کد خبر: 470590
تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۸:۰۰
چگونه پيمان منع جامع آزمايش‌هاي هسته‌اي جاده بازكن غربي‌هاست؟
رضا رضايي مصدق

رژيم بازرسي «پيمان منع جامع آزمايش هسته‏اي» (CTBT)، براي شناسايي هرگونه‏ انفجار هسته‏اي انجام شده رو و زير زمين، زير آب يا در اتمسفر طراحي شده است. هدف رژيم بازرسي نظارت كردن بر كشورهاي پذيرنده «پيمان منع جامع آزمايش هسته‏اي» (CTBT) است كه همه انفجارهاي هسته‏اي در سياره را منع مي‏‏كند. 

مأموريت اصلي كميسيون مقدماتي «سازمان پيمان منع جامع آزمايش هسته‏اي» (CTBTO) علاوه بر ترويج (CTBT)، ساختن و مراقبت كردن ‏اين رژيم است كه‏اين امر از طريق معاهده لازم‌الاجراست.
رژيم بازرسي مركب است از مؤلفه‌هاي ذيل: 

۱)سيستم نظارت بين‏‏‏المللي(IMS)
سيستم نظارت بين‏‏‏المللي (IMS) مركب است از ۳۲۱‏ايستگاه نظارتي و ۱۶ آزمايشگاه ساخته شده در سرتاسر جهان. ‏اين ۳۳۷ تأسيسات، سياره را براي هر نشاني از انفجار هسته‏اي نظارت و ديده‌باني مي‏‏كنند. 

الف)چهار تكنولوژي بازرسي
سيستم نظارت بين‏المللي چهار روش اثبات تكميلي را در بهره‌برداري از اغلب تكنولوژي‏هاي مدرن موجود به كار مي‏‏گيرد. زلزله‌نگاري، هيدروآكوستيك، پايگاه‌هاي نظارت فرو صوتي به ترتيب زيرزميني، اقيانوس‏هاي بزرگ و اتمسفر. 

ايستگاه‌هاي راديواتمي يابنده خرده آثار راديواكتيو [پرتو‌زا] از انفجارهاي جوي يا نفوذ شده به وسيله انفجارهاي هسته‏اي زيرزميني يا زيرآبي هستند. آزمايشگاه‌هاي راديواتمي به‏ايستگاه‌هاي راديواتمي در تشخيص‏ اين مواد راديواكتيو كمك مي‏كنند. 

ب)تأسيسات سيستم نظارت بين‏‏‏المللي
ايستگاه‌ها‏ و آزمايشگاه‌هاي نظارت سيستم نظارت بين‏‏‏المللي در ۸۹ كشور در سرتاسر جهان به كار گرفته خواهند شد. تأسيس آنها چالش‏هاي طراحي بي‌سابقه‏اي را در تاريخ كنترل تسليحات مطرح مي‏‏كنند. ‏ايستگاه‌هاي زيادي در مناطق دوردست و ارتباط‌ناپذير جهان مستقر شده‏اند‏‏. همه نيازهاي تكنيكي، ‏ايستگاه‌هاي نظارتي و آزمايشگاه‌هاي راديو اتمي به وسيله نهادهاي محلي، تحت پيمان‏هايي با سازمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBTO) راه‌اندازي و مجاز شد. 

هزينه‌هاي ساختمان و اداره كردن تأسيسات (به‌جز براي ‏ايستگاه‌هاي لرزه‌نگاري ضروري) توسط سازمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBTO) پرداخت مي‏شود. 

خلاصه‏اي خوب از همه تأسيسات و مكان‏هايي كه آنها در سرتاسر كره زمين قرار داده شده‏اند‏‏ در شكل زير ديده‏مي‏شود. 

نقشه استقرار تأسيسات سيستم نظارت بين‏‏‏المللي بر آزمايش‏هاي هسته‏اي (۲۰۱۱) 

۲)مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي(IDC)
سيستم نظارت بين‏‏‏المللي به وسيله يك مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) مستقر در اداره مركزي سازمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBTO) در وين اتريش پشتيباني ‏مي‏شود. مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) فرآيندها و داده‌هاي ثبت شده در‏ايستگاه‌هاي نظارتي را تحليل مي‏‏نمايد و داده‌هاي توليد شده به دولت‏هاي عضو براي ارزيابي و قضاوت‏هايشان اعلان و ارائه مي‏‏شود. 

مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) به دولت‏هاي عضو در به عهده گرفتن وظايف بازرسيشان از طريق فراهم كردن و برپاسازي ظرفيت سرويس‏هاي لازم براي نظارت جهاني مؤثر كمك مي‏‏كند. 

الف) پردازش داده‌ها‏
داده‌هاي وارد شده براي ثبت، مكان‏يابي كردن و تحليل وقايع، با تأكيد بر كشف انفجارهاي هسته‏اي به كار گرفته مي‏‏شوند. 

داده‌ها‏ به سرعت پردازش مي‏‏شوند، با اولين تحليل اتوماتيك –به سرعت- آنچه بولتن داده‌ها‏ ناميده مي‏‏شود، ظرف دو ساعت منتشر مي‏‏شود. بولتن داده‌ها‏ شامل ليستي خودكار از تحليل‏هاي لرزه‌نگاري صوتي وقايع و راديو اتم‏هاي كشف شده به وسيله ‏ايستگاه‌هاي نظارت است. 

در تحليل‏ها‏ متعاقباً ‏اين ليست‏ها‏ را بازبيني مي‏‏كنند. ‏اين بازبيني براي آماده كردن كيفيت بولتن‏هاي آماده شده براي دولت‏هاي عضو پيمان است. 

ب)مخابره‏كردن داده‌ها‏ به دولت‏هاي عضو
مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) دسترسي سيستم نظارت بين‏‏‏المللي (IMS) را بر داده‌هاي خام امكان‌پذير مي‏‏كند و مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) بولتن داده‌ها را براي دولت‏هاي عضو در دسترس قرار مي‏‏دهد. ‏اين فرآيند از ۲۱ فوريه ۲۰۰۰ آغاز شده است. 

همچنين دفاتر امني تأسيس شده‏اند‏‏ براي اجازه دادن به دولت‏هاي عضو براي دسترسي به‏اين داده‌ها‏ و توليدات. 

همچنين از كاربران معين شده توسط دولت‏هاي عضو حمايت گسترده‏اي مي‏‏شود. ‏اين حمايت از طريق فراهم‌سازي يك بسته نرم‌افزاري استاندارد، دوره‌هاي كارآموزي و كمك‏هاي فني صورت مي‏‏پذيرد. 

۳)زيرساخت ارتباطات جهاني (GCI) 
زيرساخت ارتباطات جهاني (GCI) داده‌هاي ضبط شده در سيستم نظارت بين‏‏‏المللي (IMS) را به مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) ارسال مي‏‏كند. همچنين داده‌هاي خام و داده‌هاي بولتن‏ها‏ را از مركز داده‌هاي بين‏‏‏المللي (IDC) به دولت‏هاي عضو ارسال مي‏‏كند. 

زيرساخت ارتباطات جهاني (GCI) پوشش جهاني را تضمين مي‏‏كند. داده‌هاي رسيده و از طريق يك شبكه ۶ ماهواره‏اي توزيع مي‏‏شود. ماهواره‌ها‏ مخابره‌ها‏ را به سه مقر فعاليت روي زمين تعيين مسير مي‏‏كنند و سپس داده‌ها‏ به مركز داده‌هاي بين‏المللي (IDC) به وسيله اتصالات زميني ارسال مي‏‏شوند. 

۴)مشورت و توضيح
اگر يكي از دولت‏هاي عضو احساس كند كه داده‌هاي قطعي‏اي را دال بر يك انفجار هسته‏اي جمع‌آوري كرده است، فرآيند مشورت و توضيح مي‏‏تواند به حل و روشن كردن قضيه كمك كند. ‏اين فرآيند كه براي دولت‏هاي عضو بعد از ورود به پيمان الزام‌آور است، امكان‌پذير مي‏‏باشد، يك دولت اجازه دارد درخواست توضيح مستقيم از دولت ديگر يا از طريق كميته اجرايي بنمايد. دولت‏هاي عضو همچنين مي‏‏توانند از مديركل سازمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBTO) درخواست اطلاعات كنند. يك دولت كه درخواستش رسيده است، ظرف ۴۸ ساعت اتفاقي كه پرس‏و‏جو كرده روشن مي‏‏شود. 

۵)بازرسي در محل (OSI)
دولت‏ها‏ حق دارند بازرسي در محل (OSI) را قطع نظر از نتايج فرآيند مشورت و توضيح درخواست كنند. ‏اينچنين بازرسي‏ها‏ براي ثابت كردن‏ اينكه آيا يك انفجار هسته‏اي در تخطي از پيمان رخ داده است، انجام خواهد شد. آنها همچنين از حقايقي كه جمع‌آوري كرده‏اند،‏‏ استفاده مي‌كنند كه اين حقايق ممكن است در تشخيص احتمالي نقض پيمان به كار برده شود. بازرسي در محل (OSI) تحت نظر آخرين مقررات بازرسي متعلق به پيمان انجام مي‏‏شود و فقط مي‏‏تواند به استناد به آن لازم‏الاجرا شود. 

۶) اقدامات اعتمادسازي
براساس اختيار، دبيرخانه فني سازمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBTO) در مورد هر انفجار هسته‏اي با به كارگيري ۳۰۰ تن تي‌ان‌تي (T N T) يا معادل انفجار بيش از ‏اين ميزان تي‌ان‌تي (T N T) منفجر شده را در سرزمين دولت‏هاي عضو به اطلاعشان مي‏‏رساند. ‏اين آگاه‌سازي به دو دليل مفيد است: اول براي همه، آنها براي تشخيص هر گونه سوء‌تعبير احتمالي در داده‌هاي بازرسي همكاري مي‏‏كنند در شرايطي كه براي مثال يك انفجار مين‌گذاري بزرگ‏ اند‏‏يشه مقدماتي براي يك انفجار اتمي‏‏بودن نيست. ثانياً، آنها در آزمايش و ميزان‌سازي دقيق شبكه سيستم نظارت بين‏‏‏الملل (IMS) مساعدت مي‏‏كنند. 

لازم به ذكر است دكتر دالمن، رئيس گروه متخصصان دانشمند بود كه جزئيات رژيم بازرسي را قبل و طي مذاكرات پيمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBT) به‌وجود آورد و رئيس كارگروه بازرسي سازمان پيمان منع جامع آزمايش‏هاي هسته‏اي (CTBTO) از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ بود. 

ابعاد تحميلي معاهده
در خصوص ماهيت ‏اين معاهده قابل ذكر است كه شكل معاهده مزبور چندان مطول و گسترده نيست اما با نگاهي به محتواي آن متوجه وجود بندهايي مي‏شويم كه عملاً به نظر مي‏رسد مي‏تواند منبع اعمال نظر و اعمال فشار كشورهاي قدرتمند (دارا) و كشورهايي شود كه در راه دارا شدن فناوري هسته‏اي گام بر مي‏دارند: 

۱- تيم بازرسي داراي مصونيت فوق‏العاده بوده و چنانچه در كشور ميزبان مرتكب هرگونه تخلف و جرم از قبيل جاسوسي و سوء‌استفاده از مصونيت‏هاي خود شوند، كشور پذيرنده هيچ‌گونه صلاحيتي براي بازجويي از آنها ندارد و در واقع تيم بازرسي از صلاحيت قضايي كشور پذيرنده خارج است. 

كشور ميزبان تنها مي‏‏تواند مراتب را به دبيركل سازمان گزارش كند و سازمان صلاحيت بررسي موضوع را دارد. در صورتي كه جرم بازرس (از قبيل تجاوز، قتل، سوء‌‌استفاده و. . . ) محرز شود، دبيركل سازمان فقط مي‏‏تواند عدم تكرار مسئله را به بازرس هشدار دهد. در نتيجه از كشور ميزبان سلب صلاحيت قضايي شده است. به موجب معاهده، بازرسان حتي سال‏ها‏ پس از بازگشت به كشور خود، از حيث مأموريت‏هاي بازرسي خود مصونيت دارند. 

۲- تيم بازرسي در انجام مأموريت‏هاي بازرسي خود براي دسترسي به‌هر نقطه كشور محل مأموريت، حتي كاخ رياست جمهوري از آزادي كامل برخوردارند. بازرسان با استفاده از اصل دخالت نامحدود كه در معاهده پيش‏بيني شده، از آزادي تام و مطلق برخوردارند. 

براساس مفاد معاهده، تيم بازرسي بايد مأموريتش را با حداقل شيوه دخالت‌آميز ممكن از سوي دولت پذيرنده آغاز كند و سپس در صورتي كه لازم ديده شود، براي جمع‏آوري اطلاعات لازم به شيوه دخالت‌آميز بيشتري مبادرت خواهد ورزيد. در‏اينجا بايد دقت شود كه
- حداقل شيوه دخالت از سوي دولت پذيرنده يعني چه؟ واژه حداقل را چگونه مي‏‏توان اندازه گرفت؟
- محدوده مجاز براي دخالت بيشتر تا كجاست؟ 

۳- سيستم ارتباطي بازرسان با مقر خود نيز به شيوه رمزگذاري است كه كشف آن و پي بردن به فعاليت‏هاي غيرمجاز آنها براي كشور ميزبان سهل نخواهد بود. 

۴- كشورهاي توسعه يافته از طريق قواعد و شبيه‏سازي قادر خواهند بود به آزمايشات هسته‏اي خود ادامه دهند ولي كشورهايي كه فاقد تكنولوژي اوليه بوده و در رديف ندارها قرار دارند، براي هميشه در همان طبقه ندارها باقي خواهند ماند. در‏اين خصوص قابل ذكر است كه در مقوله سلاح‏هاي هسته‏اي بحث داشتن يا نداشتن، يك موضوع پرستيژي براي ارتقاي همگونگي جامعه و تقويت روحيه ملت است. احتمال كاربرد سلاح‏هاي هسته‏اي توسط هند و پاكستان صفر است اما تغيير طبقه‏ اين دو كشور از ندارها به داراها و عقب نماندن آنها از يكديگر در ‏اين مسابقه جهت كسب پرستيژ و همگون ساختن روحيه جامعه و ارتقاي مشروعيت دولت‏هاي هند و پاكستان ضروري تشخيص داده شده است. 

۵- نكته ديگر تبعيض‌آميز بودن معاهده به لحاظ استقرار دستگاه‌هاي نظارت در كشورهاي مختلف است. در حالي كه يكي از مجهزترين سيستم‏هاي لرزه‌نگاري در چاران مستقر شده و حتي در مرحله دوم ارتقا يافته، قرار است در اسرائيل دو دستگاه فرعي‏ اين سيستم نصب شود. 

۶- يك نكته مهم ديگر آن است كه مواد ۱۴ و ۱۵ معاهده، صريحاً اعلام مي‏‏دارد كه‏ اين معاهده تحفظ‌ناپذير است يعني كشورها در هنگام امضاي معاهده برخلاف ساير معاهدات بين‏‏‏المللي حق اعلام شرط تحفظ ندارند. 

با نگاهي به موارد فوق مي‏‏توان دريافت انتخاب واژه‌هاي‏ اين معاهده دقيق بوده و نشان مي‏‏دهد كه‏ اين رژيم تحميلي را امريكايي‏ها‏ و انگليسي‏ها‏ تنظيم كرده‏اند‏‏. 

جمهوري اسلامي‏ايران و پيمان
معاهده در سال ۱۹۹۶، در معرض امضاي كشورها قرار گرفت. شرط نافذ شدن‏ اين معاهده، امضا و تصويب پارلماني آن توسط ۴۴ كشور داراي توان هسته‏اي است. از سال ۱۹۹۶ تاكنون تنها ۳۳ كشور آن را امضا كرده‏اند‏‏ كه دستگاه ديپلماسي‏ وقت ايران در همان زمان، به صورتي شتابان اقدام به امضاي معاهده كرد. در مقابل امريكايي‌ها با كش دادن فرايند تصميم و با استفاده از بهانه واقعه ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ سرانجام از زير بار تعهدات آن شانه خالي كردند و كنگره امريكا ‏اين معاهده را رد كرد. 

اين در حالي است كه در مقابل دستگاه ديپلماسي جمهوري اسلامي ‏ايران بر اساس حسن ظن نسبت به همكاري‌هاي بين‏‏المللي (اين حسن ظن در دوره اصلاح‌طلبان به گونه‌اي تبديل به خوشبيني افراطي شده بود)‌ واقعاً در جهت شفاف‌سازي رفتار كرده و در جهت تثبيت رژيم‏هاي كنترل تسليحات و صلح و امنيت بين‏‏‏المللي گامي ‏‏اساسي برداشته است. 

در حال حاضر بدون ترديد، ‏ ايران با باز تنظيم انحرافات سياستگذاري دوران اصلاحات به دركي درست از حقوق هسته‏اي و بين‏‏‏المللي خود نائل آمده و ضمن آنكه به گونه‏اي عزتمندانه در جهت تحقق آن گام بر‌مي‏‏دارد، عملاً در جهت استقرار رژيم عادلانه امنيتي جامعه بين‏‏‏المللي و فعال‏سازي ظرفيت‌هاي قوانين بين‏‏‏المللي براي نظارت بي‌تبعيض بر همه اعضا همكاري فعالانه‏اي با جامعه بين‌الملل دارد.
 بديهي است، ‏ايران مي‏‏تواند به عنوان الگويي بي‏بديل براي ساير كشورها در جهت استفاده صلح‌آميز از انرژي هسته‏اي و رعايت قواعد بين‏‏‏المللي در جهت صلح و امنيت نظام بين‏‏‏الملل شناسايي شود؛ چنانكه دكتر ابومحمد عسگرخاني در بسياري از اجلاس‏هاي اعراب براي دستيابي به انرژي هسته‏اي طي نكته‏اي مهم بدان‏ها‏ اشاره مي‏‏كند. وي معتقد است «اگر شما [اعراب] امروز مي‏‏توانيد در ‏اين رابطه به بحث بنشينيد و در رابطه با آن گفت‏و‏گو و ‏آينده‏‌انديشي كنيد، ‏اين را مرهون تلاش‏هاي‏ايران در جهت حفظ و كسب حقوق خودش هستيد.» 

بر‏اين اساس مي‏‏توانيم بگوييم كه حقوق امروزِ بين‏‏‏المللي جمهوري اسلامي‏ايران در رابطه با دستيابي به انرژي صلح‌آميز هسته‏اي، در پيوند با استيفاي حقوق حقه فرداي ساير ملل قرار گرفته و در مسير جديد بهره‌گيري همه ملت‌هاي استقلال جهان از دستاوردهاي صلح‌آميز علوم هسته‏اي، ايران نقش پيشرو و جاده‏صاف‏كن را بازي مي‏كند.

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار