وي اضافه نمود متن اين پيمان كه نهايي و به تأييد دو كشور رسيده است، پس از امضاي رؤساي جمهوري افغانستان و امريكا براي تصويب نهايي در اختيار مجالس دو كشور قرار ميگيرد.
با امضاي اوليه اين پيمان عملاً موضوع ماندگاري وتغيير مأموريت نيروهاي نظامي امريكا از جنبه جنگ عليه ترور به كيفيت حقوقي جديدي تبديل شد. سياست امريكا در شرايط فعلي بر مديريت زمان تمركز دارد. براي كاخ سفيد، سال ۲۰۱۴ يك اصل اساسي است، لذا مقامات نظامي وامنيتي امريكا ميكوشند با توجه به موضوع بودجه نظامي و همچنين استراتژي دفاعي جديد امريكا كيفيت جديدي به برنامهها وسياستهاي نظامي خود بدهند.
در اين چارچوب سياست تدريجي تبديل حضور به نفوذ قانونمند در دستور پنتاگون قرار دارد. دولت امريكا ميكوشد جدا از اهميت پاسخ به وعدههاي انتخاباتي اوباما، موضوع انتقال امنيتي و تفكيك پايگاههاي نظامي و قرار داد استراتژيك نظامي با افغانستان، عملاً از حساسيت افكار عمومي مردم افغان كه طي ماه گذشته در ابعاد مختلف از خود واكنش نشان داده است به شكلي خاموش وبدون سرو صدا بكاهد. اين اقدامات امريكا در افغانستان زماني از معناي بيشتري برخوردار ميشود كه آن را در زمينه بعد از سفر دوستم و بسم الله خان و شرايط ضعيف دولت كرزاي براي پذيرش قرارداد استراتژيك با دعوت از جريان افراطي براي مشاركت در قدرت تحليل نماييم.
دوستم معاون اول حامد كرزاي، رئيسجمهور افغانستان در مراسم آغاز كار صلاح الدين رباني، رئيس جديد شوراي عالي صلح در كابل گفت:«كسي را كه بگوييم بيا و نوكر من باش، عسكر من باش، به باور من صلح در اين مملكت تأمين نميشود. هيچ امكان ندارد. صلح پروسهاي است كه بايد خود ما خود را آماده كنيم. يك چيزي را بايد بدهيم و يك چيزي را بايد بگيريم. ما بپذيريم اگر چيزي با ديگران تقسيم شدني است قدرت سياسي است، هرچه است، اين را بدهيم براي كساني كه ناراضي هستند». اين نخستين باري است كه مارشال دوستم از تقسيم قدرت سياسي با گروههاي مخالف حكومت سخن ميگويد.
از طرف ديگر زلمي رسول با حضور در مجلس سناي افغانستان اظهار داشت موافقت نامه همكاري و ناتو در كنفرانس شيكاگو را مطرح خواهد كرد. وزير امور خارجه افغانستان تصريح كرد طي هفته آينده در كنفرانس سران ناتو كه با محوريت افغانستان در شيكاگو برگزار ميشود قرار است ۱/۴ ميليارد دلار به نيروهاي امنيتي افغان از سوي اعضاي ناتو و امريكا تعهد مالي داده شود و ۵۰ درصد اين پول را امريكا پرداخت خواهد كرد و باقي مانده آن توسط ديگر اعضاي ناتو تأمين خواهد شد.
امريكا اكنون در تلاش است تا اجلاس ناتو در شيكاگو را به يك نقطه عطف در موضوع افغانستان بنمايد واين در حالي است كه در گذشته، آلمانها كنفرانس بن ۲ را به عنوان نقطه عطف بيان كرده بودند. در اين راستا وزارت دفاع امريكا با صدور بيانيهاي از سفر مارك گراسمن نماينده ويژه امريكا در امور افغانستان و پاكستان به آنكارا، كپنهاگ و ابوظبي از روز ۲۳ تا ۲۵ آوريل سال جاري خبر داد و اعلام كرد گراسمن بعد از سفر به دانمارك عازم تركيه خواهد شد تا در آستانه برگزاري نشست ناتو در شيكاگو در ماه مي ميلادي، رايزنيهاي خود را با مقامات ارشد آنكارا درباره چگونگي حمايت جامعه بينالمللي از نيروهاي پايدار و با صلاحيت امنيت ملي افغان ادامه دهد. در ادامه اين بيانيه آمده است: شيكاگو نقطه عطفي در تلاشهاي ما در افغانستان خواهد بود و سران ناتو براي بحث درباره مراحل انتقال قدرت در افغانستان در چارچوب پيمان ليسبون و آينده حمايت ما از افغانستان و نيروهاي امنيتي آن بحث خواهند كرد.
در يك تحليل تركيبي از روندهاي موجود، يعني ادامه مذاكرات امريكا با طالبان، قرار داد استراتژيك امريكا با افغانستان، طرح جديد همكاريهاي افغانستان با ناتو، برنامهريزي امريكا براي ساخت هفت پايگاه نظامي وپيگيري آن در چارچوب يك قرارداد نظامي جداگانه و تلاش براي مشاركت دادن طالبان در عرصه قدرت رسمي ميتواند موضوع امارات ( فدراسيون افغانستان ) اسلامي افغانستان را به شكلي كاملاً استعماري دنبال كند.
قابل توجه است كه عزيز آريانفر كارشناس افغان مقيم آلمان نيز در سخنراني خود در كنفرانس بينالمللي با عنوان امنيت منطقهاي و دورنماي مبهم افغانستان در شهر آلماتي قزاقستان عنوان كرد كه صحبت از ايجاد كنفدراسيون جمهوري اسلامي افغانستان (امارت اسلامي افغانستان و دولت اسلامي شمال خراسان) است و با در نظر گرفتن عوامل داخلي و خارجي، آينده افغانستان را ميتوان به اين صورت قابل پيشبيني دانست: چنانچه در آينده نزديك هيچ تغييري در اقدامات امريكا اتفاق نيفتد پس سيستم آينده سياسي افغانستان كنفدراسيون خواهد بود.
وي در ادامه افزود: دولت پشتونها با مركزيت قندهار و دولت خراسان با تركيب اقوام ازبك، تاجيك و هزاره با مركزيت مزار شريف خواهد بود و البته كابل به عنوان پايتخت اصلي افغانستان باقي خواهد ماند كه اين گزينه براي بيشتر افغانهاي داراي عقل سليم قابل قبول نيست.
اين كارشناس افغان رقابت استراتژيكي اصلي را پس از سال ۲۰۱۴ بين چين و امريكا دانسته كه منجر به تجزيه برخي كشورها و ايجاد شبه دولتها خواهد شد. آريانفر معتقد است كه پاكستان ضمن بازي با امريكا تلاش خواهد كرد از شركت در تجزيه افغانستان حداكثر سود را به دست آورد و اين در حالي خواهد بود كه حضور امريكا در شمال و غرب افغانستان تداوم خواهد داشت.
