كنفرانس ضد سوري موسوم به دوستان سوريه روز جمعه در پاريس با سخنان رئيسجمهوري فرانسه و تكرار اتهامات گذشته عليه نظام سوريه و تلاش براي تبرئه گروههاي مسلح و تشديد اقدامات خصمانه عليه دمشق آغاز شد.
اولاند در اين كنفرانس با تأكيد بر اينكه جامعه بينالمللي بايد براي پايان بخشيدن به بحران در سوريه به پنج تعهد پايبند باشد، تصريح كرد: اولاً هيچ مصونيتي براي جرائمي كه در سوريه صورت گرفته وجود نخواهد داشت، دوم اينكه تحريمهاي مالي و اقتصادي واقعي و تأثيرگذار بايد عليه دولت سوريه اعمال شود، سوم اينكه بايد از مخالفان دولت بشار اسد به طور همه جانبه به ويژه در زمينه ارتباطات حمايت شود، چهارم اينكه كمكهاي بشردوستانه و حمايتهاي لازم بايد براي مردم سوريه تدارك ديده شود و آخر اينكه، جامعه بينالمللي براي بازسازي سوريه در موعد مورد نظر متعهد شوند.
اظهارات تند اولاند در اين كنفرانس نشان داد كه خوشبيني كه در زمان انتخابات رياست جمهوري فرانسه در خصوص امكان تغيير يا تعديل سياست فرانسه درقبال بحران سوريه پديد آمده بود، در عمل تحقق نيافته است و اولاند همان سياستي را پيگيري ميكند كه نيكلا ساركوزي آن را پايهگذاري كرده بود. شايد ميزباني كنفرانس موسوم به دوستان سوريه از سوي پاريس هم با اين هدف همراه بوده است.
رويه كنفرانس موسوم به دوستان( يك كشور مخالف) را براي اولين بار فرانسه و قطر در قبال ليبي بنا گذاشتند و در پوشش آن موفق شدند حاكميت و مشروعيت نظام ليبي را قبل ازسرنگوني آن از بين ببرند و در همان حال براي مخالفان اين كشور مشروعيت و مقبوليت ايجاد كنند.
بر همين اساس آنها از ابتداي بحران سوريه كوشيدند همين رويه را عليه دولت سوريه نيز اعمال كنند اما تاكنون به رغم برگزاري چندين نشست به چند علت نتوانستهاند به تحقق اهداف خود در اين باره نائل شوند؛ نخست اينكه با رو شدن اهداف واقعي ناتو و غرب از براندازي نظام ليبي، دولتهاي غير غربي از جمله روسيه و چين به عنوان دو عضو دائم شوراي امنيت راه خود را از غرب در قبال بحرانهاي منطقه به خصوص بحران سوريه جدا كردند و تاكنون در هيچ يك از نشستهاي كنفرانسهاي موسوم به دوستان سوريه شركت نكردهاند و اگر در نشست ژنو به منظور نجات طرح ۶ مادهاي عنان شركت كردند اما بعدها به صراحت اعلام كردند غرب از تعهدات پذيرفته شده در نشست ژنو عدول كرده است، برگزاري نشست پاريس هم با توجه به پيشينه اين نشستها و اهداف براندازانه آن مويد همين واقعيت است، البته در بين اعضاي گروه موسوم به دوستان سوريه هم اختلاف نظرها و شكافهايي در مواردي از قبيل تسليح مخالفان سوريه يا گفتوگو با دولت سوريه وجود دارد و برخي از آنها مانند عربستان بدون توجه به دلنگرانيهاي غربيها از جمله امريكا به شدت از تسليح القاعده حمايت ميكند و در همان حال مانع از اجراي طرح ۶ مادهاي عنان براي حل بحران سوريه از طريق گفتوگو شده است.
از ديگر پاشنههاي آشيل كنفرانسهاي موسوم به دوستان سوريه، وجود اختلافهاي گسترده بين طيفهاي مختلفي از مخالفان سوريه است كه تاكنون چندين نشست حاميان آنها از جمله نشست اخير قاهره براي ايجاد وحدت ميان آنها را ناكام گذاشته است و همين مسئله مانع بزرگي در سر راه تحقق اهداف كنفرانسهاي موسوم به دوستان سوريه ايجاد كرده است و از اين لحاظ نشست اخير پاريس نيز به سرنوشت كنفرانسهاي تونس و استانبول دچار خواهد شد.
