ترجمه: امين خرمي
فراز، فرود، فراز، فرود، فراز و باز هم دوباره فرود. . . اين تعريفي است كه كمتر قهرماني درباره دوران زندگي شخصي و حرفهاي خود ارائه ميدهد اما وقتي صحبت از يكي از نابغههاي دنياي تنيس ميشود جريان كاملاً متفاوت ميشود. قهرماني كه وقتي تنها هشت سال داشت و در مدرسهاي در منطقه «دانب لينن» اسكاتلند در كنار همكلاسيان خود مشغول تحصيل بود، مدرسهشان از طرف شورشيان استقلال طلب اسكاتلند مورد حمله مسلحانه قرار گرفت و از كلاس ۳۰ نفره آنها تنها چهار نفر جان سالم به در بردند و از محل حادثه گريختند و معلم و ساير همكلاسيهايشان كشته شدند! خانواده وي، به سرعت به امريكا مهاجرت كرد و در «فلوريدا» زندگي آرامي را پشت سر ميگذاشتند. علاقه اين نوجوان به تنيس در ۱۲ سالگي به اوج خود رسيد و او توانست در تورنمنت «تنيس آزاد نوجوانان امريكا» با قدرت به قهرماني برسد و چشم تمامي استعداديابهاي اين رشته ورزشي را به خود خيره كند. اوضاع مدام بر وفق مراد اين قهرمان پيش ميرفت و در ۱۶ سالگي توانست براي نخستينبار در جام ديويس كشور اتريش شركت كند و در مسابقه نيمه نهايي با اختلاف يك «ست» نتيجه را واگذار كرد. اما اوج شهرت «اندي» در ۱۷ سالگي رقم خورد زماني كه او با «ديويد شروود» بريتانيايي به عنوان يك تيم در مسابقات «ديويس كاپ» از رو به رو شدن با تيم رژيم اشغالگر قدس سرباز زد و علاوه بر ورزشكاران اين رشته، نگاه تمامي رسانههاي جهاني را به خود معطوف كرد. دوران افتخار «اندي موري» اسكاتلندي تا به امروز ادامه داشته است و در آخرين حضور او در جام تنيس آزاد «دوبي» وي توانست «نواك جوكوويچ» صربستاني (مرد شماره يك تنيس جهان)، صميميترين دوست خود را در مرحله نيمه نهايي از پيشرو بردارد و عنوان مرد شماره چهار جهان شگفت انگيز و پرهيجان تنيس را به خود اختصاص دهد، هرچند او نتوانست در فينال بر «راجر فدرر» سوئيسي كه بار ديگر در حال اوج گرفتن در اين رشته ورزشي است غلبه كند اما نشان داد كه در طول فصل ۲۰۱۲، يكي از جديترين حريفان براي رقباي خود خواهد بود. در ادامه تازهترين گفتوگوي اين تنيسور سرشناس را از خاطر ميگذرانيد.
سال ۲۰۱۲ سالي سرشار از شگفتي براي شما بود، بازگشت قدرتمند در مسابقات تور آغازين فصل در استراليا، حضور پر قدرت در مسابقات لندن و حالا در دوبي و شكست دادن مرد شماره يك جهان؟
مرد شماره يك؟ او براي شما چنين لقبي دارد آنچنان كه من را مرد شماره چهار مينامند. اما بهتر است بدانيد كه من «اندي» و آن مرد همنامش «نواك» است، همين!(مي خندد) اما با بخش اول صحبتهاي شما موافقم، شروع بسيار خوبي در مسابقات اين فصل داشتم و احساس ميكنم كه مزد زحماتم را دريافت كردهام.
در مسابقات استراليا در حالي كه پنج بر دو از «سونگا» (ژو ويلفريد سونگا، تنيسور نامدار فرانسوي) عقب افتاده بودي، ناگهان همه چيز تغيير كرد، در حالي كه در چنين شرايطي همه شكست را ميپذيرند؟
واقعاً آن مسابقه يكي از بهترين مراحل رقابتي بود كه تا به امروز پشت سر گذاشته بودم. نميخواهم بگويم همه چيز را خودم را رقم زدم و شانس هيچ دخالتي نداشت اما بين زمان استراحت «ست هفتم» انگار درونم آتش گرفته بود، تمام تلاشهايم را براي موفقيت در فصل جديد بر باد رفته ميديدم، در حالي كه برخلاف اكثر ورزشكاران در بين تعطيلات فصل نه استراحت كردم و نه به كارهاي تبليغاتي پرداختم و تنها و تنها تمرين كردم. از خودم به شدت عصباني شده بودم و به خودم قول دادم كه يا در اين مسابقه به بازي برميگردم يا بايد با تمام آرزوهايم در اين فصل خداحافظي كنم. ناگهان معجزه و سرانجام پيروزي!
از اينكه درست بعد از مسابقه مورد آزمايش دوپينگ قرار گرفتي به شدت ناراحت شديد؟
خب در آن شرايط رفتاري طبيعي بود، هر چند بعد از آنكه زماني گذشت و متوجه رفتارم شدم از مسئولان مسابقه و كميته ضد دوپينگ عذرخواهي كردم، مسابقه باخته را با پيروزي پشت سر گذاشته بودم، از طرفي خوشحال بودم، از طرف ديگر واقعاً انرژي نداشتم تا بخواهم براي رسيدن مسئولان آزمايشگاه صبر كنم و از همه مهمتر احساس كردم كه به من و قهرمانيام شك كرده بودند! در ورزش قهرماني هيچ غيرممكني وجود ندارد. آيا دنيا جمله «راجر فدرر» را وقتي تنها ۲۰ سال داشت و قهرمان تنيس آزاد جهان شده بود فراموش كرده است، در حالي كه جام را بالاي دستانش برده بود رو به دوربينهاي تلويزيوني فرياد ميزد «هرگز نگو، هرگز!»، زندگي به من آموخته كه هيچ هرگزي براي رسيدن به هدف وجود ندارد.
از مسيري كه تا به امروز پيموديد راضي هستيد؟ منظورم شكست دادن «نواك جوكوويچ» نيست!
افتخار ميكنم كه تا به امروز با تمام سختيهاي زندگي جنگيده ام و تسليم نشدهام! نميدانم خيليها ميگويند كه «اندي» با ۲۵ سال نتوانسته موفقيتهاي لازم را به دست بياورد و زماني در حال رسيدن به اوج است كه فاصلهاي با شروع دوران افت ندارد، اما اگر يك تنيسور زندگياي كه من پشت سر گذاشتهام را تجربه ميكرد بدون شك هيچگاه در چنين جايگاهي قرار نميگرفت. فراز، فرود، فراز، فرود، فراز و باز دوباره فرود، اين تمام تعريف زندگي من است، چه در زندگي شخصي و چه در زندگي حرفهاي، اما افتخار ميكنم كه با تمام اين مشكلات امروز اينجا ايستادهام.
بعد از شكست دادن «نواك جوكوويچ» هنگام دست دادن به او چه گفتيد كه صورت در هم رفته او به يكباره تغيير و شروع به خنديدن كرد؟
نميدانم اين را ميتوانم بگويم يا نه! اما چون از شكست دادن مردي كه شكست ناپذير نشان ميداد بسيار خوشحالم، ميگويم! همانطور كه همه ميدانند من ۱۲ سال است كه با «نواك» دوست هستم، با هم تمرين ميكنيم، مسابقه ميدهيم و به نوعي بخش اعظمي از ساعتهاي زندگي حرفهاي مان را با هم ميگذرانيم، چيزي نزديك به دو ماه پيش، مراسم عروسي «نواك» در لندن برگزار شد و من به عنوان همراه (ساقدوش) داماد در مراسم حاضر بودم، بعد از انجام مراسم و در هنگام بيان آرزوها در حالي كه همه براي او آرزوي موفقيت در زندگي شخصي و جهان حرفهاي ورزش ميكردند، من به آرامي در گوش او گفتم كه در فصل جديد در اولين مسابقه كه رو به رو من قرار بگيرد شكستش ميدهم و ديديد كه اينگونه هم شد!
خب فكر ميكنيد در مسابقه فينال كه قرار است رو در روي «فدرر» قرار بگيريد، «نواك» طرفدار شما خواهد بود يا...
«نواك» در مسابقه فينال حاضر نخواهد بود. او از شكست متنفر است و بعد از هر مسابقه كه شكست ميخورد، خود را براي مدت طولاني در يك اتاق حبس ميكند و به دلايل شكستش فكر ميكند تا بار ديگر اشتباهات گذشته را تكرار نكند. اما اگر بود مطمئن باشيد كه طرفدار كسي بود كه بازي بهتري ارائه ميداد. او ديوانه تنيس است نه قهرمانان آن!
در پايان فصل «اندي» را مرد شماره يك تنيس خواهيم ديد؟
هم بله، هم نه! هيچ وقت در زندگي نسبت به آينده به هيچ كس حتي خودم قولي نميدهم اما هدف من رسيدن به اوج افتخار است و براي آن تمام تلاشم را به كار خواهم گرفت.
منبع: www. guardian. co. uk
