مسيل كن كه از منتهي اليه توچال و ارتفاعات امامزاده داود (ع) و رندان سرچشمه ميگيرد در ميانه راه با پيوستن چند مسيل فرعي نهايتاً وارد بخش كن و تهران ميشود.
از سالها پيش بنا بود در مسير اين مسيل كه در طول سه فصل سال داراي سرچشمههاي آبي پايان ناپذيري است، سد ايجاد شود تا آبهاي ورودي را مهار كنند اما سرانجام با آغاز عمليات احداث آزادراه تهران – شمال اين طرحها به سرانجامي نرسيد يا حداقل نشاني از احداث آن ديده نميشود. طغيان اخير اين رودخانه در حالي است كه متأسفانه به دليل مهار نشدن آبهاي خروجي اين رودخانه، ميليونها مترمكعب آب به هدر ميرود. در عين حال، كشاورزان و صيفيكاران جنوب پايتخت با پسماندهاي آلوده فاضلابهاي شهري تهران اراضي خود را آبياري ميكنند.
نكته مهمتر اين است كه سالهاست طغيان مسيل كن به ساكنان و مجاوران رودخانه به ويژه در منطقه كن و سولقان خسارت مالي و بعضاً جاني وارد ميكند و هر سال با تخريب اماكن مسكوني، باغها، اراضي كشاورزي و ديوارها راههاي ارتباطي هم خسارت ميبينند اما اقدامي در اينباره صورت نميگيرد!
لازم است به اطلاع تصميمسازان پايتختنشين رسانده شود در همين مسيل اخير، بخشي از ديوارهاي مسير فرعي سولقان تخريب و بيش از ۵ ميليارد ريال خسارت وارد شد و يك دستگاه خودرو هم به داخل رودخانه سقوط كرد.
از اين رو، بازسازي نكردن ديوارههاي تخريب شده و وقوع سيل دوباره بخشي از دهستان سولقان پايين و راه ارتباطي آن را در معرض خطر سيل گرفتگي و تخريب قرار داده است. از آنجا كه مسئوليت حفاظت از رودخانهها با دولت است، استانداري پايتخت موظف است به وظيفه خود عمل كند و از وارد آمدن فشار بيشتر بر مردم اين منطقه پيشگيري كند.
