عدالت سياست عمومي ولي سخاوت، عارضه مخصوصي است كه شامل حال بعضي ميشود. پس عدالت اشرف و برتر است. عدل كه يكي از پايههاي مستحكم چهارگانه ايمان است، بر چهار پايه استوار است:
۱- فكري ژرفانديش، ۲- دانشي عميق و به حقيقت رسيده، ۳- نيكو داوري كردن، ۴- استوار بودن در صبر و شكيبايي.
پس كسي كه درست انديشيد، به ژرفاي دانش رسيد و آن كس كه به حقيقت دانش رسيد، از چشمه زلال شريعت نوشيده و كسي كه شكيبا شد، در كارش زيادهروي نميكند و با نيكنامي در ميان مردم زندگي ميكند.
كفر نيز در مقابل ايمان بر چهار ستون استوار است: ۱-كنجكاوي دروغين، ۲- ستيزهجويي در جدل، ۳- انحراف از حق، ۴- دشمني كردن.
بنابر اين كسي كه به دنبال توهم و كنجكاوي دروغين رفت، هيچگاه به حق نرسيده و آن كس كه به ستيزهجويي، نزاع و درگيري پرداخت، از ديدن حق نابينا شد و آن كس كه از راه حق منحرف گرديد، نيكويي را زشت و زشتي را نيكويي پنداشت و سرمست گمراهي گشت و آن كس كه دشمني ورزيد، پيمودن راه حق بر او دشوار و كارش سخت و نجات او از مشكلات دشوار ميگردد. (نهجالبلاغه، حكمت ۳۱)
هنوز چند ماهي از مسئوليت رئيس جمهور در سال ۸۴ نگذشته بود كه وي در ۲۵ آبان همان سال در جمع ائمه جمعه سراسر كشور سخناني را در باب عدالت و ضرورت توجه دولت نهم به اين مقوله مهم ايراد كرد كه با انعكاس بيسابقهاي در رسانهها و مطبوعات مواجه شد. احمدينژاد در آن سخنراني آتشين با انتقاد از برخي رانتها و امتيازات اختصاص داده شده به افراد خاص در دورههاي پيشين، چنين رفتارهايي را منافات با بيعدالتي معرفي نمود كه انقلاب اسلامي و نظام جمهوري اسلامي براي برپايي آن قيام كرده است.
سخنان آن روز رئيسجمهور از آن جهت موجب اقبال عمومي مردم و دلسوزان انقلاب قرار گرفته بود كه طعم تلخ بيعدالتي توسط برخي دولتهاي گذشته را چشيده بودند و بارها و بارها شاهد فاصله طبقاتي ناشي از آن، بهرهگيري از رانتهاي دولتي توسط افراد خاص و اخذ وامهاي كلان بدون اينكه باز پس داده شود، بودند.
از اين رو وقتي سخن رئيسجمهور را شنيدند، پنداشتند اين دولت آمده است تا جلوي سخاوتهاي ناعادلانه به افراد خاص و نزديك به دولت را بگيرد و عدالت را كه از برآيند آن كليت جامعه منتفع ميگردد جايگزين نمايد.
دولت نهم احمدينژاد با اين ويژگي شناخته ميشد. وقتي به فلان نقطه دور افتاده استان كرمان سفر ميكردي، دستور احمدينژاد براي بستن تعدادي از چاههاي عميقي را كه صرفاً با بهرهگيري از رانت در اختيار يك فرد سياسي قرار داشت ميديدي و خرسند از آن بوديم كه طعم شيرين عدالت به كشاورزان محروم نيز رسيده است. صدها اقدام مثبت ديگر مصداق عدالت گستري بود كه برگرفته از فرمايش اميرالمؤمنين علي (ع) توسط دولت نهم پياده شده يا در حال پياده شدن بود.
نه دولتمردي را ميديدي كه به جهت تعلق خاطر به منطقه خود براي جمعيت ۸ هزار نفري، فرمانداري تأسيس كرده باشد و نه مسئولي را در دولت ميديدي كه به حساب شخصياش پولهاي ميلياردي واريز شده تا رأي نمايندگان را با همين پولهاي كثيف، براي يك اقدام درست يا غلط مجلس را تصاحب كند، نه شاهد بذل و بخشش واگذاري فلان شركت به امير منصور آريا آن هم با يك توصيهنامه به فلان وزارتخانه بوديم تا صدها ميليارد تومان از بستر اقدامات او از اموال اين ملت به چپاول برود و جامعهاي را آلوده به فساد كند.
در دولت نهم نه خبري از دادن ۳۰۰ ميليون تومان پول مفت به فلان بازيگر معلومالحال بود و نه دهها اقدام غلط ديگر كه منافات با جامعه عدالت محور علوي دارد. دولت نهم سمبل يك دولت پاكدست بود و اي كاش دامان اين دولت با برخي اقدامات معنادار، آن هم نه توسط رئيسجمهور محترم و قاطبه دولتمردان پاكدست آن، بلكه توسط برخي افرادي كه در مقاطع مختلف چهره نه چندان مثبتي از خود به نمايش گذاشته بودند، خدشهدار نميشد.
امروز كه يادداشت رئيسجمهور محترم را در سايت شخصياش در خصوص اجراي عدالت ميخوانيم و شعارها و رفتارهاي رئيسجمهور در نهيب زدن به دولتمردان خود در گذشته را با گارد گرفتن و احياناً دفاع ايشان از برخي افراد خاص را در اظهاراتش در كرمانشاه در مقابل مسائل پيش آمده در حوزه تخلفات اقتصادي و متهم شدن برخي همكاران دولت را ميبينيم، افسوس ميخوريم كه چرا دولت دهم در كنار اين همه كار و تلاش صادقانه و خستگيناپذير در مقابل چند نفر آدم معدود، كرنش كرده و توجيهگر رفتارها و اقدامات غلط و ناعادلانه آنها شده است.
سؤال اينحاست اصل كاري كه رئيسجمهور خواهان برخورد با آنها ميباشد، چه كساني هستند و چرا نامي از آنها برده نميشود تا دستگاه قضايي خطاي گذشته خويش را جبران كند و به جاي آنها مشتي مديران بيگناه را در پرونده ۳ هزار ميلياردي يا بيمه زير تيغ عدالت قرار ندهد؟ اينكه فلان معاون وزارتخانه يا مجموعهاي رشوهگرفته و دستگاه قضايي با اسناد آن را به اثبات رسانده است، بيعدالتي است؟
يادمان باشد در كنار پايههاي عدالت، ايمان نيز بر چهار پايه استوار است كه يكي از اين پايهها، انحراف از حق است و خدا نياورد روزي را كه شاهد باشيم دولتمردان ما براي فراريدادن يك متخلف، به هر دري بزنند تا در احقاق حق انحراف ايجاد شود.
