مشكلات موجود در اتوبوسهاي شهري طي ساليان گذشته به دفعات صداي بسياري از مردم و حتي مسئولان را در آورده است؛ صفوف در هم پيچيده و فشردگي فضاي درون اتوبوسها را بيترديد بسياري از شهروندان تاكنون تجربه كردهاند؛ تجربه ناخوشايندي كه براي تعداد قابل توجهي از شهروندان به صورت روزانه در حال تكرار است و با وجود آنكه بارها مسئولان شهري و دولتي از توسعه حمل و نقل عمومي دم زدهاند، اما همچنان مشكلات حمل و نقل عمومي پابرجاست و در اين ميان تنها كرامت مردم است كه در اتوبوسها و زير دست و پاي يكديگر و فشارها مخدوش ميشود!
در همين ارتباط روز گذشته مديرعامل شركت واحد اتوبوسراني تهران، مهمترين عامل شلوغي و كمي تعداد اتوبوسها در پايتخت را محقق نشدن وعدههاي مسئولان در تحويل اتوبوسها به اين ناوگان اعلام كرد. با اين حال، معاون شهردار تهران و معاون استاندار هريك موضعي متفاوت دارند و دبير شوراي عالي ترافيك كشور هم ميگويد كه دولت در اين باره هيچ تعهدي به شهرداري ندارد!
سنندجي: قرار بود هزار اتوبوس بدهند، ۱۱۶ تا دادند! مديرعامل شركت واحد اتوبوسراني تهران روز گذشته گفت: بايد اتوبوس در شهر به تعداد كافي وجود داشته باشد و مسافر بتواند به راحتي بنشيند. بايد بر اساس قانون هر سال تعدادي اتوبوس به شركت واحد تحويل داده ميشد كه در افق ۱۴۰۴ ناوگان ما به ۱۱ هزار اتوبوس برسد. تقريباً ساليانه نزديك به هزار اتوبوس بايد به ما تحويل داده ميشد كه سال گذشته تنها ۱۱۶ اتوبوس به ما دادند. وقتي ما كمبود اتوبوس داريم، چاره ديگري نداريم، نميتوانيم مردم را سوار نكنيم.
پيمان سنندجي اظهار داشت: بر اساس بخشنامه جديد، اتوبوسهاي بالاي هشت سال نيز از تيرماه اجازه تردد در سطح شهر را ندارند. وقتي اتوبوس نيست و اين تعداد اتوبوس هم اجازه فعاليت ندارند، مردم مجبور ميشوند سه طبقه سوار شوند و روي سقف اتوبوس هم بنشينند!
سنندجي با اشاره به كيفيت اتوبوسهايي كه توسط دولت به شهرداري تحويل داده شده است، گفت: اين اتوبوسها از لحاظ موتور استاندارد است، اما از لحاظ ساختاري به گونهاي است كه برخي از اقشار امكان استفاده از آن را ندارند.
معاون شهردار: دولت بودجه ما را بدهد، مشكل حل ميشود سخنگوي شهرداري تهران و معاون شهردار نيز در گفتوگو با «جوان» با اعلام اينكه دولت به تعهدات خود عمل نكرده است، ميگويد: در شهرهاي بزرگ بايد دولت و شهرداري به توسعه حمل و نقل اهميت و آن را در اولويت قرار دهند. ابتدا توسعه ناوگان ريلي و سپس توسعه اتوبوسراني در اولويت است. با اين حال طي روز ۴ ميليون مسافر توسط اتوبوسها جابه جا ميشوند و اگر در اين ميان نوسازي انجام نشود، مشكل بهوجود ميآيد. سيدمحمدهادي ايازي ميافزايد: دولت بايد به اين امر توجه ويژهاي داشته باشد و زماني كه مجلس ۲ ميليارد دلار براي اين مهم تصويب كرده، دولت بايد اين بودجه را در اختيار شهرداري قرار دهد تا مشكلي بهوجود نيايد. وي اين تعداد اتوبوس تحويل داده شده را از سهم شهرداري قلمداد ميكند: واگذاري تنها ۱۰ درصد از اتوبوسها كه آن هم سهم خودمان است، مشكلي را حل نميكند.
معاون استاندار: بودجه را به شهرداري دادهايم اما معاون امور عمراني استانداري تهران با رد صحبتهاي ايازي به «جوان» ميگويد: دولت تمامي اعتبارات و بودجه حمل و نقل را در اختيار شهرداري قرار داده است. جدا از آن، انتظار مردم از شهرداري اين است كه با وجود بودجه ۹ هزار ميليارد توماني خود شهرداري، نبايد در انتظار بودجه دولتي بمانند و مردم را اذيت كنند. محمدرضا محمودي عنوان ميكند: اينكه حتماً دولت بايد سهم را بدهد با دانستهها و قوانين همخواني ندارد. دوستان شهرداري خوب ميدانند كه دولت نهم و دهم بيشترين كمك و بيسابقهترين ياريها را در زمينه حمل و نقل انجام داده است. وي ميگويد: در همين زمينه توليدكنندگان داخلي و شركتهاي سازنده در مقاطعي بدقولي كرده اند؛ قرار بود اتوبوسها را تحويل دهند، اما ندادهاند. با اين حال اگر سياست ايجاب كند دولت براي رفع مشكل مردم از كشورهاي خارجي اتوبوس وارد ميكند.
شفيعي: دولت هيچ تعهدي به شهرداري ندارد! از سوي ديگر، دبير شوراي عالي ترافيك كشور هم در گفتوگو با «جوان»، اعداد و ارقامي را كه مسئولان شهري اعلام كردهاند، ساخته ذهن خود اين افراد ميداند و تصريح ميكند: اين اعداد بر چه اساسي گفته شده است و در كجا آمده كه ما خبر نداريم؟! دولت هيچ تعهد قانوني به شهرداري ندارد و تنها تكليفي كه دولت در قانون بودجه براي توسعه ناوگان حمل و نقل دارد، يكي از رديفهاي متفرقه بودجه سنواتي كل كشور است كه براساس تخصيص داده شده، دولت هر ساله تعدادي اتوبوس با يارانهاي ۵/۸۲ درصدي به شهرداري ميدهد. مجتبي شفيعي با انتقاد از مسئولان شهرداري ميگويد: تعداد زيادي از اتوبوسها با يارانه دولتي به جاي استفاده در حمل و نقل شهري و براي شهروندان به صورت سرويسهاي ويژه در واحد گشت استفاده ميشود و شهرداري با آنها كسب درآمد ميكند!
به هر رو، در لابهلاي دعوا و اختلافنظر مديران دولتي و شهري، شهروندان در اتوبوسها معذبند و مجبورند كمبودها و سختيها را تحمل كنند.
