به گزارش ايسنا، اين مطالعه همچنين نشان داده است كه بين خوابگردي و ابتلا به اختلالات رواني خاص ارتباط وجود دارد. اين متخصصان دريافتهاند كه خوابگردي در ميان بزرگسالان آمريکايي شايعتر از آن است كه در گذشته تصور ميشد.
مجله آنلاين ساينس ديلي به نقل از مقاله منتشر شده در مجله عصب شناسي گزارش داد، در واقع ۳.۶ درصد از بزرگسالان آمريکايي دست کم يک بار در سال گذشته دچار خوابگردي شدهاند و يک درصد نيز دو نوبت در ماه اين اختلال را تجربه كردهاند. نتايج به دست آمده بسيار بيش از آماري است که مطالعات قبلي نشان دادهاند.
بررسي جديد تاكيد ميكند كه برخي از بيماريهاي مغزي از جمله افسردگي و برخي از داروهاي افسردگي ارتباط مستقيمي با خوابگردي دارد. دكتر موريس اوهايون روانپزشک دانشگاه استنفورد در اين رابطه خاطرنشان كرد: اين يافته همچنين ممکن است بتواند راهکارهايي را براي درمان اختلال خوابگردي ارائه کند.
اوهايون و دستيارانش براي رسيدن به اين نتيجه روي ۱۹ هزار و ۱۳۶ بزرگسال امريكايي از ۱۵ ايالت مختلف مطالعه كردند.
بنا براين گزارش، خوابگردي عبارت از قدم زدن و انجام دادن کارهايي در ضمن خواب است بيآنکه شخص در بيداري آنچه را كه انجام داده به ياد آورد. خوابگردي معمولا منشا خانوادگي دارد و موروثي است. خوابگردي يکي از اختلالات خواب است که در حوزه «روانشناسي خواب» مورد مطالعه و بررسي قرار ميگيرد. در اين حالت بدن بيدار و ذهن در خواب است و ممکن است بيمار در خواب راه برود، بدود، لباس بپوشد، حمام يا رانندگي کند، اشياء را پرت کند و حتي فردي را به قتل برساند.
امروزه مشخص شده است که برخلاف تصورات گذشته، علت اختلال خوابگردي فقط محدود به مسايل رواني نمي شود. در اصل علت بروز آن مجموعهاي از عوامل است که يکي از آنها استرسها و فشارهاي رواني است. در عين حال تغيير در ميزان برخي مواد شيميايي موجود در مغز نيز در بروز اين حالت دخيل هستند. گاه سوء مصرف برخي مواد نيز ميتواند به اين اختلال منجر شود. خستگي مفرط يا محروميت قبلي از خواب سبب تشديد اين اختلال ميشود. بيمار ممکن است بنشيند و به نظر بيايد که بيدار است در حالي که در خواب به سر ميبرد، گاه بلند شده و راه مي رود يا حتي ترکيبي از فعاليتهاي پيچيده را انجام مي دهد.
متخصصان تاكيد دارند: از آنجا که محروميت از خواب ميتواند فرد را مستعد بروز حملات کند به همين دليل توصيه ميشود که زمان خواب شبانه براي کودکان مبتلا به اين اختلال هميشه ثابت باشد و حتما از کمبود خواب در آنها جلوگيري شود. حتما به روان پزشک مراجعه کنيد تا در صورت صلاحديد از روشهاي دارويي و غيردارويي براي کاهش شدت و مدت حملات استفاده شود.
استرس و اضطراب نيز در ايجاد حملات خوابگردي اثري اثبات شده دارند. حذف اين گونه عوامل در بهبود خوابگردي موثر است. برخي از روشهاي غيردارويي مثل هيپنوتيزم يا رلكسيشن نيز اثرات مفيدي در درمان دارند.
