احمد كاظمزاده: بانكيمون دبيركل سازمان ملل در حالي پس از ديدار با مقامات عربستان از طرح عنان به عنوان راه حل اساسي براي حل بحران سوريه ياد كرد كه اين كشور تاكنون بيشترين موانع را در سر راه اجراي اين طرح ايجاد كرده و حتي حاضر نشده است كوفي عنان نماينده مشترك سازمان ملل و اتحاديه عرب در امور حل بحران سوريه را بپذيرد و حداقل به حرفهاي او گوش دهد، از اين رو كوفي عنان كه تاكنون دو بار براي رايزني درباره اجراي طرح شش مادهاي خود به سوريه و كشورهاي همسايه آن و همچنين ساير بازيگران دخيل در بحران سوريه سفر كرده است، موفق نشده از رياض ديدار كند.
از اين منظر سفر بان كي مون به رياض كه به ظاهر براي شركت در دومين نشست شوراي بينالمللي مبارزه با تروريسم صورت گرفت، ميتوانست فرصتي براي رساندن پيام جامعه جهاني به مقامات عربستان براي همراهي و همكاري در خصوص اجراي طرح شش مادهاي عنان باشد، اما تاكنون هيچ نشانه روشني از اينكه آيا بان كي مون توانسته است به موفقيتي در اين خصوص دست يابد، منتشرنشده است.
آما آنچه در اين ميان روشن است نقش دوگانهاي است كه عربستان در امر مبارزه با تروريسم ايفا ميكند و متأسفانه اين امر به عمد يا به سهو از ديد مسئولان سازمان ملل و كشورهاي غربي پنهان مانده است و همين امرحاشيه امن و مطمئني را براي ادامه اقدامات عربستان در ترويج تروريسم در سوريه فراهم كرده است.
هر چند عربستان از همان ابتدا يكي از بازيگران آشوبساز در تحولات سوريه بوده است، اما تا چندي پيش نقش مرموزانه ايفا ميكرد و در سايه قطر حركت ميكرد و به نوعي قطر به واسطه رهبري اتحاديه عرب نقش پيشتازي را درعرصه براندازي دولت سوريه بر عهده داشت. اما از زماني كه رياست دورهاي اتحاديه عرب از قطر به عراق به عنوان يكي از كشورهاي نزديك به محور مقاومت واگذار شد و از ديگر سو طرح ليبيايي شدن سوريه به شكست انجاميد و درعين حال ائتلاف بينالمللي ضد سوريه دچار انشقاق شد، عربستان نقش رهبري را در عرصه تحولات سوريه بر عهده گرفت و با همكاري رژيم صهيونيستي و با در اولويت قراردادن طرح عراقي كردن سوريه كه مبتني بر دامن زدن به جنگ فرقهاي و مذهبي است، كوشيد دوباره ورق را به نفع جبهه ضد دولت سوريه برگرداند.
درست از زماني كه سعود الفيصل نشست به اصطلاح دوستان سوريه را در تونس در اعتراض به مقاومتهاي موجود بهخصوص از سوي امريكا درباره تجهيز و تسليح مخالفان دولت سوريه ترك كرد، عربستان به تنهايي براي تسليح مخالفان وارد عمل شد و پس از آن بود كه حملات انتحاري در سوريه به طور بيسابقه افزايش يافت و كشتارهاي وحشتناك همچون الحوله - كه به كشتارهاي صبرا و شتيلا در سال ۱۹۸۲ بهدست مشترك فالانژيستهاي لبنان وارتش اسرائيل شباهت داشت –صورت گرفت و در عين حال دامنه درگيريهاي فرقهاي بلافاصله پس از ديدارجفري فيلتمن معاون يهودي وزير امورخارجه امريكا از سوريه به لبنان گسترش يافت كه همه اين موارد كاملاً بر خلاف طرح پيشنهادي عنان بود.
در چنين شرايطي كه عربستان بازي كثيفي را در سوريه آغاز كرده است و حتي در تضاد با طرح عنان قرار دارد، انتظار ميرفت كه اين كشور از سوي بانيان و حاميان اين طرح تحت فشار قرار بگيرد يا حداقل در خصوص مانعتراشيهاي عربستان افشاگري شود، اما تاكنون نه تنها چنين اقداماتي صورت نگرفته، بلكه همچنانكه ملاحظه ميشود دبيركل سازمان ملل نيز در كنفرانس به اصطلاح مبارزه با تروريسم در رياض شركت ميكند كه هدف از آن رد گم كردن است. با اين حال تحولات چند روز آينده روشن خواهد كرد كه آيا بانكيمون توانسته است اهميت و حساسيت پايبندي مقامات سعودي را به لزوم اجراي طرح عنان به آنها گوشزد كند يا اينكه برعكس خود نيز تحت تاثير جوسازي سعوديها قرار گرفته است؟
