حاجي مراد گاتسالوف روسي يكي از پرآوازهترين كشتيگيران جهان به شمار ميرود اما اين كشتيگير باتجربه با وجود افتخارات فراوان با شكست برابر حريف خود در رقابتهاي انتخابي از راهيابي به المپيك لندن بازماند. آرون كوك تكواندوكار مطرح انگليسي و يكي از رقباي يوسف كرمي به دليل عدم حضور در رقابتهاي انتخابي، المپيك را از دست داد. اتفاقاتي از اين دست تا به حال بارها و بارها در رقابتهاي انتخابي المپيك و در كشورهاي مختلف رخ داده است.
اما در ورزش ما حداقل در سالهاي اخير كمتر شاهد اتفاقاتي از اين دست بودهايم. در واقع هيچ ساز و كار مشخص و يكساني براي انتخاب ورزشكاران المپيكيمان در رشتههاي انفرادي وجود ندارد. مثلاً در كشتي فرنگي محمد بنا از همان ابتدا اعلام كرد كه به هيچ وجه رقابتهاي انتخابي براي المپيك برگزار نميكند و تمام مليپوشان را با نظر خودش به لندن اعزام ميكند.
در كشتي آزاد هم با وجود اينكه رسول خادم سرمربي اين تيم وعده برگزاري مسابقات انتخابي را داده بود عملاً اين اتفاق رخ نداد. تنها در وزن ۱۲۰ كيلوگرم هادي مقدم كشتيگيري كه سهميه المپيك را گرفته بود در يك ديدار به مصاف كميل قاسمي رفت و مغلوب وي شد تا قاسمي به عنوان كشتيگير ۱۲۰ كيلوي ايران مسافر لندن شود. از نكات جالب توجه اين ديدار اعتراضات گسترده هادي مقدم به خاطر برگزاري اين ديدار انتخابي بود. در تكواندو هم مانند كشتي فرنگي خبري از رقابتهاي انتخابي نبود. هر سه تكواندوكار المپيكي ايران با نظر كادر فني انتخاب شدند.
بوكس هم همان افرادي كه سهميه كسب كردند در رقابتهاي المپيك روي رينگ ميروند. در دو و ميداني و در ماده پرتاب چكش اتفاق جالبي افتاد، كاوه موسوي كه پيش از اين سهميه حضور در رقابتهاي المپيك را كسب كرده بود حالا رقيبي به نام رضا مقدم را مقابل خود ميبيند كه به تازگي در مسابقات ازبكستان به ركورد ورودي المپيك رسيد و سهميه گرفت اما با توجه به اينكه در هر ماده تنها يك ورزشكار اعزام ميشود وضعيت پيچيده شد.
هر چند كه مسئولان فدراسيون دو وميداني اعلام كردهاند كه به احتمال فراوان كاوه موسوي با توجه به تجربه بيشتر، ركورد بالاتر و اعتبار بيشتر مسابقاتي كه در آن كسب سهميه كرده راهي لندن ميشود. دوچرخهسواري به سبكي كاملاً عجيب و غريب مليپوشان حاضر در المپيكش را هنوز معرفي نكرده است. سه سهميه اين رشته در بخش جاده به لطف درخشش دوچرخهسواران باشگاهي در رقابتهاي آسيايي و بينالمللي به دست آمد. ركابزناني كه در طي سال ۲۰۱۱ با حضور در چندين تورنمنت معتبر جهاني و آسيايي و كسب عناوين مختلف باعث افزايش امتيازات تيم ملي دوچرخهسواري ايران در رنكينگ جهاني و صدرنشيني ايران در بين تيمهاي آسيايي شدند. همين مسئله باعث شد تا فدراسيون جهاني اين رشته طبق قوانين موجود سه سهميه در بخش جاده به ايران اختصاص دهد.
در ماههاي آخر رياست زنگيآبادي در فدراسيون نام دو ركابزن لژيونر و داود حقي به عنوان بهترين ركابزنان رقابتهاي انتخابي به عنوان سه دوچرخهسوار المپيكي ايران اعلام شد اما بركناري ناگهاني زنگيآبادي و انتخاب قمري به عنوان سرپرست فدراسيون همه معادلات را برهم زد. سرپرست فدراسيون اعلام كرده نام ركابزنان المپيكي ايران مشخص است اما به دليل آرامش رسانهاي تيم ملي اعلام نميشود.
مسئله برگزاري رقابتهاي انتخابي براي اعزام بهترينها به المپيك در همه جاي دنيا يك مسئله پذيرفته شده است اما در ورزش ما اگر يك مربي بخواهد چنين رقابتهايي را برگزار كند بايد خيلي چيزها را به جان بخرد از مصاحبههاي تند و تيز ورزشكاران شكست خورده گرفته تا انتقادات پيشكسوتان و به اصطلاح كارشناسان. البته اين مسئلهاي نيست كه به راحتي قابل حل و فصل شدن باشد بلكه نياز به يك فرهنگسازي عميق دارد كه به نظر ميرسد مدت زمان طولاني و مديدي را ميطلبد.
