بي شك براي شما هم پيش آمده براي انجام كار كوچكي كه شايد ۱۰ دقيقه بيشتر زمان نبرد، نيم ساعت تا ۴۵ دقيقه طول و عرض خيابانها را به دنبال جايي براي پارك بگرديد و سرانجام نااميد از يافتن، به اجبار به توقف در يك معبر پارك ممنوع تن دهيد، اما پس از بازگشت با جاي خالي خودرويتان مواجه شويد كه با جرثقيل به پاركينگ راهنمايي و رانندگي منتقل شده است. يا در حالتي ديگر با جريمهاي دور از انتظار برخورد پيدا ميكنيد. حالت سومي هم وجود دارد كه شما خودروي خود را به كوچه و خيابانهاي اطراف آن محل برده و در نهايت جلو درب پاركينگ شهروندي بگذاريد و پس از بازگشت رنج عوض كردن لاستيكي را بكشيد كه يكي از اهالي خشمگين زحمت پنچر كردن آن را كشيده است.
شمارهگذاري بيرويه خودروهاي جديد و تلاش خودروسازان داخلي آن هم به روشهاي مختلف براي فروش محصولات خود باعث شده تا كمبود جاي پارك به يك معضل در كلانشهرها به ويژه تهران تبديل شود. معضلي كه به گفته كارشناسان حمل و نقل در آيندهاي نه چندان دور تماميخيابانهاي شهرهاي بزرگ را به پاركينگ دائميخودروها تبديل خواهد كرد. براساس آمارهاي ارائه شده روزانه بيش از ۵۰۰ هزار خودرو براي پيداكردن جاي پارك مناسب بين ۱۵ تا ۳۵ دقيقه وقت صرف ميكنند، اما اين مسئله تنها به اتلاف زمان خلاصه نميشود.
ظرفيت محدود معابر، ورود بيرويه خودرو، افزايش سفرهاي درونشهري با خودروي شخصي، كمبود وسايل نقليه عمومي و نيز كمبود پاركينگ در كلانشهرها بهخصوص تهران موجب شده تا علاوه بر گره ناگشوده ترافيك، موضوع پارك حاشيهاي خودرو در پايتخت به يك معضل بغرنج تبديل شود.
كوچه گردي شهروندان افزايش خودروها و كمبود توقفگاهها هم طي سالهاي گذشته از يكسو و كارگذاري پاركومترهاي جديد شهرداري تهران در بسياري از خيابانهاي پايتخت از سوي ديگر سبب شده تا بسياري از خودروهاي شهروندان اين روزها و در نبود پاركينگهاي طبقاتي سر از درب منازل مردم و كوچهها و خيابانهاي فرعي در آورد. هرچند آشنا نبودن مردم با اين پاركومترها و پولهاي هنگفتي كه براي يك ساعت پارك اخذ ميشود هم در هجوم ماشينها به كوچهها بياثر نيست.
هجومي كه در اين ميان مشكلات بسيار زيادي را هم براي صاحب ماشين و هم براي اهالي كوچهها بهوجود آورده است. نزاعهاي خياباني، خط انداختن ماشين ها، پنچر كردن اتومبيلها، درگيري بر سر جاي پارك، سد معابر عمومي و سر و صداي بيش از حد از جمله مواردي است كه عامل اصلي آن هجوم اتومبيل به كوچه و نبود پاركينگ در پايتخت است.
وجود پاركبانها كه به عنوان يك راهكار طي چند سال اخير براي ساماندهي پارك حاشيهاي در شهر از سوي كارشناسان شهري و متوليان امور ترافيك مطرح و به اجرا گذاشته شد نيز گويا نميتواند اين معضل بزرگ را جوابگو باشد و لازم است تا راهكارهاي جديدي ارائه شود؛ به طوري كه كارشناسان ترافيك معتقدند اجراي طرح پاركبان به دليل افزايش بيرويه تعداد خودروها در شهر، به زودي اثرگذاري خود را از دست ميدهد و بايد به فكر راهكار ديگري براي ساماندهي پارك حاشيهاي بود.
