فارس: «بعید میدونم تو هم مث بقیه آدما از پول بدت بیاد. تو آزادی مالی نمیخوای؟ شأن و اعتبار اجتماعی در آینده جزء نداشتههات نیس؟ خونه یا ماشین چی؟ ببینم تو آرزو نداری یکی از همین ماشینای آخرین سیستمی رو داشته باشی که هر روز توی خیابان میبینی؟.... ما اینجا جمع شدیم که به همه این رویاهای بزرگ برسیم. پول، استقلال مالی، ثروت....»
تا چند سال پیش، جملاتی از این دست خیل عظیمی از جوانان را به سوی عضویت در گروههای هرمی هدایت میکرد. گروههایی که با وعده میلیونر شدن بسیاری از جوانان را به گرداب خود میکشاندند و تازه پس از ورود بود که متوجه میشدند چه کلاه گشادی بر سر آنها رفته است زیرا برای رشد خود در گروه مجبور بودند زیر گروههای خود را افزایش دهند. سلمان امین در کتاب جدید خود با عنوان «قلعه مرغی؛ روزگار هرمی» به موضوع شبکههای هرمی در یکی از محلات جنوبی تهران، قلعه مرغی، پرداخته و تلاش کرده فضای این شبکهها را در جامعه ترسیم کند.
روایت اصلی داستان به زندگی عباس اختصاص دارد؛ عباسی که به قول خودش «اعصاب درست و درمانی» ندارد. پدرش سالها پیش مادر او را طلاق داده و او به همراه خواهر و مادرش نزد دایی و پدربزرگش زندگی میکنند. عباس که به دلیل درگیری با ناظم مدرسه، از مدرسه فرار کرده و روزهای آخر زمستان را به امید تعطیلات نوروز و افتادن آبها از آسیاب و رفتن مجدد او به مدرسه، روزگار خود را در قلعه مرغی سپری میکند. در این حال و هوا او از طریق یکی از دوستان خود در یکی از شبکههای هرمی معروف پرزنت میشود و پس از کلی کشمکش، عباس که آهی در بساط نداشته تصمیم به عضویت در گروه را میگیرد. اما دلیل عضویت عباس در این شبکه هرمی بیشتر به عشق و عاشقی باز میگردد تا سودای میلیونر شدن.
روایت کتاب «قلعه مرغی؛ روزگار هرمی» خطی است و راوی اول شخص در تمامی ۳۰ فصل کتاب دیده میشود. از این رو نویسنده تلاش فراوانی کرده تا شخصیت عباس را به خوبی شکل دهد و در این کار نیز موفق شده است. شخصیتی که با توجه به ویژگیهایی که در ابتدای کتاب به آنها اشاره شده، به خوبی پرداخت شده و از این رو مخاطب خیلی سریع با او ارتباط برقرار میکند. شخصیتی که در عین سادگی، شور و شر فراوانی دارد و زرنگیهای زیادی از خود به نمایش میگذراد.
زبان کتاب با توجه به اینکه قهرمان داستان متعلق به طبقه پایین جامعه است، زبانی شکسته انتخاب شده و کلمات و اصطلاحات کوچه بازاری در سرتاسر کتاب به چشم میخورند. از دیگر ویژگیهای رمان، طنز زیبایی است که در لحن عباس وجود دارد و روایت این کتاب را شیرینتر میکند. اوج این طنز در پنج شنبهای که عباس مقدار پولی را از حسام دریافت کند دیده میشود و یا هنرنمایی عباس در یکی از جلسات توجیهی.
سلمان امین، برای نوشتن این رمان سوژهای را انتخاب کرده که به رغم قریب به یک دهه حضور آن در جامعه ایران، کمتر نویسندهای به سراغ آن رفته بود. رمانی که اگر چه دیر نوشته شد اما هنوز هم جای نگاه و توجه دارد.
کتاب کتاب «قلعه مرغی؛ روزهای هرمی» به قلم سلمان امین توسط انتشارات هیلا منتشر شده است.
