مهر: کرمانشاه امروز هم از هجوم ریزگردها در امان نبود و شهروندان کرمانشاهی باز هم اکسیژن را با طعم خاک چشیدند.
گرچه مقابله ریشهای با پدیده گرد و غبار و ریزگردها که منشأ آنها کشورهای همسایه ایران است، در گرو تحولات بین المللی و منطقهای است و موقعیت کنونی منطقه به لحاظ سیاسی، رسیدن به راه حل سهل الوصول را بسیار سخت کرده است اما هیچکدام از این دلایل مانع ازاین امر نمیشود که برای مدیریت و کاهش تبعات گرد و غبارها به صورت جدی اهتمام نکرد.
اثرات مخرب ریزگردها برای مردم به اندازه ایست که روشهای مدیریتی و کنترلی برای کاهش تبعات خطرناک آن باید در کوتاهترین زمان ممکن عملیاتی شود.
باید دید مسئولیت اندیشیدن راهکارهای مقابله با این معضل گلوگیر متوجه کدام نهاد است؟ دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی؟ سازمان حفاظت محیط زیست و مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم این سازمان؟ استانداریها؟
شاید با دیدی منطقیتر کارگروهی متشکل از همه اینها و دیگر نهادهای ذیربط برای رسیدن سریع به جایی که آسیبهای ناشی از این دانههای کوچک خطرناک به حداقل ممکن برسد، ضروری باشد.
تبلیغ و توزیع دستگاههای فیلتراسیون برای منازل و مخصوصاً اماکن عمومی پرتردد در شهرهای درگیر با آلودگی هوا، توزیع رایگان یا لااقل کم هزینه اقلام دارویی و محافظتی مثل اسپریهای مخصوص، ماسکهای استاندارد، تعطیلی مراکز آموزشی و ادارات در روزهایی که هجمه ذرات گرد و غبار به حد هشدار و خطرناک برسد و... میتواند از راهکارهای کوتاه مدت و سریع برای مقابله و تبعات این معضل باشد.
گرچه همانطور که اشاره شد راه حلهای ریشهای و اساسی منوط به کمکهای بین المللی است و این مهم نیز به دلیل اوضاع منطقه بسیار زمانبر است اما به هر حال تلاش دیپلماتیک برای رفع دائمی این مشکل را نباید فراموش کرد.
راه حلهایی نظیر مالچ پاشی در مناطق مستعد طوفانهای شن در کشورهای همسایه، استفاده از مزرعههای بادی (توربینهای بادی تولید برق) یا ایجاد فضای سبز در این مناطق میتواند توسط مسئولین ذیربط پیگیری و دنبال شود.
به هرحال آنچه که مشخص است کرمانشاه و سایر استانهای غربی و جنوب غربی کشور، این روزها به سختی نفس میکشند و پیگیری راهکارهایی مانند موارد فوق بسیار ضروری و حیاتی شده است.
