«ندانستن». یعنی امیدواریم که سر این ندانستن باشد و شاید هم که ترجیح میدهیم باور کنیم که مسئله ندانستن است!ترجیح میدهیم به خودمان بقبولانیم آقایان، خصوصاً عباسی، نمیداند که دارد به چه راهی میرود و آخر این بیراههای را که در پیش گرفته چیست و چه خواهد شد!
می شود که خودمان را گول بزنیم و به خودمان بقبولانیم از آنجایی که عباسی، هیچ اطلاعاتی از ورزشی که بدان وارد شد نداشت، امروز هم نمیداند که نتیجه این دخالتها و فشارها چیست و نمیداند اگر دست از اصرارهای بیموردش برندارد، باید خود را برای تعلیقی دوباره آماده کنیم. تعلیقی که معنایی جز نابودی فوتبال ما ندارد! اما واقعاً نمیداند یا خودمان را گول زده و قانع میکنیم که نمیداند؟!
فوتبال ایران پیشتر، این مسئله را تجربه کرده و خوب میداند که فیفا با کسی نه تعارف دارد و نه شوخی و از تعلیق ما هم هیچ ابایی ندارد و همانطور که یک بار تعلیقمان کرد، بار دیگر هم میتواند این کار را انجام دهد! اما به نظر میرسد عباسی نمیداند یا ترجیح میدهد خود را به ندانستن بزند که همچنان به کنار گذاشتن کفاشیانی که با رأي مجمع انتخاب شد و نشاندن گزینه خود روی این کرسی اصرار دارد!
در بین تلاشهای بیوقفه عباسی برای تعلیق فوتبال ایران، اما سکوت برخی جالب توجه است. نفراتی چون دهقان و علیپور که در زمانهای خاص و قبل از انتخابات، در این زمینه سخنوری میکردند. نمایندگانی که دستی بر ورزش دارند و به وقتش از آن بهترین استفاده ابزاری را میبرند، امروز که تفکرات اشتباه وزیر ورزش در حال سوق دادن فوتبال ایران به سوی تعلیقی دیگر است سکوت کرده و سرشان به جایی دیگر بند است و شاید هم دیگر این ماجراها به آنها ربطی ندارد!
علیپور که راه رفتن بازیکنان در صد سال آینده هم به او ربط دارد و در خصوص آن حق نظر دادن و تصمیم گرفتن دارد و حتی عوض کردن نام تیمها هم در دایره وظایفش گنجانده شده است، امروز که صدای ضجههای فوتبال از اشتباهات عباسی به آسمان هفتم رسیده، سکوت کرده و گویی که نه تخلفی میبیند و نه میشنود! یا دهقانی که قبل از انتخابات مجلس حرف از استیضاح میزد، امروز که به خواستههایش نرسیده، گویی ترجیح میدهد همه فوتبال را با خود به زیر بکشد که برابر مسئلهای به این مهمی سکوت اختیار کرده است.
آقایانی که امروز قلدر مآبانه میگویند کسی نمیتواند فوتبال ایران را تعلیق کند، نمیدانند یا نمیخواهند بدانند که این حرفها را پیشتر علیآبادی هم میگفت اما بر خلاف تمام ادعاها، فوتبال ایران را تعلیق کرد تا بیش از ۱۰ سال از پیشرفت و ترقی به دور بماند و این بار خدا میداند اگر بار دیگر مهر تعلیق روی فوتبالمان بخورد تا چند سال دیگر باید بدویم تا بتوانیم خودی نشان دهیم.
ایران که در فوتبال آسیا آقایی میکرد، به واسطه تعلیق و یکسری مسائل دیگر، خیلی راحت آقایی آسیا را تقدیم کشورهایی کرد که روزی آرزوی برگزاری بازی دوستانه با ما را داشتند اما به واسطه حذف فوتبال ایران از آسیا و جهان، توانستند خود نشان دهند و امروز از بالا به ما نگاه میکنند و معلوم نیست بعد از یک تعلیق دیگر، به کجا خواهیم رسید!
اتحاد جامعه فوتبال در انتخاب کفاشیان نشان داد که اهالی فوتبال حاضر نیست که بار دیگر تعلیق شود و از فوتبال آسیا و دنیا عقب بیفتد. اما عباسی به چه میاندیشد که همچنان به کنار گذاشتن کفاشیان اصرار دارد، تنها او میداند و خدا!
کفاشیان حداقل هشت سال است که بازنشسته شده و با همین بازنشستگی بود که چهار سال بر فدراسیون فوتبال ریاست کرد و اتفاقی هم نیفتاد. اما چه میشود که امروز بازنشستگی او تا به این اندازه حائز اهمیت میشود، تنها به این دلیل میتواند باشد که وزارت ورزش در انتخابات شکست خورد و این شکست برای عباسی گران تمام شده است اما او نمیخواهد درک کند که تعلیق فوتبال ایران، بسیار گرانتر از شکست او در انتخابات فدراسیون فوتبال است و به قیمت نابودی فوتبالی میانجامد!
