اگر در گذشته، برخي كشورها براي مصون ماندن از گزند بيگانگان و حفظ امنيت جوامع خويش، بهترين راهبرد را انزواطلبي و بيتفاوتي در مقابل تهديدات آشكار دشمن پيش ميگرفتند، امروز ديگر آن روشها منسوخ شده و جايش را سياست «تهديد در مقابل تهديد» يا حداقل پاسخ گفتاري به تهديدات زباني دشمن گرفته است.
هر چند ممكن است چنين پاسخي در كشورهاي وابسته به قدرتهاي سلطه برگرفته از انگيزه داخلي نباشد و بارها و بارها چنين رفتارهايي را از سوي كشورهاي وابسته كه فارغ از اراده ملي و صرفاً با اتكا به يك قدرت خارجي رجز خواني ميكنند شاهد بودهايم.
با توجه به بروز دو جنگ بزرگ در طول يك دهه و روند پرشتاب بيداري ملتها در مقابل قدرتهاي سلطه و عوامل وابسته آنها و همچنين تلاش نظام سلطه براي بقاي كشورهاي وابسته به هر قيمتي و در نقطه مقابل آن، به كارگيري همه ابزارها براي فروپاشي نظامهاي سياسي مستقل و متكي به اراده ملي همچون سوريه، عراق و ايران تلاش براي تأمين امنيت و ارتقاي كمي و كيفي قدرت نظامي و نمايش آن با هدف بازدارندگي دشمن و ايجاد اميد به ملت در شرايط حاضر از اهميت دوچنداني برخوردار است.
بنابراين در كنار بهكار بستن روشهاي ديپلماتيك براي متقاعدكردن دشمن از بهكارگيري روشهاي غير معقول هنوز هم امنيت نظامي و نمايش آن در قالب رزمايشها يا اردوكشيهاي نيرويي، از اهميت بسزايي براي عقبنشيني در پيگيري برخي توهمات به حساب ميآيد.
امنيت حاصل از چنين نمايش اقتدارآميزي، در واقع نمايانگر ميزان قابليت نيروهاي مسلح براي حفاظت از نظام و مردم در مقابل تهديدات قهرآميز دشمنان است. در امنيت نظامي كه تبلور آن در برگزاري رزمايشهايي از نوع پيامبر اعظم ۷، ظهور و بروز مييابد دو نكته اساسي از اهميت بسزايي برخوردار است:
۱ ـ در صورتي به امنيت نظامي يك كشور ميتوان اميدوار بود كه قدرت نظامي در آن كشور از ظرفيت بالا و انسجام لازم برخوردار باشد.
۲ ـ وابستگي زياد دفاعي يك كشور به خارج منجر به آن خواهد شد كه آسيبپذيري آن كشور افزون و كنترل نظام با مشكل اساسي مواجه شود. بنابراين رزمايشهاي مستقل و متكي به توانمندي ابزاري و نيرويي در داخل اين قابليت را دارد كه قدرت نظامي و منسجم يك كشور را بدون اتكا به ديگر كشورها به نمايش گذارد و جمهوري اسلامي همواره در اين مسير گام برداشته و بدون كوچكترين وابستگي، بزرگترين رزمايشهاي نظامي را با مدرنترين تجهيزات نظامي ساخته شده توسط خود اجرا كرده است.
اين در حالي است كه برخي كشورهاي مدعي منطقه از قبيل تركيه، عربستان، امارات و كويت با توسل و اتكا به قدرتهايي همچون امريكا، انگليس و رژيم صهيونيستي رزمايشهايي را، آن هم در سطوح و كلاس بسيار نازلتر از رزمايشهاي برگزار شده توسط سپاه پاسداران و ارتش جمهوري اسلامي، تاكنون برگزار كردهاند و در واقع آنها با تجهيزات و ادوات نظامي و مستشاران نظامي اين قدرتها و تنها در مقام يك تداركاتچي و پشتيبان، قدرت نظامي عاريتي خود را به نمايش گذاردهاند.
اگر اين واقعيت را بپذيريم در شرايطي كه غرب با همه ابزارها به جنگ با ايران اسلامي، آمده است تا شاهد ايراني تسليمپذير در آينده باشد و هر روز به بهانهاي به دنبال فضاسازي رواني عليه جمهوري اسلامي است، بايد بپذيريم در چنين شرايطي انجام رزمايش پيامبر اعظم۷ نقطه عطفي براي نمايش آمادگي ملت ايران و پيامي براي كشورهايي است كه با تصور غلط تنگ كردن حلقه براي ايران، آرزوهاي واهي را در ذهن خويش ميپرورانند تا برخي سران بيخرد منطقه را به اين توهم گرفتار كنند كه ايران دهه چهارم انقلاب با ايران دهه اول كه گرفتار جنگ تحميلي شده بود، متفاوت است.
آزمايش انواع موشكهاي شهاب و موشكهاي زلزال با پيشرفتهترين فناوري رادارگريز در اين رزمايش نشان داد، سپاهي كه توانسته بود با دستان خالي جنگ تحميلي هشت ساله قدرتهاي بزرگ و كشورهاي مرتجع و وابسته عرب را مديريت كند و سربلند در آن آزمون سخت بيرون آيد، امروز با كوچكترين تهديد از جنس همان تهديدي كه تركيه نسبت به سوريه در اعزام هواپيماي جنگي در مرزهاي اين كشور داشت، قادر است به شديدترين وجه و در شأن ملت بزرگ ايران پاسخ دهد.
دنياي غرب و كشورهاي منطقهاي وابسته به آن، اگر تا ديروز تصور ميكردند اظهارات فلان فرمانده سپاه با هدف غربهراسي صورت ميگيرد و موشكهاي بالستيك سپاه يك بلوف نظامي است، قطعاً با برگزاري رزمايش پيامبر اعظم ۷ آن هم در كمتر از يك هفته از آن اظهارات، بايد فهميده باشند كه فرماندهان سپاه و ارتش هيچ سخني را بدون اقدام عملياتي بر زبان نخواهند راند و ايجاد امنيت در سرزمين پهناور ايران اسلامي، اولين اولويت سربازان جان بركف فرمانده معظم كل قواست و نمايش بخشي از دستاوردهاي نظامي اخير كه حاصل تلاشهاي مخلصانه و مجدانه شهداي بزرگي همچون تهراني مقدم است، تنها آغاز سحر است و در صورت مشاهده كوچكترين خطاي محاسباتي توسط دشمن، سپاه و ارتش ظرفيتهاي نهفته و بروز نداده خويش را نشان خواهند داد.
چرا كه حراست و حفاظت از نظام مقدس جمهوري اسلامي و ايجاد امنيت ملت بزرگ ايران ميراث بزرگي است كه سربازان ولايت و خادمان واقعي اين ملت، هرگونه قصور در تحقق آن را غيرقابل بخشش ميدانند.
