بيماري به دليل چالشهاي موجود در سيستمهاي نوبتدهي از راه دور به خطر نيفتد.
از سوي ديگر چنين سيستمهايي هم بايد با نظارت دقيقتري همراه شود زيرا اينجا ديگر كسي حضور ندارد تا ببيند بعضي اشخاص كه نوبتهاي به روز مراجعه به پزشك و بستري در بيمارستان را گرفتهاند، اصلاً در سيستم نوبتدهي وارد نشده بودند بلكه اين پذيرش از راههاي ميانبر بوده است!
به هر رو اگر چه نوبتدهي از راه دور مي تواند بسياري از چالشهاي مردم را در مراجعه به بيمارستانهاي دولتي كم كند اما به موازات هر اقدامي ترفندهايي براي قانونگريزي نيز وجود دارد و اين مسئله لزوم نظارتهاي به روز و مؤثر را بيش از پيش آشكار ميكند.
