محمدصادق زماني: ما طلبكاريم! خيلي هم طلبكاريم! از خود شما خروار خروار طلبكاريم! بله! از شما مسئولان. اين «ما» كه ميگويم اينجا و فعلاً نماينده جوانان اين مرز و بوم است اما هركس كه چنين طلبي دارد، ميتواند پا به دايره اين «ما» بگذارد. اين «ما» تنگنظر نيست! اين «ما» منيت ندارد؛ پر از دغدغههاي شريف است و هرجا دغدغهها شرافت داشته باشند، منيت پا به فرار ميگذارد. از بحث منحرف نشويم! داشتم از خيلي طلبكار بودن اين «ما» ميگفتم. اين ماي طلبكار از آنها نيست كه اگر بدهكار، طلبش را ندهد، چك و ضامن و سفته و واسطه بپذيرد! اين «ما» طلبش را با هيچ چيز جايگزين نميكند و بر سر اين طلب به سازش نمينشيند.
اين طلب «حق» اوست و حق هم دادني است، هم گرفتني. خيلي كم پيش ميآيد كه يك طلبكار، خودش براي بدهكارش كار كند تا بدهكار بتواند طلب او را بدهد! اما اين «ما» هميشه آماده است براي بدهكاران خود، كار كند، ياريشان دهد و از هيچ تلاشي فروگذار نكند تا اين طلب پرداخت شود.
ما از شما بلندترين قلهها را طلبكاريم و اين بلندترين قله، تحقق جامعه اسلامي است. تا كي بايد براي تحقق جامعه اسلامي چشم انتظار بمانيم؟ اين جامعه كه الان داريم فرسنگها با جامعه اسلامي فاصله دارد. زمان تنگ است. جاده را راهزنان پر از چاله و گودال و سنگ كردهاند. بالاتر از اين، جاده رسيدن به اين جامعه به دست بدخواهان مينگذاري شده. حواسمان نباشد و حواستان نباشد، تلفات ميدهيم. حواس هر دويمان نباشد، رسيدن به مقصد(جامعه اسلامي) به رؤيا ميپيوندد.
آنها كه طعم اين نوشته را «تند» ميدانند لطفاً رجوع كنند به: «حضور در ميان جوانان، شنيدن از آنها، گفتن با آنها، به انسان روحيه جوانى و نشاط ميبخشد كه ما امروز در مسئوليتهاى مختلف به اين روحيه نشاط نيازمنديم. در يك چنين جمعهايى، حالت ابتكار و نوآورى و طلبكارىِ قلههاى بلند موج ميزند و اين همان چيزى است كه براى ما مطلوب است. حلقه اول، انقلاب اسلامى است، بعد تشكيل نظام اسلامى است، بعد تشكيل دولت اسلامى است، بعد تشكيل جامعه اسلامى است، بعد تشكيل امت اسلامى است. . . بعد از آنكه دولت اسلامى تشكيل شد، مسئوليت و تعهد اين دولت اسلامى اين است كه جامعه اسلامى را تحقق ببخشد.
جامعه اسلامى يعنى چه؟ يعنى جامعهاى كه در آن، آرمانهاى اسلامى، اهداف اسلامى، آرزوهاى بزرگى كه اسلام براى بشر ترسيم كرده است، تحقق پيدا كند. جامعه عادل، برخوردار از عدالت، جامعه آزاد، جامعهاى كه مردم در آن، در اداره كشور، در آينده خود، در پيشرفت خود داراى نقشند، داراى تأثيرند، جامعهاى داراى عزت ملى و استغناى ملى، جامعهاى برخوردار از رفاه و مبراى از فقر و گرسنگى، جامعهاى داراى پيشرفتهاى همهجانبه- پيشرفت علمى، پيشرفت اقتصادى، پيشرفت سياسى - و بالاخره جامعهاى بدون سكون، بدون ركود، بدون توقف و در حال پيشروى دائم؛ اين آن جامعهاى است كه ما دنبالش هستيم. البته اين جامعه تحقق پيدا نكرده ولى ما دنبال اين هستيم كه اين جامعه تحقق پيدا كند. پس اين شد هدف اصلى و مهمِ ميانه ما.» (رهبر معظم انقلاب در دانشگاه رازي كرمانشاه ۲۴/۷/۹۰)
رهبر انقلاب، مسير و هدف را مشخص كردهاند. نوبت شماست كه اين هدف را با جان ودل پي بگيريد. طلب اين «ما» را پرداخت كنيد! خود اين «ما» هم با جان و دل همراه شماست. يك قدم برداريد، اين «ما» ۱۰ قدم بر ميدارد.
