سخنان روز گذشته رهبر معظم انقلاب با نمايندگان نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي را ميتوان جديترين و در عين حال دقيقترين ارزيابي از عملكرد مجالس گذشته در نظام جمهوري اسلامي دانست؛ مجلسي كه نماد مردمسالاري ديني و در عين حال تبلور اعمال نقش مردم در اداره يك نظام سياسي است كه به طور طبيعي نمايانگر اعتقادات و باورهاي اسلامي و روحيات ايثار و از خودگذشتگي مردمي است كه انقلاب اسلامي را به عنوان الگويي نوين براي اداره نظامهاي سياسي در وانفساي تقابل دو ايدئولوژي مطرح شرقي و غربي به جهانيان معرفي كردند.
به طور طبيعي نقدها و توصيههاي رهبر معظم انقلاب را نميتوان تنها معطوف به مجلس هشتم دانست، چرا كه اين مجلس در طول حيات خود در عين ضعفها و كاستيها، خدمات ارزشمندي را در عرصههاي مختلف وظايف سهگانه مجلس (قانونگذاري، رأي اعتماد به مجريان و نظارت بر اجراي قوانين) از خود به يادگار گذاشته است، اما هنگامي كه از مجلس در نظام جمهوري اسلامي سخن به ميان ميآيد يا ويژگي نمايندگان مجلس مورد كنكاش قرار ميگيرد، مجلسي است كه نمايندگانش در آغازين روز كاري در برابر قرآن مجيد، به خداي قادر متعال سوگند ياد ميكنند كه با تكيه بر شرف انساني خويش متعهد به پاسداري از حريم اسلام و نگهبان دستاوردهاي انقلاب اسلامي ايران و مباني نظام جمهوري اسلامي باشند.
آنچه ديروز مقام معظم رهبري در بيان دو خصوصيت بارز مجلس يعني «زنده بودن» و «سالم بودن» بيان فرمودند، در واقع ترجمان ابعاد همين سوگندي است كه نمايندگان در آغاز، به انجام آن متعهد ميشوند و بديهي است كه در غير عمل به آن بايد نسبت به آن همچون ديگر تكاليف فردي در بارگاه الهي پاسخگو باشند. ايشان يادآور ميشوند كه مجلس در عمل به وظايف مهم و اساسي خود بايد ضمن برخورداري از شاخصههاي يك مجلس زنده و پرتحرك و پرنشاط، در ابعاد مختلف سياسي، اخلاقي و مالي نيز مجلسي سالم باشد كه لازمه آن احساس تكليف، نيت خالصانه، توكل به پروردگار و تلاش براي كسب رضايت الهي است و اگر اين روحيه و نگاه حاكم باشد به بركت و رحمت و ياري پروردگار راهي گشوده ميشود و همه مشكلات حل خواهد شد.
پويايي و سرزندگي مجلس در امر قانونگذاري، نظارت صحيح و حضور فعال در فضاي سياسي كشور با اعلام مواضع بهنگام در چارچوب سياستهاي كلان نظام اسلامي، عرصه مجلس را به فرصتي براي تقويت حركت بيداري اسلامي و بستري جهت پويايي و تحرك دولتمردان در عرصههاي مختلف جهاني و منطقه تبديل خواهد كرد و اين امر تنها با اتكا به نمايندگاني محقق خواهد شد كه در زندگي خصوصي از سلامت سياسي، مالي و اجتماعي برخوردار باشند و فارغ از حب و بغض فردي و جناحي و طائفي وظايف خطير نمايندگي را به انجام برسانند.
اما نكتهاي را كه در رابطه با مجلس نهم و حساسيت مسئوليت نمايندگان اين دوره ميتوان اشاره كرد شرايط منطقه و جهان و جايگاه نظام اسلامي در معادلات قدرت جهاني است كه انتظارات از مجلس و به ويژه تعامل آن با دولت را بيش از پيش مضاعف ميكند. چرا كه بروز برخي تعاملات نامناسب ميان دولت دهم و مجلس هشتم در ماههاي پاياني عملكرد مجلس هشتم فرصتي را براي دشمنان نظام اسلامي فراهم آورد تا به تبع آن چهرهاي ناهماهنگ از «قواي» نظام اسلامي ارائه و متكي بر آن ناكارآمدي نظام را فرياد كنند. تعاملاتي كه با اندك توجه و بردباري سران قوا و هيئت رئيسه مجلس و هيئت دولت قابلمديريت و پيشگيري بود.
