به گزارش جوان، واردات بيرويه ميوه سخن تازهاي نيست و اين موضوع در طول سالهاي گذشته و اخير همچنان تيتر بسياري از رسانهها بوده و هست.
واردات بيرويه ميوه در فصل برداشت و يا خارج از فصل معضلي شده تا كشاورزان داخلي مجبور شوند محصولات خود را ارزانتر از نرخ معمول به دلالان بفروشند. چارهاي هم جز اين نيست چرا كه در غير اينصورت محصولشان بر روي زمين ميماند.
گشتي در بازار ميتواند اين سخن را تأييد كند. همچنان پرتقالهاي مصري در بازار رخنمايي ميكنند. مصريها با اينكه دولت باثباتي ندارند و همچنان درگير فضاي سياسي خود هستند، اما در يك مورد به خوبي هماهنگ و متحد عمل ميكنند، آن هم صدور پرتقالهاي خود به ايران است!
از سوي ديگر همسايه ديگر ايران نيز با وجود موضعگيريهاي جالب توجه درباره ايران از صادرات ميوههاي فصل و غيرفصل خود غافل نمانده و ليمو و نارنگي تركيه را به بازار پرمحصول و متنوع ايران صادر ميكند.
جالب اينكه اكنون فصل ميوهاي چون پرتقال نيست اما به وفور ميتوانيد پرتقالهاي خارجي را بيابيد. اين امر به خاطر حجم بالاي واردات در اواخر سال گذشته و انبار شدن اين ميوه و شايد واردات در سال جاري باشد.
كمكم بايد منتظر ميوههاي استوايي از تايلند، انبه از پاكستان، موز از آمريكاي جنوبي، توت فرنگي از تركيه و سيب لبناني و غيره باشيم.
نكته ديگر عدم كاهش قيمت ميوه در بازار با وجود حجم بالاي واردات است. به عنوان مثال با وجود حجم بالاي ورود پرتقال خارجي و عرضه محصول داخلي قيمت ميوه همچنان روند صعودي دارد. اين موضوع در ساير محصولات چون سيب نيز صادق است.
به گفته يكي از فروشندگان ميوه در شهر تهران، اكنون اكثر ميوههاي پرفروش چون سيب و پرتقال خارجي است و ميوههايي چون كيوي و هندوانه از بازار داخلي تأمين ميشود.
وي ميگويد: با گرم شدن هوا بزودي ميوههايي چون توت فرنگي تركيه كه در اكثر مواقع به صورت مصنوعي پرورش داده ميشوند و ميوههاي كشورهاي آسياي شرقي وارد كشور خواهد شد.
يكي از خريداران ميوه نيز مدعي است كه برخلاف شعارها، قيمت ميوه همانند ساير اقلام پايين كه نيامده بالا هم رفته است.
وي ادامه ميدهد با اين مقدار واردات نميدانم چرا دلالان اجازه كاهش قيمت را نميدهند.
البته بهانه برای افزایش قیمت میوهها تنها آفت واردات میوه نیست. بلکه مهمتر از آن نبود برنامه صحیح برای واردات وکسب سود توسط مافیای میوه باعث میشود که استراتژی تولید به خطر افتاده وتولیدکنندگان میوه به دلیل عدم اعتماد به بازار هر سال به کاشت یک نوع میوه خاص رو میآورند و همین موضوع نیز خود به گرانی برخی کالاهای داخل دامن میزند و از سوی دیگر بازارهای صادراتی نیز به دلیل معلوم نبودن میزان تولید همواره نگاه مقطعی به تولیدات ایرانی دارند.
اعتیاد به واردات ميوه
گزارش گمرك ايران درباره تراز بازرگاني و واردات و صادرات انواع ميوه از سالهاي ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ حاوي نكات جالب توجهي است که مهمترین نکته آن اعتیاد به میوههای خارجی و افزایش دوز مصرف از سال ۸۵ به بعد است.
براساس اين گزارش، تراز بازرگاني «انواع ميوه» تازه و خشككرده، در سالهاي ۹۰-۱۳۸۵، گرچه فراز و نشيبهايي را تجربه كرده، اما همواره داراي رقمي مثبت بوده است.
اين رقم از يك ميليارد و ۳۵۵ ميليون دلار در سال ۱۳۸۵ به يك ميليارد و ۵۴۱ ميليون دلار در سال بعد افزايش يافته و پس از آن با كاهشي ۷۷/۳۴ درصدي به رقم يك ميليارد و ۵ ميليون دلار در سال ۱۳۸۷ رسيده است. اين رقم در سالهاي بعد، با رشدي پياپي به ترتيب به يك ميليارد و ۲۲۵ ميليون دلار و يك ميليارد و ۵۷۱ ميليون دلار رسيده و در سال ۱۳۹۰ نيز رقمي بالغ بر يك ميليارد و ۶۴۱ ميليون دلار بوده است.
همچنين روند واردات انواع ميوه طي سالهاي مذكور نشان ميدهد، ارزش واردات «انواع ميوه» طي سالهاي ۸۹-۱۳۸۵ همواره شاهد روندي روبه رشد بوده است، به طوري كه از رقم ۲۲۰ ميليون دلار در سال ۱۳۸۵ با ۶۹/۱۸۳ درصد رشد به رقم ۶۲۴ ميليون دلار در سال ۱۳۸۹ رسيده است؛ اما در سال ۱۳۹۰، واردات «انواع ميوه» سيري نزولي را طي كرده و با كاهشي ۹۲/۱۳ درصدي در مقايسه با سال پيش از آن، به رقم ۵۳۷ ميليون دلار رسيده است که باز هم در مقایسه با سال ۸۵ هنوز نشان از فاصله زیاد وتبدیل سرمایههای نفتی به میوههای خارجی دارد.
در بررسي سهم «انواع ميوه» از كل واردات كشور، ارقام سال گذشته، نشانگر سهم اندك اين دسته از محصولات در بين كل كالاهاست. سهم وزن و ارزش «انواع ميوه» از كل واردات سال ۱۳۹۰، تنها در حدود ۰۲/۲ درصد از وزن و ۸۷/۰ درصد از ارزش بوده است.
