اولین باری نیست که داوری، بازی را به جنجال میکشاند، اما اولین بار است که داوری، برای خودنمایی و فرار از افتضاحی که در یک بازی به بار آورده، در شرایطی که کمتر از یک دقیقه از زمان یک بازی باقی مانده، آن را نیمه کاره رها كند و بدون به صدا در آوردن سوت که نشانه پایان بازی است، زمین بازی را ترک میکند.
بعد از نیمه تمام ماندن بازی، همه چیز به پای تماشاگران بازی نوشته شد و از رفیعی گرفته تا داوران سابقی که خود کم سابقه به هم ریختن سکوها را به دلیل قضاوتهای اشکال دار در کارنامه ندارند، سکوها را زیر سوال بردند و سعی در وارونه نشان دادن ماجرا کردند. این در حالی بود که فحاشی تماشاگران و اعتراضهای شدید آنها به قاضی میدان نه از ابتدای بازی که تنها مختص چند دقیقه پایانی بود. البته قرار نیست در پی اشتباهات داوری شاهد توهین به داور، بازیکن یا حتی مربی باشیم و این گونه اعتراض کردن، نه در شأن تماشاگران است و نه فوتبال و بی شک پذیرفته شده هم نیست. اما نباید فراموش کرد که میتوان از رخ دادن چنین اتفاقاتی جلوگیری کرد و این فحاشیها و اعتراضها در واقع عکسالعمل تماشاگران به اتفاقاتی است که درون مستطیل سبز رخ میدهد و از نظر تماشاگر پذیرفته نیست.
از قضاوت بحث برانگیز و پر اشتباه رفیعی نمیتوان به راحتی گذشت. به صدا در آمدن مکرر سوتهای اشتباه، نادیده گرفتن آفسایدی که یک گل برای داماش به دنبال دارد، اعلام پنالتی اشتباه برای پرسپولیس، کارتهای زرد و قرمز اشتباهی که به بازیکنان دو تیم نشان داده شد، اخراجهای اشتباه و نادیده گرفتن خطاهای محرز و البته خطرناک، گوشهای از اشتباهات قاضی دیدار دو تیم پرسپولیس و داماش بود که سرانجام سکوها را به واکنش شدید وا داشت و بازی را نیمه تمام گذاشت. البته قانون این اجازه را به داور میدهد که در شرایطی که ادامه بازی را مناسب نمیداند، آن را تعطیل کند، اما هیچ کجای دنیا داوران به خاطر فحاشی بازی را نیمه تمام رها نمیکنند. این مسئلهای است که حتی محمد فنایى، کارشناس داورى فوتبال هم به آن اذعان دارد:«تمام کردن بازى در دقایق اضافه نادرست بود. داور مىتوانست براى چند دقیقه بازى را متوقف کند تا تماشاچیان آرام شوند. صحیحتر بود که بازى ادامه پیدا مىکرد تا دقایق اندک باقیمانده هم بگذرد. ضمن اینکه در دنیا به طور نادر مىتوان این حرکت را از سوى داور مشاهده کرد که اگر تماشاچیان فحاشى کنند بازى را تعطیل کند.»
قضاوت رفیعی در این بازی به قدری پر اشتباه بود که حتی حسین عسگری، نایب رئیس کمیته داوران هم به آن معترف شد و در حالی که او همواره حامی مطلق داوران بود، طی اظهار نظری نادر، پر اشتباه بودن رفیعی در این بازی را قبول کرد:« هفته بيست و نهم ليگ برتر فوتبال، هفته خوبي براي داوري نبود و شاهد چندين اشتباه تأثيرگذار از داوران بودیم و محمود رفیعی که در بازی داماش و پرسپوليس عملکرد ضعیفی داشت، مطمئن باشید ما با هیچ داوری رودربایستی نداریم، طبق روال کمیته با داورانی که قضاوت بدی داشتهاند برخورد میکنیم.»
اما رفیعی بر این باور است که تصمیمش کاملاً درست بوده است:« مشکلی با هواداران و بازیکنان پرسپولیس ندارم. جو نامناسبی در دقایق پایانی وجود داشت و معتقدم باید زودتر بازی را قطع میکردم. پس از اینکه برای نخستین مرتبه جریان بازی را قطع کردم به دلیل عذرخواهی علی کریمی و رفتار مناسب وی دوباره سوت ادامه دیدار را به جریان آوردم. متاسفانه در جریان دوباره دیدار شعارها شدیدتر شد و من نیز مجبور به قطع بازی شدم و چارهای به غیر از این تصمیم نداشتم و طبق قانون اختيار بازي دست خودم بود كه بازي را قطع كنم يا ادامه دهم. اما رفته رفته به اين نتيجه رسيدم كه ديگر دليلي براي قضاوتم وجود ندارد. با چه انگيزهاي و براي چه كسي بايد قضاوت كنم. اگر قرار باشد همين رفتارها ادامه پيدا كند، دليلي براي ادامه كارمان وجود ندارد.»
پرويز سيار، پیشکسوت داوری اگر چه این حق را برای داور قائل میشود که در شرایطی که نمیتواند بازی را اداره کند، میتواند آن را تعطیل کند. اما معتقد است که در این مسئله باید به هواداران تیم هشدار داده شود:« داور پيش از آن كه بازي را تعطيل كند بايد از تمام امكانات موجود استفاده میکرد و با فراخواندن كمكهايش به كنار زمين از مسئولان برگزاري مسابقه میخواست كه از طريق بلندگوهاي ورزشگاه اعلام كنند كه در صورت تداوم شعارها بازي را تعطيل میکند و در صورت ادامه شعارها بازي را تعطيل میکرد. »
اما نصیرزاده، کارشناس مسائل داوری تصمیم داور، آن هم در حالی که دقیقهای از بازی باقی مانده را عجیب میخواند:«طبق قانون داور میتواند بازی را به دلیل دخالتهای بیرونی متوقف، معلق یا خاتمه دهد. به تعبیر بهتر قطع مسابقه پرسپولیس و داماش در قانون اجازه داده شده ولی مصطلح نیست. مثلاً در جریان این بازی به مازیار زارع هم به شدت توهین شد، اما داور بازی را قطع نکرد. سؤال اینجاست که اگر چنین قانونی وجود دارد چرا زمانی که در ورزشگاهها علیه مدیران عامل، مربیان و بازیکنان شعار میدهند داور بازی را قطع نمیکند اما یک داور برای اینکه علیه خودش شعار داده شده اقدام به قطع بازی کرده است. این تصمیم شاید باعث شود تماشاگران دیگر در بازیها فحاشی نکنند. اما شاید هم داوران بعدی را به انجام این کار ترغیب کند. از طرفی برد ۲ بر یک داماش اعتبار ندارد چون بازی تمام نشده بود. کمیته انضباطی برای جلوگیری از هرگونه شبهه یا بازنده کردن ۳ بر صفر پرسپولیس و سه گل مجازی در جدول و چالشهای پس از آن و جلوگیری از اعتراضهای مکرر بهتر است سه یا چهار دقیقه باقیمانده را ادامه دهد تا هم برد احتمالی داماش رسمیت یابد و هم جدول بازیها با گل مجازی روبهرو نشود. این موضوع سبب میشود هر دو تیم اعتراضی نداشته و تنشی نیز برای این فدراسیون و سازمان لیگ به وجود نیاید. در ماده ۶۷ آییننامه انضباطی فیفا نیز در چنین مواقعی به شکستهای ۳ بر صفر اشاره نشده است. زمانی تیمی را بازنده میکنند که تماشاگران اشیايی به داخل زمین بیندازند یا با ورود خود بازی را متوقف کنند. »
در این میان اما یک نکته وجود دارد. آیا این درست است که داماش با تمام مشکلات مالی که با آن دست به گریبان است، این همه هزینه متقبل شود و برای انجام یک دقیقه بازی به تهران باز گردد؟یا اگر نیاید، طبق قانون بازی را سه بر صفر به نفع حریف او میزنند؟چرا که طبق گفته نصیرزاده سه بر صفر اعلام کردن این بازی از نظر قانونی درست نیست!
اما هنوز تصمیمی در این راستا اتخاذ نشده است و حسن زاده رئیس کمیته انضباطی و بهروان رئیس سازمان لیگ قول داده اند که امروز با بررسی همه جانبه جوانب و مستندات، نتیجه این بازی را اعلام کنند و همه در انتظار تصمیم سازمان لیگ و کمیته انضباطی هستند. در حالی که روسای این دو سازمان در بین صحبتهایشان همواره از توهین تماشاگران صحبت کرده بودند نه اشتباهات تاثیرگذار داور و بعید نیست که این مسئله همه چیز را به سود داور پر اشتباه بازی تمام کند.
