فارس، ژنرال «شوکت قادر» نظامی سابق پاکستان و تحلیلگر مسائل این کشور در ادامه نوشتار خود پیرامون رهبر القاعده و عملیات «ابیتآباد» گفت:
در نوامبر سال ۲۰۰۱، «محمد الصلاحی» یکی از اعضای مهم القاعده که اهل موریتانی بود در همین کشور دستگیر و اعتراف کرد که به مدت ۲ سال با القاعده همکاری میکرده اما از سال ۱۹۹۲ ارتباط خود را با این گروه قطع کرده است.
با اینکه سازمان سیا وانمود کرد که اعترافات محمد الصلاحی را باور کرده است اما واقعیت این بود که وی تا زمان دستگیری، با فرماندهان میانه و ارشد القاعده در ارتباط بود.
امکان ندارد القاعده روابط خود را با شخصی که خواهان قطع ارتباط با آنان است حفظ کند و امکان داشت الصلاحی به علت خیانت به القاعده کشته شود.
سازمان سیا نمیتواند ادعا کند اعترافات الصلاحی را باور کرده است.
الصلاحی در اعترافات خود گفت: احمد الکویتی (ارشد خان) در سال ۲۰۰۱ در عملیات «تورا بورا» کشته شد و در دستان من جان داد.
صحبتهای الصلاحی درباره الکویتی تعجب آور بود و نشان میداد وی احمد الکویتی را نمیشناسد.
کسی که در تورابورا کشته شد برادر بزرگتر احمد الکویتی بود. البته این موضوع مشکوک است که وی در دستان صلاحی جان سپرده است.
طبق اطلاعات سازمان سیا فردی به نام «حسنگل» که یک کویتی پاکستانیالاصل بود نیز یکی از پیامرسانان بنلادن بوده است. حسن گل بین اسامه بن لادن و خالد شیخ محمد ارتباط برقرار کرده بود و پیامهای سری را برای هر ۲ نفر میبرد.
الکویتی که در حال حاضر نیز زنده است ارتباطات نزدیکی با «ابوفراج الیبی» داشت. سازمان اطلاعات آمریکا تا سال ۲۰۰۷ الکویتی را به طور کامل میشناخت اما مشخص نشد که این سازمان اطلاعات مربوط به الکویتی را از کجا و چگونه بدست آورد. مأموران اطلاعاتی آمریکا در سال ۲۰۰۹ پی بردند که الکویتی در «ابیتآباد» به سرمیبرد.
گزارش سازمان سیا تعجبآور است زیرا چطور ممکن است بدست آوردن چنین اطلاعاتی ۲ سال به طول بینجامد.
الکویتی (ارشد خان) یک هدف با ارزش بود زیرا وی در واقع میزبان اسامه بنلادن بود و انتقال بنلادن به هر مکانی و فراهم کردن مقدمات اسکان وی را نیز بر عهده داشت.
با وجود اینکه الکویتی اطلاعات زیادی داشت و هدف با ارزشی بود اما سازمان سیا حسن گل (برادر بزرگتر الکویتی) را در سال ۲۰۰۶ آزاد کرد و او به دست سرویس اطلاعاتی پاکستان (آی. اس. آی) افتاد.
اگر سازمان سیا تمام اطلاعات مورد نیاز خود را از حسن گل بدست آورده بود لزومی نداشت وی را به آی. اس. آی تحویل دهد و با این سازمان تبادل اطلاعات کند.
ممکن است الصلاحی و سایر افراد بر اثر شکنجه و به دروغ اعتراف کرده باشند.
شاید هم مأموران سیا سعی داشتند اعترافات این افراد را با یکدیگر مقایسه کرده و به نتیجهای قطعی دست پیدا کنند اما به هر حال برای آزادی حسن گل هیچ توجیهی وجود ندارد.
مشخص است که سازمان سیا به هویت الکویتی (ارشد خان) پی برده بود اما چرا تحقیقات این سازمان به طول انجامید و سازمان اطلاعات آمریکا واکنشی در این زمینه انجام نداد.
اگر ماجرا را همانطور که من حدس میزنم در نظر بگیریم ابوفراج الیبی سعی داشت یک مکان امن برای اسکان بن لادن در نظر بگیرد و الکویتی نزدیکترین فردی به ابوفراج الیبی بود که این مأموریت به وی سپرده شد.
ابوفراج الیبی در سال ۲۰۰۵ توسط آی. اس. آی دستگیر و به سازمان سیا تحویل داده شد.
امکان ندارد سازمان سیا در بازجویی خود از ابوفراج الیبی درباره الکویتی از وی سوأل نکرده باشد به ویژه اینکه اعترافات حسن گل نیز این موضوع را به اثبات میرساند.
اگر ابوفراج الیبی همه چیز را درباره الکویتی اعتراف کرده باشد که با توجه به شکنجههایی که در زندان گوانتانامو انجام میشود امکان ندارد که اعتراف نکرده باشد، در این صورت چرا سازمان سیا عملیات علیه بن لادن را از سال ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۱۱ به تعویق انداخت؟
خالد شیخ محمد را نیز نباید فراموش کرد. وی در سال ۲۰۰۳ میلادی، دستگیر شد و در سال ۲۰۰۷ میلادی به سازمان سیا تحویل داده شد.
خالد شیخ، محمد الکویتی را با نام واقعی وی یعنی «ابراهیم» میشناخت و طبق صحبتهای «امل» همسر بنلادن وی در سال ۲۰۰۲ نزدیک منطقه «کوهات» زمانی که بن لادن در آنجا ساکن بود با ارشدخان (الکویتی) ملاقات کرد. امکان ندارد از خالد شیخ محمد درباره الکویتی بازجویی نشده باشد.
اگر سازمان سیا در سال ۲۰۰۷ به هویت ارشد خان پی برده بود و متوجه شده بود که وی همان الکویتی است چطور متوجه حضور بنلادن نشد و مخفیگاه وی را کشف نکرد.
با توجه به تجهیزات پیشرفته جاسوسی که امروزه وجود دارد محل اختفای بنلادن باید خیلی زودتر از اینها کشف میشد.
اگر فرضیه من درست باشد باید ۲ موضوع را درباره سازمان سیا در نظر گرفت: اول اینکه، سازمان سیا نیز مانند آی. اس. آی از ارتباط نزدیک ابوفراج الیبی با الکویتی بیخبر بود و این در حالی است که سازمان سیا بیشتر رهبران القاعده را که اطلاعاتی درباره الکویتی داشتند در اختیار داشت.
البته بیشتر این افراد توسط آی اس آی دستگیر شده بودند با این وجود سازمان سیا تا سال ۲۰۱۱ میلادی واکنشی از خود نشان نداد.
دوم اینکه، این ادعای سازمان سیا کذب است که سازمان اطلاعاتی پاکستان اطلاعات لازم برای کشف محل اختفای بنلادن را در اختیار آنان قرار نداده است.
بررسیها نشان میدهد سازمان سیا دروغ گفته است و تلاش برای یافتن بن لادن را در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ و زمانی آغاز کرد که آی. اس. آی اطلاعات لازم در این زمینه را فراهم کرد.
اوباما در سخنرانی خود بعد از عملیات ابیتآباد گفت که کشته شدن بنلادن بعد از بدست آوردن اطلاعات سری محقق شد و تصریح کرد که با کمک پاکستان توانستیم محل اختفای بنلادن را کشف کنیم.
شکی نیست که اسامه بنلادن به پاکستان نیز اولتیماتوم داده و علیه اسلامآباد وارد جنگ شده بود.
بن لادن دستور داده بود القاعده علیه پاکستانیها وارد عمل شود.
اوباما زمانی از همکاری پاکستان سخن به میان آورد که این سخنان بر روی شخصیت وی تأثیر گذار بود اما این موضوع زمانی به فراموشی سپرده شد که رسانهها عباراتی چون «بیکفایت» را برای پاکستان به کار بردند.
