ایسنا: در روزهای پنجم و ششم ژوئن سال جاری (۱۶ و ۱۷ خرداد)، میلیونها انسان در سراسر جهان میتوانند در رویدادی که احتمالا دیگر در طول عمرشان اتفاق نخواهد افتاد، به مشاهده عبور سیاره ناهید از برابر خورشید بنشینند.
این گذر حدود شش ساعت به طول خواهد انجامید و در طول آن، ناهید (زهره) مانند یک نقطه ریز سیاه در سطح خورشید دیده خواهد شد.
این رویداد در نوبت بعدی در سال ۲۱۱۷ اتفاق خواهد افتاد.
جی پاساچوف، ستارهشناس کالج ویلیام در مقالهای در مجله جهان فیزیک به بررسی علم پشت این گذر ناهید و ارائه تاریخچه آن پرداخته است.
گذر سیاره ناهید تنها در موقعیتهای بسیار نادر اتفاق افتاده که در آن زمین و ناهید در یک خط با خورشید قرار میگیرند. در زمانهای دیگر این سیاره از زیر یا بالای خورشید میگذرد چرا که دو مدار در یک زاویه خفیف نسبت به یکدیگر قرار میگیرند.
این گذرها به صورت جفت که با فاصله هشت سال از هم جدا شدهاند، رخ داده و فاصله میان این گذرها معمولا بین 5. 105تا 121سال متغییر است. گذر پیشین در سال ۲۰۰۴ رخ داده بود.
دانشمندان با استفاده از نظریات پایه نیکولاس کوپرنیک در سال ۱۵۴۳ توانستند به پیشبینی و ثبت گذرهای دو سیاره ناهید و عطارد در قرنهای بعدی بپردازند.
یوهانس کپلر با موفقیت گذر دو سیاره را از برابر خورشید در سال ۱۶۳۱ پیشبینی کرد اما اولین گذر قابل مشاهده سیاره ناهید در سال ۱۶۳۹ اتفاق افتاد که توسط ارمیا هوروکس، ستارهشناس انگلیسی کشف شد.
بعدها در سال ۱۷۱۶، ادموند هالی از گذر سیاره ناهید برای پیشبینی فاصله دقیق میان زمین و خورشید استفاده کرد که به «واحد نجومی» معروف است.
در نتیجه در سالهای ۱۷۶۱ و ۱۷۶۹ صدها هیات اعزامی برای مشاهده این گذرها به سراسر جهان فرستاده شدند.
پاساچوف انتظار دارد که این گذر بتواند نظریه تیم وی را در مورد پدیده «اثر قطره سیاه» تائید کند. طبق این فرضیه در لحظات ابتدایی عبور ناهید و هنگامی که این سیاره در ابتدای صفحه خورشیدی قرار میگیرد، نور خورشید در اطراف ناهید خمیده و توسط جو متمرکز سیاره بازگشت داده میشود که باعث کشیدهتر شدن ظاهر سیاره خواهد شد.
این محققان به مشاهده جو ناهید در زمانی که نیمی از آن روی دیسک خورشیدی قرار گرفته، خواهند پرداخت. آنها بر این باورند که رصد این گذرها میتواند به ستارهشناسانی که به بررسی سیارات فراخورشیدی در اطراف ستارههای دیگر میپردازند، کمک کند.
