پيروزي در انتخابات با ۶۴ درصد مشاركت، غنيسازي ۲۰ درصدي اورانيوم، پيشدستي در تحريم نفتي و به چالش كشيدن اقتصاد اروپا، پيروزي اسلامگرايان در انقلابهاي عربي- اسلامي و... به تعبير ديگر سال ۱۳۹۰ از نگاه مقام معظم رهبري سال ميوه چيني بود؛ ميوهاي كه از مبارزه و استقامت ۳۳ ساله به بار نشست. سال ۱۳۹۰ جلوهاي از نتيجهگيريهاي انقلاب اسلامي در بعد خارجي و داخلي بود.
آرمان انقلاب اسلامي در مورد خيزش اسلامي محقق شد و در داخل نيز بر توطئه پيچيده دشمنان با انتخاباتي عظيم پيروز شديم و در بحث هستهاي با دست پر پاي ميز مذاكره رفتيم و ماهواره نويد را نيز روانه فضا كرديم. افزايش مشاركت مردم در انتخابات مجلس نسبت به مجالس هفتم و هشتم نشان از اوجگيري كارآمدي نظام كه روي ديگر سكه آن رضايت عمومي است دارد، بنابراين سال ۹۰ را بايد سال شيرينيها و پيروزيها تلقي نمود و كمتر ميتوان تلخي كلان در آن ديد، اما نامگذاري سال جديد از ديدگاه مقام معظم رهبري به مثابه مجاهدت در عرصه اقتصاد است. معظمله مهمترين نياز كشور را اكنون رشد و توليد ميدانند و هيچ موقع اين مسئله در حد يك «گفتمان ملي» با ارجحيت نسبت به ابعاد ديگر گفتمان انقلاب اسلامي طرح نشده بود. نامگذاري امسال را ميتوان از پنج منظر مورد بررسي قرار داد كه ابعاد مختلف آن تكميل كننده يك طرح راهبردي و جامع است.
اول: اعتمادسازي در عرصه سرمايهگذاري بعد از ناآراميهاي فتنه ۱۳۸۸ و اختلاس ۳ هزار ميلياردي است. لازم بود نظام بعد از اين دو حادثه كه ريسك سرمايهگذاري را كُند ميكند، به ميدان حمايت و اعتمادسازي وارد شود و خود سردمدار حمايت از سرمايهگذاران شود.
دوم: نامگذاري امسال جلوهاي از الگوي عدالت و پيشرفت است كه در دهه چهارم انقلاب بايد به گفتمان اصلي كشور تبديل شود. حمايت از سرمايه ملي و توليد ملي گوشهاي از اين حركت مهم و اساسي است كه ميتواند نگرشها را تنظيم و جهتگيريها را مشخص نمايد.
سوم: گامي در جهت بوميگرايي و بوميسازي در عرصه ملي است. اين همان هدفي است كه برايش انقلاب كرديم و نگرش آن در كشور در ساليان بعد از انقلاب به وجود آمد اما تبديل آن به گفتمان با توجه به غيريت و ضديت دشمنان ميتواند به انسجام و انگيزهسازي كمك شاياني نمايد و روحيه آرمانگرايي توأم با استقلال اقتصادي را نويد دهد.
چهارم: واكنشي به تحريم دشمنان است. سابقه تاريخي كشور بعد از انقلاب اسلامي نشان ميدهد در هر بعدي تحريم دشمنان زودتر شروع شد، استقلال و توليد ملي زودتر به تكامل رسيد. رشد نظامي و تكنولوژي نظامي و هوايي و موشكي كشور در سايه تحريم صورت گرفت و اكنون در سايه تحريم ميتوانيم «عصبيت مثبت ملي» را در نهاد يكايك مردمان بارور و تكاپوي عزتطلبانه آنان را به ميدان توليد وارد نماييم.
پنجم كه مستقيماً معظمله بدان اشاره ميكنند اين است كه در حال حاضر چالش اصلي كشور اقتصاد است؛ چالشي كه با وجود درآمدهاي بالاي نفتي و سرمايههاي جوان و عظيم انساني وجود آن چندشآور است. معظمله حمايت از توليد ملي را سر سلسله حل مسائل اصلي كشور ميدانند و سه مورد آن را مورد تأكيد قرار ميدهند كه عبارتند از ۱- حل مسئله تورم ۲- حل مسئله اشتغال ۳- شكلگيري استحكام اقتصادي كشور. از آنجا كه رشد و گسترش توليد ملي از مسير دانش ميگذرد فناوري بومي و دانشافزايي نيز در نامگذاري امسال مستتر است و به نوعي با اين نامگذاري با دو بال توليد و دانش حركت كردهايم. آرزوي اعلام شده مقام معظم رهبري اين بوده است كه دروازههاي كشور و چاههاي نفت را ببنديم و بتوانيم كشور را اداره كنيم. بستن اين دو نيز به توليد ملي و جهاد اقتصادي بستگي دارد كه گفتمان آن بحمدالله توليد شده است. اما آنچه بايد مغتنم شمرده شود، انطباق برنامه امسال كشور با اين راهبرد اساسي است. اگرچه دولت به اين مسئله در برنامهريزي توجه كرده است اما نامگذاري امسال وظيفه ويژهاي را بر دوش مجلس ميگذارد. مجلس كه هنوز بررسي بودجه و برنامه سال ۱۳۹۱ را آغاز نكرده است اكنون ميتواند با تشكيل كميسيوني خاص براي اين موضوع، جهتگيري بودجه و برنامه كشور به سمت توليد ملي و سرمايهگذاري بومي را رهنمون شود.
